VII SA/Wa 1588/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi R. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania skargę oddala Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] wydanym [...]lutego 2012r. na podstawie art. 123 w zw z art. 58 oraz art. 59 kpa odmówił R. R. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...]z dnia [...]maja 2006r. W uzasadnieniu postanowienia podał, że Wojewoda [...]decyzją z dnia [...]maja 2006r., znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...]kwietnia 2004r., odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia R. R. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego – cukierni na terenie posesji przy [...] w [...]. Z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...]z dnia [...]maja 2006r., wystąpił R. R.. Wniosek złożony został osobiście w [...]Urzędzie Wojewódzkim w [...]w dniu [...]sierpnia 2011r. W ocenie organu o istnieniu decyzji Wojewody [...]z dnia [...]maja 2006r., (znak: [...]), wnioskodawca dowiedział się najpóźniej w dniu udzielenia adwokatowi pełnomocnictwa do jej zaskarżenia, tj. w dniu [...]czerwca 2006r. Miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o wskazana przesłankę (z art. 145 § 1 pkt 4) upłynął zatem z dniem [...]lipca 2006r. Przyjąć również należy, że o uzyskaniu waloru ostateczności przez decyzję Wojewody [...]Nr [...] z dnia [...]lutego 2011r., (znak: [...]), zmieniającą decyzję Wojewody [...]Nr [...] z dnia [...] czerwca 2005r. (znak: [...]), R. R. dowiedział się w czerwcu 2011r., a zatem miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o wskazaną przesłankę (wydanie decyzji w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione) upłynął najpóźniej z dniem [...]lipca 2011r. Z uwagi na fakt, Pan R. R. nie zachował terminów określonych w art. 148 Kpa, Wojewoda [...]postanowieniem z dnia [...]stycznia 2012r., Nr [...] odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...]z dnia [...]maja 2006r. W piśmie z dnia [...] lutego 2012r. R. R. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. W ocenie organu wobec treści art. 58 § 1 kpa organ wskazał, że wnioskujący uchybił terminowi do złożenia prośby o przywrócenie terminu. Jak wynika z akt sprawy R. R. w dniu [...]sierpnia 2011r. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...]z dnia [...]maja 2006r. i najpóźniej w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminowi. Wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania powinna być złożona prośba o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. Tym samym zasadnym jest uznanie, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 58 § 2 Kpa. Zażalenie na to postanowienie złożył R. R. podnosząc, iż przesłanką złożonej prośby była nagła choroba. Podał, że od 2001r. poważnie choruje na kręgosłup i są dni i tygodnie w których nie może normalnie wykonywać swoich czynności zawodowych. Są to bóle napadowe, pojawiające się okresowo i tak też było w okresie od [...] lipca 2011r. do [...]sierpnia 2011r. W okresie tym w związku z zespołem bólowym nie był w stanie złożyć wniosku o wznowienie postępowania. W ocenie żalącego się uchybienie terminu było niewielkie i nie powstało z jego winy. Po rozpatrzeniu zażalenie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem wydanym [...]kwietnia 2012r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ odwoławczy podał, że z akt sprawy wynika, że R. R. w dniu [...]sierpnia 2011r. złożył osobiście w [...]Urzędzie Wojewódzkim wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...]z dnia [...]maja 2006r. W związku z powyższym najpóźniej w tym dniu, tj. w dniu [...]sierpnia 2011r. ustała przyczyna uchybienia terminowi. Analiza zebranego materiału dowodowego wykazała natomiast, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją, został nadany przez wnioskodawcę w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego dopiero w dniu [...]lutego 2012r. Z powyższych ustaleń jednoznacznie wynika, że R. R. nie dochował siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Jednoznacznie organ podał, że w jego ocenie wnioskujący nie uwiarygodnił, że dochował należytej stanowczości w zachowaniu terminu a dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od niego i istniejącą przez cały czas, aż do wniesienia wniosku. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R. R.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Wojewody [...]pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi naruszenie art. 7, w zw z art. 58 i art. 64 Kpa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z uwagi na powyższą regulację należy uznać, że skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane dnia [...]kwietnia 2012r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...]z dnia [...]lutego 2012r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Na wstępie należy podkreślić, że dla przywrócenia terminu dla dokonania określonej czynności, muszą być spełnione cztery przesłanki wskazane w art. 58 § 1 i 2 Kpa: - wniesienie prośby o przywrócenie terminu; - prośba ta musi być wniesiona w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; - dopełnienie czynności dla dokonania, której określony był termin jednocześnie z wniesieniem prośby; - uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. Przy czym prośba o przywrócenie terminu musi być wyrażona przez wnoszącego w sposób jasny i wyraźny – tzn. musi wynikać wprost z pisma (podania, czy odwołania) a nie być ustalana przez organ w drodze interpretacji, oraz wniesiona w ciągu 7 dni od dnia ustania przeszkody uchybienia terminu. Nadto prośba musi zawierać uprawdopodobnienie braku winy wnoszącego w uchybienu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się – zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu – z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 marca 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 1559/05, LEX nr 227785). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można więc mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck., Warszawa 2005, str. 334). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego lub jego pełnomocnika zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Jak podkreśla się w orzecznictwie, braku winy w zainteresowanego w uchybieniu terminu nie potwierdza jednak np. zwolnienie lekarskie od pracy, bowiem nie wyklucza ono możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika. Braku winy nie stanowi również nieznajomość prawa oraz wybranie innej drogi obrony interesu prawnego (wyrok NSA z dnia 4 listopada 1998r., sygn. akt III SA 1243/97, LEX nr 36902; wyrok NSA z dnia 29 listopada 1997r., sygn. akt III SA 101/96, LEX nr 30857). Przenosząc, powyższe na grunt rozpoznawczej sprawy należy podzielić stanowisko organu, iż nie zostały spełnione wszystkie przesłanki a więc należało odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Nie została spełniona przesłanka braku winy skarżącego w uchybieniu terminu oraz nie został dotrzymany wskazany w art. 58 termin do wniesienia prośby. Skarżący podał, iż od lat cierpi na chorobę kręgosłupa, która okresowo utrudnia mu a często uniemożliwia wykonywanie czynności dnia codziennego. Taka sytuacja miała również miejsce w okresie od [...] lipca 2011r. do dnia [...]sierpnia 2011r. (przedstawił zwolnienie lekarskie) jednakże nie wykazał, że nie mógł dokonać czynności procesowej z pomocą np. domownika. Poza tym należy podkreślić, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Biorąc pod uwagę czas trwania przeszkody podany przez skarżącego (od [...] lipca 2011r. – do [...]sierpnia 2011r.), a także fakt, że skarżący osobiście złożył wniosek o wznowienie postępowania w organie w dniu [...]sierpnia 2011r. należy przyjąć, że najpóźniej ta ostatnia data jest dniem ustania przeszkody – a więc prośba o przywrócenie terminu mogła być wniesiona w ciągu 7 dni od tego dnia. Skarżący wniósł prośbę w dniu [...] lutego 2012r., a więc z przekroczeniem 7 dniowego terminu wskazanego w art. 58 Kpa. Należy przy tym wskazać, że zgodnie z przepisem § 3 art. 58 Kpa przywrócenie terminu do złożenia w/w prośby jest niedopuszczalne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.