VII SA/Wa 1586/04

WyrokWSA w Warszawie2005-10-21

Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Bożena Więch - Baranowska, Bogusław Cieśla

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o stwierdzeniu nieważności pozwolenia na budowę, oparta na naruszeniu właściwości organu wydającego pozwolenie (budowa na pasie technicznym), może zostać utrzymana w mocy, jeśli nie wykazano jednoznacznie przebiegu pasa technicznego i jego szerokości w terenie?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organy nie wykazały w sposób jednoznaczny przebiegu pasa technicznego i jego szerokości w terenie, co uniemożliwiło prawidłowe ustalenie właściwości organu do wydania pozwolenia na budowę. Brak graficznego przedstawienia pasa technicznego oraz zarządzenia dyrektora urzędu morskiego w tej sprawie uniemożliwił uznanie za zasadny zarzutu skarżącego o braku lokalizacji obiektu na pasie technicznym.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi T. F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę pawilonu gastronomicznego. Pozwolenie to zostało wydane przez Starostę, a organ stwierdzający nieważność uznał, że budowa miała być realizowana na pasie technicznym, co czyniło właściwym do wydania pozwolenia wojewodę. Skarżący kwestionował ustalenie lokalizacji na pasie technicznym oraz moment wejścia w życie przepisów dotyczących właściwości wojewody.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Asesor WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2005 r. sprawy ze skargi T. F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, VII SA /Wa 1586/04 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Starosta Powiatowy [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał T. F. pozwolenie na budowę pawilonu gastronomicznego na terenie działki nr [...] położonej w [...] przy ulicy [...] wskazując ,że inwestycja nie jest sprzeczna z założeniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] . Decyzja ta poprzedzona była postępowaniem przed Urzędem [...]. Dyrektor Urzędu [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002 r. po rozpatrzeniu wniosku T. F. z dnia [...] grudnia 2002 r. odmówił zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu budynku pawilonu gastronomiczno – mieszkalnego i domków kempingowych i projektu budowlanego pawilonu gastronomiczno- mieszkalnego . W uzasadnieniu tego postanowienia wskazał ,że projekt zagospodarowania terenu obejmuje działki nr [...] będące własnością inwestora oraz działkę nr [...] obejmującą klif morski stanowiącą własność Skarbu Państwa . Organ wskazał , że przeszkodą do pozytywnego uzgodnienia inwestycji stanowi okoliczność, iż inwestor nie uregulował warunków użytkowania działki nr [...] oraz ,że omawiane działki znajdują się całkowicie w pasie technicznym oraz w obszarze [...] Parku Krajobrazowego . Poza tym stwierdził , że budowę domków letniskowych na brzegu klifowym można dopuścić w odległości minimum 30 metrów od górnej krawędzi klifu . Kolejne postanowienie Urząd Morski [...] wydał w dniu [...] stycznia 2003 r. po rozpatrzeniu wniosku T. F. z dnia [...] stycznia 2003 r. Na podstawie art. 37 ust 4 ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej zatwierdził projekt budowlany pawilonu gastronomiczno – mieszkalnego projektowanego na działce nr [...] w [...] przy ulicy [...] w zakresie zagospodarowania terenu i architektury – bez uwag . W uzasadnieniu organ wskazał, że z wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestor powinien wystąpić do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] . W dniu 1 czerwca 2004 r. z upoważnienia Wojewody [...] zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty w [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o pozwoleniu na budowę wydanej dla T. F. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt stwierdził nieważność wyżej wskazanej decyzji z dnia [...] czerwca 2003 r. o pozwoleniu na budowę pawilonu gastronomicznego. W jej uzasadnieniu organ stwierdził , że kwestionowana decyzja wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości , ponieważ przedmiotowy obiekt usytuowany jest na terenie pasa technicznego co potwierdza postanowienie Urzędu Morskiego z dnia [...] stycznia 2003 r. Stosownie do art. 82 ust 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane organem administracji architektoniczno – budowlanej I instancji w odniesieniu do obiektów i robót budowlanych na terenie pasa technicznego jest wojewoda. Odwołanie od tej decyzji złożył T. F. i podniósł w nim ,że nie może być podstawą do stwierdzenia nieważności naruszenie przepisów o właściwości skoro w dniu wydania kwestionowanej decyzji nie obowiązywał jeszcze przepis art. 82 ust 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw , która zaczęła obowiązywać od 11 lipca 2003 r. Poza tym zdaniem skarżącego obiekt nie jest usytuowany na terenie pasa technicznego na dowód czego wskazał zaświadczenia z dnia 22 lipca 1996 r. wydane przez Urząd Gminy w [...] z którego wynikało , że inwestycja zgodna jest z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 1993 r. gdyż cześć działki o szerokości 45 metrów na której zlokalizowany jest budynek nie stanowi pasa technicznego . Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ stwierdził , że omawiana inwestycja jest realizowana na dwóch działkach nr ew. 152 i 156 kpa . Dołączona do akt dokumentacja wskazuje na to , że budynek powstaje tylko na działce nr [...] a więc nie ma znaczenia przeznaczenie działki nr [...] . Zdaniem organu odwoławczego przedstawione przez Urząd Morski w wydanych postanowieniach stanowisko wskazuje ,że omawiane działki znajdują się całkowicie w pasie technicznym . Dlatego zasadne było stwierdzenie organu I instancji , że właściwym do wydania pozwolenia budowlanego był w I instancji wojewoda a naruszenie tej właściwości stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji . Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł T. F. i zarzucił naruszenie art. 82 ust 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane . Zdaniem skarżącego przepis określający właściwość wojewody do wydania pozwolenia budowlanego w I instancji wszedł w życie 11 lipca 2003 r. a decyzja wydana została []... kwietnia 2003 r. Poza tym powołał się na decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...] września 2002 r. wydaną przez Wójta Gminy [...] , która ustalała warunki zabudowy i zagospodarowania dla budowy pawilonu gastronomicznego i domków kempingowych na terenie działek nr [...] w S . W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko . Na rozprawie w dniu 21 października 2005 r. pełnomocnik skarżącego uznał za chybiony zarzut skargi co do naruszenia art. 82 ust 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane i podnoszenia ,że przepis określający właściwość wojewody do wydania pozwolenia budowlanego w I instancji wszedł w życie dopiero od 11 lipca 2003 r. Poza tym podtrzymał dotychczasową argumentację . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Skargę należało uwzględnić . Kontrola legalności zaskarżonej decyzji , przeprowadzona przez Sąd na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) wykazała, że naruszone zostały przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wydane rozstrzygnięcie . Sprawa nie została wyjaśniona w sposób zgodny z zasadami wynikającymi z art. 7 i 77 § 1 kpa . Podstawową kwestią dla jej prawidłowego rozstrzygnięcia było niewątpliwe ustalenie czy kwestionowana decyzja o pozwoleniu na budowę wydana przez Starostę Powiatowego w [...] zatwierdzała projekt budowlany budynku pawilonu gastronomicznego na działce nr [...] w [...] pomimo , że usytuowany został na terenie pasa technicznego . Jak wynika z uzasadnienia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. stwierdzającej nieważność pozwolenia budowlanego ustalenie, że budynek zaprojektowano na terenie pasa technicznego organ ten wywiódł z postanowienia Dyrektora Urzędu Morskiego [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. Ustalenia oparte jedynie o treść uzasadnienia wskazanego postanowienia są niewystarczające . Definicję pasa technicznego formułuje przepis art. 36 ust 2 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej ( Dz. U. z 1991 r. Nr 32 , poz.131 ze zm. ) wskazując , że w skład pasa nadbrzeżnego wchodzą : - pas techniczny – stanowiący strefę wzajemnego bezpośredniego oddziaływania morza i lądu ; jest on obszarem przeznaczonym do utrzymania brzegu w stanie zgodnym z wymogami bezpieczeństwa i ochrony środowiska - pas ochronny – obejmujący obszar , w którym działalność człowieka wywiera bezpośredni wpływ na stan pasa technicznego Natomiast art. 36 ust 5 tej ustawy stanowi , że dyrektor właściwego urzędu morskiego , w drodze zarządzenia określa : granice pasa technicznego , po uprzednim zasięgnięciu opinii rad gmin ........ oraz wyznacza granice pasa technicznego w terenie . Podobnie w uzgodnieniu z właściwym wojewodą i właściwymi radami gmin ustala granice pasa ochronnego. Nadto art. 47 ust 3 w/w ustawy stanowi, że zarządzenia dyrektora urzędu morskiego podlegają ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym właściwym ze względu na terytorialny zakres obowiązywania tego zarządzenia. Z uregulowań tych wynika jasno , że w celu określenia obszaru pasa technicznego dyrektor urzędu morskiego powinien wydać stosowne zarządzenie. Kwestię określenia szerokości pasa technicznego oraz sposobu wyznaczenia jego granic precyzuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 kwietnia 2003 r. w sprawie określenia minimalnej i maksymalnej szerokości pasa technicznego i ochronnego oraz sposobu wyznaczania ich granic ( Dz. U. z 2003 r. Nr 89 , poz. 820 ). Przepis § 2 ust 2 tego rozporządzenia stanowi ,że granice pasa technicznego wyznaczają linie łączące punkty graniczne określone i wytyczone zgodnie z przepisami prawa geodezyjnego i kartograficznego. Wprawdzie wskazane rozporządzenie weszło w życie po dniu wydania kwestionowanej decyzji ale pomocniczo dowodzi, że musi istnieć graficzne oznaczenie pasa technicznego , co wynika również z art. 36 ust 5 ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej . W sprawie niniejszej organy nie powołały się ani na istnienie zarządzenia dyrektora urzędu morskiego ani na graficzne przedstawienie przebiegu tego pasa w terenie . Z tej przyczyny Sąd nie mógł uznać za bezzasadny zarzut skarżącego, że część działki nr ew. [...] na której zaprojektowano obiekt nie znajduje się w obszarze pasa technicznego, co dodatkowo wzmocnione jest dokumentami wskazującymi na zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w których również nie zobrazowano przebiegu pasa technicznego . W istocie bowiem żaden dokument zgromadzony w sprawie nie przedstawia przebiegu pasa technicznego i jego szerokości . Zatem nie widomo czy cała działka nr ew.[...] czy też jedynie jej część stanowi pas techniczny . Natomiast kolejny zarzut , iż właściwość wojewody jako organu architektoniczno- budowlanego I instancji do wydania pozwolenia budowlanego na terenie pasa technicznego została wprowadzona dopiero od 11 lipca 2003 r. po zmianie przepisu art. 82 ust 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przez ustawę z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw jest całkowicie chybiony . Przepis ten także przed jego zmianą przewidywał właściwość wojewody w przedmiocie wydania pozwolenia budowlanego na terenie pasa technicznego. Pełnomocnik skarżącego po ustaleniu stanu prawnego cofnął w tym zakresie prezentowaną argumentację uzasadniającą wniesienie skargi . Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /. Uznał , iż organ odwoławczy w zakresie własnej kompetencji może ustalić jaki jest przebieg pasa technicznego w relacji do działki nr ew. [...] a zatem czy kontrolowana przez niego decyzja oparta była o właściwe przesłanki . Na podstawie art. 152 i art. 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienie się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło