VII SA/Wa 1592/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. znak [...]. Pismem z dnia 27 lipca 2010 r. Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" w W. oraz Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" w W. wniosły skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. znak [...], uchylającą w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] i stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...], uzupełnionej decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót oraz nakazu opróżnienia lokali. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go możliwością wywołania znacznej szkody przez decyzję w razie jej wykonania. Skarżące Wspólnoty Mieszkaniowe wskazały, iż decyzje powiatowego inspektora nadzoru budowlanego były opatrzone rygorem natychmiastowej wykonalności z uwagi na stwierdzone zagrożenie dla życia i mienia. Na podstawie tych decyzji zostały podjęte działania mające na celu opróżnienie wskazanych lokali. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W niniejszej sprawie skarżące Wspólnoty Mieszkaniowe nie wykazały wyczerpująco, aby zaistniały okoliczności, które mogłyby wskazywać na wyrządzenie znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. A zatem, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.