VII SA/Wa 1593/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. P. z Kancelarii Prawnej w [...] W., przy ul. P. [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). VII SA/Wa 1593/07 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. na podstawie art. 157 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu wniosku M. M. z dnia [...] maja 2007r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na budowę ogrodzenia działki Nr [...], przy ul. K. w R. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z dnia [...] maja 2007r. M.M., zwróciła się do Wojewody [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Wydziału Architektury Urzędu Miejskiego (w istocie Prezydenta Miasta R., będącego organem administracji architektoniczno - budowlanej I instancji). Zainteresowana nie określiła numeru, jak również daty wydania aktu administracyjnego, w sprawie którego wniosła o podjęcie czynności administracyjnych, żądając jego "zweryfikowania i cofnięcia". Wojewoda [...] wystąpił w dniu [...] maja 2007r. do właściwego organu, który mógł wydać decyzję w sprawie budowy ogrodzenia, mając na uwadze przepisy art. 30 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, mimo że budowa ogrodzenia nie wymaga wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, lecz zgłoszenia, o czym stanowi przepis art. 29 ust. 1 pkt 23 tej ustawy. Urząd Miejski - Wydział Architektury, w odpowiedzi wyjaśnił, iż w przedmiotowej sprawie, prowadzone było postępowanie z wniosku A., J. i Z. P., które dotyczyło zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia działek o Nr [...], od strony drogi oznaczonej numerami [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. W wyjaśnieniu tym organ omówił przebieg prowadzonego postępowania i wskazał, że wpływ na pozytywne załatwienie wniosku zainteresowanych inwestorów, miał fakt, że "proponowane linie ogrodzeń, były zgodne z liniami rozgraniczenia ulicy utworzonej z działek Nr [...]. W powyższej sytuacji organ wojewódzki, po zapoznaniu się z całością materiału dowodowego, uzupełnionego wyjaśnieniem organu I instancji, stwierdził, że postępowanie w sprawie prowadzono w oparciu o przepisy art. 30 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 i ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nie przewidują wydawania pozwoleń na budowę ogrodzeń usytuowanych od strony dróg, ulic i placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych. Ustalił, że w sprawie niniejszej, nie istnieje żadna decyzja administracyjna, a zgoda organu na wykonanie takich robót mogła zostać potwierdzona w formie zwykłej korespondencji. Mając to na względzie Wojewoda uznał, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w trybie art. 156 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Organ wyjaśnił nadto, że zgłoszenie zamiaru wykonania robót o którym mowa w art. 30 powołanej powyżej ustawy Prawo budowlane, nie jest klasycznym wnioskiem w rozumieniu przepisów art. 61 Kpa. Za takim stwierdzeniem przemawia odróżnienie jego nazwy od innych wystąpień określonych w ustawie wprost, jako wnioski np. o pozwolenie na budowę, co wynika z art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Zgłoszenie nie rodzi obowiązku zawiadamiania stron, zwłaszcza, że nawet po uzyskaniu pozwolenia w określonej powyżej formie, na realizację zamierzenia inwestycyjnego, organ administracji architektoniczno - budowlanej, nie ma obowiązku zawiadamiać osób trzecich o przyszłej budowie, czy robotach budowlanych. Poza tym w sprawach dotyczących zgłoszeń, stroną postępowania, jest wyłącznie inwestor. Odwołanie od tej decyzji wniosła M. M. podnosząc, że przy zagłoszeniu zamiaru ogrodzenia posłużono się wadliwymi danymi geodezyjnymi służącymi do ustalenia stanu prawnego drogi oraz jej przebiegu i wymiarów. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania M. M. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007r, odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta R. w sprawie pozwolenie na budowę ogrodzenia działki Nr [...], położonej przy ul. K. w R. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że stwierdzenie nieważności decyzji jest instytucją służącą do eliminacji z obrotu prawnego aktów administracyjnych dotkniętych jedną z kwalifikowanych wad wyliczonych enumeratywnie w art. 156 § 1 Kpa. W przedmiotowej sprawie M.M. wniosła o zweryfikowanie w trybie postępowania o stwierdzenie nieważności czynności organu polegającej na przyjęciu zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych zwolnionych z obowiązku pozwolenia na budowę. Tego rodzaju żądanie uzasadniało odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn przedmiotowych, w trybie art. 157 § 3 Kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r. wniosła M. M. stwierdzając, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego i podnosząc zarzuty związane głównie z nieprawidłowo jej zdaniem dokonanym zgłoszeniem. Twierdziła, że organ powinien w tym przypadku nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę a nadto kwestionowała dane geodezyjne służące do ustalenia stanu prawnego drogi, jej przebiegu oraz wymiarów . W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem . W związku z tym, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póz. zm.), wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji wydanej przez organ administracji, możliwe jest jedynie wówczas gdy doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w tym zakresie należy stwierdzić, że odpowiada ona prawu. Jak stanowi przepis art. 157 § 3 k.p.a., odmowa wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji następuje w drodze decyzji. Na podstawie tego przepisu orzeka się co do niedopuszczalności wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Decyzja wydana na podstawie tego przepisu jest wynikiem oceny między innymi tego czy istnieje decyzja nieostateczna lub ostateczna, której ważność należy poddać kontroli. W przypadku zatem wykazania, że nie istnieje w obrocie prawnym decyzja, której ważność należałoby zweryfikować w toku postępowania nadzorczego, organ winien, w oparciu o przepis art. 157 § 3 k.p.a., odmówić w drodze decyzji wszczęcia postępowania w sprawie nieważności, co stało się w przedmiotowej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że postępowanie związane z kwestionowanymi robotami budowlanymi prowadzono było w oparciu o przepisy art. 30 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 i ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nie przewidują wydawania pozwoleń na budowę ogrodzeń usytuowanych od strony dróg, ulic i placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych. Zatem co do tych robót nie była wydana żadna decyzja administracyjna, natomiast zgoda organu na wykonanie takich robót mogła zostać potwierdzona w formie zwykłej korespondencji. Wprawdzie organ mógł nałożyć, w drodze decyzji obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, ale taka sytuacja nie miała miejsca a materiał dowodowy wskazuje, iż nie było podstaw do takiego działania organu. Mając to na względzie organy zasadnie uznały, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Słusznie organ I instancji wyjaśnił, że zgłoszenie zamiaru wykonania robót o którym mowa w art. 30 ustawy Prawo budowlane, nie jest klasycznym wnioskiem w rozumieniu przepisów art. 61 Kpa. Zgłoszenie nie rodzi obowiązku zawiadamiania stron, a organ administracji architektoniczno - budowlanej, nie ma obowiązku zawiadamiać osób trzecich o przyszłej budowie, czy robotach budowlanych. W sprawach dotyczących zgłoszeń stroną postępowania, jest wyłącznie inwestor. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.270ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.