VII SA/Wa 1586/04
WyrokWSA w Warszawie2005-10-21
Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Bożena Więch - Baranowska, Bogusław Cieśla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o stwierdzeniu nieważności pozwolenia na budowę, oparta na naruszeniu właściwości organu wydającego pozwolenie (budowa na pasie technicznym), może zostać utrzymana w mocy, jeśli nie wykazano jednoznacznie przebiegu pasa technicznego i jego szerokości w terenie?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organy nie wykazały w sposób jednoznaczny przebiegu pasa technicznego i jego szerokości w terenie, co uniemożliwiło prawidłowe ustalenie właściwości organu do wydania pozwolenia na budowę. Brak graficznego przedstawienia pasa technicznego oraz zarządzenia dyrektora urzędu morskiego w tej sprawie uniemożliwił uznanie za zasadny zarzutu skarżącego o braku lokalizacji obiektu na pasie technicznym.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi T. F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę pawilonu gastronomicznego. Pozwolenie to zostało wydane przez Starostę, a organ stwierdzający nieważność uznał, że budowa miała być realizowana na pasie technicznym, co czyniło właściwym do wydania pozwolenia wojewodę. Skarżący kwestionował ustalenie lokalizacji na pasie technicznym oraz moment wejścia w życie przepisów dotyczących właściwości wojewody.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Asesor WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2005 r. sprawy ze skargi T. F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,
VII SA /Wa 1586/04
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Starosta Powiatowy [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał T. F. pozwolenie na budowę pawilonu gastronomicznego na terenie działki nr [...] położonej w [...] przy ulicy [...] wskazując ,że inwestycja nie jest sprzeczna z założeniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] . Decyzja ta poprzedzona była postępowaniem przed Urzędem [...].
Dyrektor Urzędu [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002 r. po rozpatrzeniu wniosku T. F. z dnia [...] grudnia 2002 r. odmówił zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu budynku pawilonu gastronomiczno – mieszkalnego i domków kempingowych i projektu budowlanego pawilonu gastronomiczno- mieszkalnego .
W uzasadnieniu tego postanowienia wskazał ,że projekt zagospodarowania terenu obejmuje działki nr [...] będące własnością inwestora oraz działkę nr [...] obejmującą klif morski stanowiącą własność Skarbu Państwa . Organ wskazał , że przeszkodą do pozytywnego uzgodnienia inwestycji stanowi okoliczność, iż inwestor nie uregulował warunków użytkowania działki nr [...] oraz ,że omawiane działki znajdują się całkowicie w pasie technicznym oraz w obszarze [...] Parku Krajobrazowego . Poza tym stwierdził , że budowę domków letniskowych na brzegu klifowym można dopuścić w odległości minimum 30 metrów od górnej krawędzi klifu .
Kolejne postanowienie Urząd Morski [...] wydał w dniu [...] stycznia 2003 r. po rozpatrzeniu wniosku T. F. z dnia [...] stycznia 2003 r. Na podstawie art. 37 ust 4 ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej zatwierdził projekt budowlany pawilonu gastronomiczno – mieszkalnego projektowanego na działce nr [...] w [...] przy ulicy [...] w zakresie zagospodarowania terenu i architektury – bez uwag .
W uzasadnieniu organ wskazał, że z wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestor powinien wystąpić do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] .
W dniu 1 czerwca 2004 r. z upoważnienia Wojewody [...] zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty w [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o pozwoleniu na budowę wydanej dla T. F.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt stwierdził nieważność wyżej wskazanej decyzji z dnia [...] czerwca 2003 r. o pozwoleniu na budowę pawilonu gastronomicznego.
W jej uzasadnieniu organ stwierdził , że kwestionowana decyzja wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości , ponieważ przedmiotowy obiekt usytuowany jest na terenie pasa technicznego co potwierdza postanowienie Urzędu Morskiego z dnia [...] stycznia 2003 r.
Stosownie do art. 82 ust 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane organem administracji architektoniczno – budowlanej I instancji w odniesieniu do obiektów i robót budowlanych na terenie pasa technicznego jest wojewoda.
Odwołanie od tej decyzji złożył T. F. i podniósł w nim ,że nie może być podstawą do stwierdzenia nieważności naruszenie przepisów o właściwości skoro w dniu wydania kwestionowanej decyzji nie obowiązywał jeszcze przepis art. 82 ust 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw , która zaczęła obowiązywać od 11 lipca 2003 r.
Poza tym zdaniem skarżącego obiekt nie jest usytuowany na terenie pasa technicznego na dowód czego wskazał zaświadczenia z dnia 22 lipca 1996 r. wydane przez Urząd Gminy w [...] z którego wynikało , że inwestycja zgodna jest z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 1993 r. gdyż cześć działki o szerokości 45 metrów na której zlokalizowany jest budynek nie stanowi pasa technicznego .
Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ stwierdził , że omawiana inwestycja jest realizowana na dwóch działkach nr ew. 152 i 156 kpa . Dołączona do akt dokumentacja wskazuje na to , że budynek powstaje tylko na działce nr [...] a więc nie ma znaczenia przeznaczenie działki nr [...] . Zdaniem organu odwoławczego przedstawione przez Urząd Morski w wydanych postanowieniach stanowisko wskazuje ,że omawiane działki znajdują się całkowicie w pasie technicznym . Dlatego zasadne było stwierdzenie organu I instancji , że właściwym do wydania pozwolenia budowlanego był w I instancji wojewoda a naruszenie tej właściwości stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji .
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł T. F. i zarzucił naruszenie art. 82 ust 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane . Zdaniem skarżącego przepis określający właściwość wojewody do wydania pozwolenia budowlanego w I instancji wszedł w życie 11 lipca 2003 r. a decyzja wydana została []... kwietnia 2003 r.
Poza tym powołał się na decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...] września 2002 r. wydaną przez Wójta Gminy [...] , która ustalała warunki zabudowy i zagospodarowania dla budowy pawilonu gastronomicznego i domków kempingowych na terenie działek nr [...] w S .
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko .
Na rozprawie w dniu 21 października 2005 r. pełnomocnik skarżącego uznał za chybiony zarzut skargi co do naruszenia art. 82 ust 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane i podnoszenia ,że przepis określający właściwość wojewody do wydania pozwolenia budowlanego w I instancji wszedł w życie dopiero od 11 lipca 2003 r. Poza tym podtrzymał dotychczasową argumentację .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :
Skargę należało uwzględnić .
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji , przeprowadzona przez Sąd na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) wykazała, że naruszone zostały przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wydane rozstrzygnięcie .
Sprawa nie została wyjaśniona w sposób zgodny z zasadami wynikającymi z art. 7 i 77 § 1 kpa . Podstawową kwestią dla jej prawidłowego rozstrzygnięcia było niewątpliwe ustalenie czy kwestionowana decyzja o pozwoleniu na budowę wydana przez Starostę Powiatowego w [...] zatwierdzała projekt budowlany budynku pawilonu gastronomicznego na działce nr [...] w [...] pomimo , że usytuowany został na terenie pasa technicznego .
Jak wynika z uzasadnienia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. stwierdzającej nieważność pozwolenia budowlanego ustalenie, że budynek zaprojektowano na terenie pasa technicznego organ ten wywiódł z postanowienia Dyrektora Urzędu Morskiego [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. Ustalenia oparte jedynie o treść uzasadnienia wskazanego postanowienia są niewystarczające .
Definicję pasa technicznego formułuje przepis art. 36 ust 2 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej ( Dz. U. z 1991 r. Nr 32 , poz.131 ze zm. ) wskazując , że w skład pasa nadbrzeżnego wchodzą :
- pas techniczny – stanowiący strefę wzajemnego bezpośredniego oddziaływania morza i lądu ; jest on obszarem przeznaczonym do utrzymania brzegu w stanie zgodnym z wymogami bezpieczeństwa i ochrony środowiska
- pas ochronny – obejmujący obszar , w którym działalność człowieka wywiera bezpośredni wpływ na stan pasa technicznego
Natomiast art. 36 ust 5 tej ustawy stanowi , że dyrektor właściwego urzędu morskiego , w drodze zarządzenia określa : granice pasa technicznego , po uprzednim zasięgnięciu opinii rad gmin ........ oraz wyznacza granice pasa technicznego w terenie . Podobnie w uzgodnieniu z właściwym wojewodą i właściwymi radami gmin ustala granice pasa ochronnego.
Nadto art. 47 ust 3 w/w ustawy stanowi, że zarządzenia dyrektora urzędu morskiego podlegają ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym właściwym ze względu na terytorialny zakres obowiązywania tego zarządzenia.
Z uregulowań tych wynika jasno , że w celu określenia obszaru pasa technicznego dyrektor urzędu morskiego powinien wydać stosowne zarządzenie.
Kwestię określenia szerokości pasa technicznego oraz sposobu wyznaczenia jego granic precyzuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 kwietnia 2003 r. w sprawie określenia minimalnej i maksymalnej szerokości pasa technicznego i ochronnego oraz sposobu wyznaczania ich granic ( Dz. U. z 2003 r. Nr 89 , poz. 820 ). Przepis § 2 ust 2 tego rozporządzenia stanowi ,że granice pasa technicznego wyznaczają linie łączące punkty graniczne określone i wytyczone zgodnie z przepisami prawa geodezyjnego i kartograficznego.
Wprawdzie wskazane rozporządzenie weszło w życie po dniu wydania kwestionowanej decyzji ale pomocniczo dowodzi, że musi istnieć graficzne oznaczenie pasa technicznego , co wynika również z art. 36 ust 5 ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej .
W sprawie niniejszej organy nie powołały się ani na istnienie zarządzenia dyrektora urzędu morskiego ani na graficzne przedstawienie przebiegu tego pasa w terenie .
Z tej przyczyny Sąd nie mógł uznać za bezzasadny zarzut skarżącego, że część działki nr ew. [...] na której zaprojektowano obiekt nie znajduje się w obszarze pasa technicznego, co dodatkowo wzmocnione jest dokumentami wskazującymi na zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w których również nie zobrazowano przebiegu pasa technicznego . W istocie bowiem żaden dokument zgromadzony w sprawie nie przedstawia przebiegu pasa technicznego i jego szerokości . Zatem nie widomo czy cała działka nr ew.[...] czy też jedynie jej część stanowi pas techniczny .
Natomiast kolejny zarzut , iż właściwość wojewody jako organu architektoniczno- budowlanego I instancji do wydania pozwolenia budowlanego na terenie pasa technicznego została wprowadzona dopiero od 11 lipca 2003 r. po zmianie przepisu art. 82 ust 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przez ustawę z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw jest całkowicie chybiony .
Przepis ten także przed jego zmianą przewidywał właściwość wojewody w przedmiocie wydania pozwolenia budowlanego na terenie pasa technicznego. Pełnomocnik skarżącego po ustaleniu stanu prawnego cofnął w tym zakresie prezentowaną argumentację uzasadniającą wniesienie skargi .
Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /. Uznał , iż organ odwoławczy w zakresie własnej kompetencji może ustalić jaki jest przebieg pasa technicznego w relacji do działki nr ew. [...] a zatem czy kontrolowana przez niego decyzja oparta była o właściwe przesłanki .
Na podstawie art. 152 i art. 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienie się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło