VII SA/Wa 1590/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011r . na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010r., znak: [....] w przedmiocie: odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek R. K. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010r. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010r. odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 lutego 2011r., sygn. akt OZ 48/11 oddalił zażalenie strony skarżącej na postanowienie Sądu odmawiające zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 5 kwietnia 2011r (data wpływu do Sądu) skarżąca złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest kolejnym wnioskiem o przyznanie skarżącej prawa pomocy. Stąd przedmiotowy wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należy potraktować jako wniosek o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010r. Zgodnie z art. 165 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, iż okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek tej samej strony, dotyczący przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony. Zakres żądania ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego przez skarżącą jest tożsamy z żądaniem zawartym we wniosku o prawo pomocy z dnia 5 października 2010r., rozpoznanym prawomocnym postanowieniem sądu z dnia 14 grudnia 2010r. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje mąż. Skarżąca wraz z mężem zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 37,20 m ² i utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych przez siebie oraz małżonka w łącznej wysokości 3.566 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że ma na utrzymaniu zwierzęta domowe. Wyszczególniła, że ponosi miesięcznie m.in koszty: opłatę za czynsz w wysokości 211,38 złotych, opłatę za energię w wysokości 164 złotych, opłatę za telefon w wysokości 138,00 złotych, opłatę za gaz w wysokości 53,00 złotych, paliwo do samochodu 200,00 złotych, węgiel 150,00 złotych, drewno 100,00 złotych, leki 200 złotych, wydatki na weterynarza 80 złotych. Skarżąca nie wykazała, aby okoliczności sprawy uległy zmianie, tj. by istotnemu pogorszeniu uległa jej sytuacja materialna. Majątek skarżącej nie uległ uszczupleniu. W podobnej jak poprzednio wysokości kształtują się stałe konieczne miesięczne wydatki skarżącej związane z utrzymaniem. Ponownie rozpoznając sytuację materialną wnioskodawcy z uwzględnieniem okoliczności przedstawionych w złożonym formularzu Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające zmianę powołanego postanowienia. Dla zmiany stanowiska Sądu konieczna jest zmiana okoliczności, na podstawie których Sąd odmówił uprzednio wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. W niniejszej sprawie zmiana tych okoliczności nie nastąpiła. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znalazł podstaw do uwzględnienia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy i na podstawie art. 165 cytowanej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.