VII SA/Wa 1584/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Sławomir Fularski, sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant ref. staż. Agata Abramowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. oddala skargę VII SA/Wa 1584/16 Uzasadnienie Decyzją z [...] maja 2016 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie legalności budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr ewid. [...] przy ulicy [...] w [...]. Postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek A. P. z dnia [...] stycznia 2016 r., w którym zawarto żądanie doprowadzenia do rozbiórki budynku położonego przy ulicy [...]. W dniu [...] lutego 2016 r., po uprzednim zawiadomieniu stron postępowania, w tym wnioskodawcy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził oględziny przedmiotowego budynku na podstawie których ustalił, iż realizacja budynku była zgodna z przedłożonym przez inwestora projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę wydanym przez Burmistrza Dzielnicy [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r. nr [...], ponadto stwierdził, iż budynek jest w dobrym stanie technicznym – nie stwierdzono spękań budynku. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją z [...] marca 2016 r. umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego. Odwołanie od decyzji wniósł A. P.. Wskazał, że decyzja o rozbudowie budynku przy ulicy [...] z [...] kwietnia 1991 r. i decyzja nr [...] z [...] kwietnia 1986 r. zostały wydane bez zachowania elementarnych podstaw K.p.a., a projekt rozbudowy bez elementarnych podstaw projektowania budynków przylegających. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania, podzielił stanowisko organu I instancji. Organ wskazał, iż przedmiotem jego oceny była legalność budowy budynku mieszkalnego przy ulicy [...] w [...]. Stwierdził też, że budynek powstał w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę i zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Na podstawie materiału dowodowego, organ odwoławczy ustalił, że budynek jest w dobrym stanie technicznym. W związku z tym uznał, iż brak jest przedmiotu sprawy jakim jest konieczność oceny legalności obiektu, jak również brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie stanu technicznego obiektu. W ocenie organu II instancji prawidłowe było stanowisko organu I instancji o bezprzedmiotowości postępowania i konieczności umorzenia postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył A. P.. Wskazał, że o decyzjach o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku nie byli informowani mieszkańcy działek sąsiednich. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi zważył co następuje: W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie była decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] umarzającą postępowanie prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie budowy budynku mieszkalnego położonego w [...] przy ulicy [...]. Podstawą wydanej decyzji był art. 105 § 1 kpa, zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowym może być postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy. W konsekwencji postępowanie można zakwalifikować jako bezprzedmiotowe, gdy sprawa indywidualna nie podlegała i nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza, że w sprawie występują tego typu przeszkody, które uniemożliwiają wydanie decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Tak rozumiana przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, co zostanie ujawnione dopiero w toczącym się postępowaniu, może również powstać w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem administracyjnym. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego może wynikać z przyczyn natury podmiotowej lub przedmiotowej. Przyczyna natury przedmiotowej zachodzi wtedy, gdy istnieją okoliczności czyniące wydanie decyzji administracyjnej rozstrzygającej sprawę co do jej istoty prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania – w przypadku postępowań z zakresu nadzoru budowlanego będą to roboty budowlane, co do których organ mógłby podejmować działania w ramach ustawowych kompetencji. Przechodząc do oceny niniejszej sprawy podkreślić wymaga, iż w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] lutego 2016 r. ustalono, że inwestor zrealizował rozbudowę budynku na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz w zgodzie z projektem budowlanym, nie stwierdzono też spękań ściany budynku widocznych na zdjęciach dołączonych do wniosku A. P.. Na wezwanie organu pierwszej instancji inwestor R. K., właściciel nieruchomości przy ulicy [...] przedstawił dokumenty dotyczące realizacji budynku tj. decyzję Burmistrza Dzielnicy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 1991r. w sprawie pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu organ w sposób wyczerpujący przeprowadził postępowanie wyjaśniające, stosownie do reguł określonych w 7 i 77 § 1 kpa, szczegółowo zbadał i rozważył argumenty przedstawione przez stronę, jak również podjął wszelkie kroki niezbędne w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W toku postępowania przez organem dokonano wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa, natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa. Z ustaleń tych wynikało, iż budynek powstał zgodnie z zatwierdzonym projektem budowalnym w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę. Brak było zatem podstaw do prowadzenia postępowania na podstawie art. 48 Prawa budowlanego. Nie było również zasadne wdrażanie procedury legalizacyjnej na podstawie art. 51 Prawa budowlanego skoro w sprawie nie zachodziła żadna z przesłanek określonych w art. 50 Prawa budowanego. Z uwagi na dobry stan budynku nie było również racjonalnych powodów do wszczęcia postępowania określonego w art. 66 Prawa budowlanego wobec stwierdzenia, że budynek jest w dobrym stanie technicznym. Wprawdzie skarżący przy piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. załączył protokoły z kontroli robót budowlanych, z których wynika, iż budynek sąsiedni – przy ulicy [...] nie jest w dobrym stanie technicznym, na ścianie budynku widoczne były liczne spękania, jednakże protokół ten jest datowany na dzień [...] lipca 2009 r. , a zatem nie odzwierciedla stanu obecnego. Z tych względów należało uznać, że umorzenie postępowania administracyjnego było zasadne, z uwagi na brak przedmiotu postępowania – tj. brak okoliczności stanowiących podstawę do podjęcia ingerencji przez organy nadzoru budowlanego. Z uwagi na przedstawione ustalenia, w ocenie Sądu nie można było skutecznie zarzucić organom, że zaskarżone akty zostały wydane z naruszeniem przepisów. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku