VII SA/Wa 1587/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 7 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. Pismem z dnia 3 czerwca 2011 r. J. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] nakazującą J. F. rozbiórkę budynku znajdującego się między zachodnią ścianą budynku warsztatowego a murem usytuowanym bezpośrednio przy granicy z działką nr [...] na działce przy ul. [...] w M. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). W niniejszej sprawie, mając na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, iż wykonanie jej mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi bowiem zazwyczaj do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych oraz wiąże się z poniesieniem nakładów finansowych. Ewentualny zaś powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku, o ile jest możliwy, również wymaga poniesienia dodatkowych kosztów oraz nakładu pracy. Brak wstrzymania wykonania ww. decyzji przez Sąd skutkowałby rozbiórką obiektu budowlanego, a w przypadku niewykonania obowiązku nałożonego na skarżącego skutkowałby wszczęciem postępowania egzekucyjnego, mającego na celu wyegzekwowanie nakazu rozbiórki. Ponadto, należy podzielić argumentację strony skarżącej, dotyczącą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie mogłyby wyniknąć wskutek rozbiórki obiektu. Skarżący podał, że w budynku warsztatowym mieści się zakład poligraficzny, prowadzony przez syna skarżącego, a część budynku objęta nakazem rozbiórki jest integralną częścią warsztatu mającą zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania przedmiotowego zakładu. Skarżący wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji i rozebranie części warsztatu uniemożliwi synowi skarżącego dalsze prowadzenie działalności gospodarczej w dotychczasowym kształcie, stanowiącej jego jedyne źródło zarobkowania i utrzymania, co niewątpliwie wpłynie na sytuację finansową jego najbliższej rodziny, w tym skarżącego. Skarżący stwierdził, że rozbiórka części warsztatu i związana z tym konieczność przebudowy budynku warsztatowego spowoduje na czas bliżej nieokreślony niemożność częściowego chociażby użytkowania budynku, powodując konieczność zawieszenia funkcjonowania zakładu. W ocenie Sądu, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.