VII SA/Wa 1581/14

WyrokWSA w Warszawie2015-03-02

Skład orzekający: Maria Tarnowska, Bogusław Cieśla, Tadeusz Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny prawidłowo odstąpił od czynności egzekucyjnych, stwierdzając wykonanie obowiązku przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania lokalu, podczas gdy skarżąca wspólnota mieszkaniowa twierdzi, że obowiązek ten nie został wykonany, a hałas nadal występuje?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji naruszyły prawo, ponieważ nie wyjaśniły należycie stanu faktycznego sprawy. Stwierdzenie wykonania obowiązku przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania lokalu wymagało nie tylko fizycznego przesunięcia elementów w pomieszczeniu, ale przede wszystkim wyeliminowania nadmiernego hałasu w porze nocnej, związanego z działalnością klubu muzycznego. Obowiązkiem organu było ponowne sprawdzenie tych okoliczności, zwłaszcza twierdzeń skarżącej o ciągłym funkcjonowaniu klubu nocnego.
Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w egzekwowaniu obowiązku przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania lokalu, nałożonego decyzją z 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oddalił skargę, a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał to postanowienie w mocy, uznając, że obowiązek został wykonany. Skarżąca wspólnota zarzuciła organom naruszenie przepisów postępowania, w szczególności zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i oparcie się na deklaracji organu pierwszej instancji o rzekomym wykonaniu obowiązku.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzające je postanowienia Wojewódzkiego i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, i zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2015 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...]w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność organu egzekucyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014r. i postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...]z dnia [...] lutego 2014r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Stan sprawy 1. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. znak [...]po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...]w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...]- utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 144 kpa. 2. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 6 § 1 a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...]w [...] z dnia [...]lutego 2014 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]w kwestii egzekwowania obowiązku nałożonego decyzją PINB [...]Nr [...]z dnia [...] czerwca 2010 r. znak [...]nakazującą Spółdzielni [...]" przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu użytkowego przebudowanego dla potrzeb działalności muzycznej - nocnego klubu muzycznego "[...]" w budynku przy [...], bez wymaganego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania właściwemu organowi. Wspólnota Mieszkaniowa [...]w [...] wniosła w terminie zażalenie na to postanowienie, żądając jego zmiany, przez nakazanie organowi pierwszej instancji wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją PINB [...]Nr [...]z dnia [...] czerwca 2010 r., ponieważ w lokalu tym prowadzona jest w godzinach nocnych dyskoteka. 3. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...]na podstawie art. 45 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odstąpił od czynności egzekucyjnych prowadzonych w stosunku do Spółdzielni [...]" na podstawie tytułu wykonawczego [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. W uzasadnieniu postanowienia organ egzekucyjny wskazał, że w protokole z dnia [...]lutego 2014 r. nr [...]przedstawiciele Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...]podczas wizji lokalnej stwierdzili fakt wykonania obowiązku zawartego w decyzji PINB [...]nr [...]z dnia [...] czerwca 2010 r. znak [...]nakazującej Spółdzielni [...]" przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu użytkowego przebudowanego dla potrzeb działalności muzycznej - nocnego klubu muzycznego "[...] w budynku przy [...]. Z ustaleń organu wynika, że obowiązek nałożony na Spółdzielnię [...]" w decyzji PINB [...]z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]został wykonany, co zostało stwierdzone przez przedstawicieli PINB [...]. W związku z tym organ uznał, że brak jest podstaw do uznania bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w sprawie egzekwowania obowiązku nałożonego wskazaną decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że organ egzekucyjny odstąpił od wykonywania czynności ze względu na stwierdzenie wykonania obowiązku nałożonego decyzją PINB [...]z dnia [...]czerwca 2010 r. nr [...], i dlatego oddalenie skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...]na bezczynność Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...]w związku z niepodejmowaniem przez organ pierwszej instancji czynności egzekucyjnych wobec obowiązku wynikającego z decyzji PINB dla [...]z dnia [...] czerwca 2010 r. nakazującej Spółdzielni [...] przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu użytkowego przebudowanego dla potrzeb działalności muzycznej - nocnego klubu muzycznego "[...]" w budynku przy [...]w [...] jest uzasadnione i nie narusza prawa. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 1. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...]; zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 7, 77 § 1 oraz 80 kpa poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zaniechanie zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a w konsekwencji uznanie, że obowiązek nałożony decyzją PINB [...] nr z dnia [...] czerwca 2010 r. [...]został wykonany, co jest niezgodne z prawdą; 2) art. 15 kpa poprzez oparcie się wyłącznie na deklaracji organu pierwszej instancji o rzekomym dobrowolnym wykonaniu obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. i niepodjęcie działań zmierzających do dokonania własnych ustaleń w niniejszej sprawie; 3) art. 107 kpa poprzez nie wyjaśnienie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu – - domagała się uchylenia postanowienia w całości oraz zasądzenia na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania. Skarga Wspólnoty Mieszkaniowej [...]została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] września 2014 r. 2. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2. Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], którym to postanowieniem [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...]w [...] na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]w kwestii egzekwowania obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]z dnia [...] czerwca 2010 r. nakazującą Spółdzielni [...]" przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu użytkowego przebudowanego dla potrzeb działalności muzycznej - nocnego klubu muzycznego "[...]" w budynku przy [...], bez wymaganego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania właściwemu organowi. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżone jak również poprzedzające postanowienie narusza przepisy prawa. Sąd nie podziela stanowiska organu przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. 3.1. Zgodnie z art. 6 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1015), w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku, wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Art 6 § 1a tej ustawy stanowi zaś, że na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1 służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Z przepisów tych wynika, iż na wierzycielu ciąży obowiązek doprowadzenia do wszczęcia postępowania egzekucyjnego i stosowania środków przewidzianych w przepisach celem wyegzekwowania wykonania obowiązku, a na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga. Skarga ta będzie zasadna jeżeli w toku postępowania zainicjowanego tą skargą okaże się, że wierzyciel pozostaje w stanie bezczynności - w sytuacji uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku. Przy czym, stan bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie wiąże się z niezakończeniem tego postępowania w określonym terminie, lecz z niepodejmowaniem określonych przepisami prawa czynności. Słusznie zatem stwierdził organ, że bezczynność wierzyciela polega na tym, że nie podejmuje on działań zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych wobec zobowiązanego. Wierzyciel jest bezczynny, jeżeli w razie stwierdzenia uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku nie wzywa go do wykonania obowiązku i w razie bezskuteczności tego upomnienia nie sporządza tytułu wykonawczego i nie składa wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Wierzyciel będzie pozostawał w stanie bezczynności także wówczas, gdy we wszczętym postępowaniu egzekucyjnym nie będzie podejmował stosowanych działań celem zastosowania środka egzekucyjnego. 3.2. Odnosząc powyższe do sprawy niniejszej stwierdzić należy, że zdaniem Sądu, sprawa nie została należycie wyjaśniona. W niniejszej sprawie, stwierdzenie wykonania obowiązku przez zobowiązanego wymagało podjęcia działań adekwatnych do obowiązku, który miał zostać wykonany, co w sprawie nie miało miejsca. Z tytułu wykonawczego nr [...]z dnia [...]grudnia 2013 wynika, iż nałożono obowiązek przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu użytkowego przebudowanego dla potrzeb działalności muzycznej - nocnego klubu muzycznego "[...]" w budynku przy [...], bez wymaganego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania właściwemu organowi. Zważyć również należy, iż skoro przyczyną wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie był nadmierny hałas, zwłaszcza w porze nocnej spowodowany działalnością klubu muzycznego, to nałożony obowiązek zostanie wykonany, jeśli przez przywrócenie do poprzedniego sposobu użytkowania nie tylko zostaną przesunięte ściany czy stoliki w pomieszczeniu, co jest okolicznością w sprawie istotną, ale nie jedyną - lecz zostanie wyeliminowany nadmierny hałas w porze nocnej związany z działalnością klubu muzycznego. Obowiązkiem organu w tej sytuacji będzie ponowne sprawdzenie okoliczności faktycznych istotnych w sprawie, szczególnie zaś twierdzeń strony skarżącej, że nadal w przedmiotowym lokalu funkcjonuje klub nocny a nie kawiarnia. IV. Rozpatrując sprawę ponownie, organ wyda stosowne rozstrzygnięcie, mając na względzie przedstawione wyżej uwagi. V. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzając od organu na rzecz strony skarżącej zwrot wpisu sądowego uiszczonego od skargi w kwocie 100 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło