VII SA/Wa 1593/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S., G. S. i T. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę T. S. Pismami z dnia 21 czerwca 2013 r., doprecyzowanymi pismami z dnia 8 lipca 2013 r., A. S., G. S. i T. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Ww. postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak: [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...] - udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku obsługi stacji LPG oraz stanowiska do tankowania gazu LPG, zlokalizowanych w K. przy ul. [...], na działce o nr. ewid. [...] (obręb C.) - oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 lipca 2013 r. wezwano każdego ze skarżących do precyzyjnego wyjaśnienia, czy skarżący wywodzą swój interes prawny w zaskarżeniu postanowienia z dnia [...] maja 2013 r. z własności lub innego prawa do nieruchomości, określenie, czy ich prawa są wspólne, czy też oddzielne, a jeżeli ich prawa do nieruchomości są wspólne poprzez określenie charakteru tych praw (np. współwłasność lub inne) oraz podanie dokładnych danych dotyczących wskazanej nieruchomości, tj. miejsca jej położenia (miejscowości, adresu), nr ewidencji gruntów i obrębu, nr księgi wieczystej oraz sądu prowadzącego księgę wieczystą – w terminie 7 dni. W dniu 19 sierpnia 2013 r. wpłynęły do Sądu żądane wyjaśnienia. Z przedłożonych przez skarżących dokumentów wynika, że skarżąca T. S. jest właścicielką działek położonych w K. o nr ewid. [...] i [...], obręb C., natomiast skarżący A. S. i G. S. - wspólnicy spółki cywilnej [...], na podstawie zawartej umowy użyczenia wykorzystują działkę położoną w K. przy ul. [...] na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (stacja gazu). Od skarg nie zostały uiszczone należne wpisy sądowe. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2013 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wezwano skarżącą T. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, oraz oddzielnie wezwano skarżących G. S. i A. S. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego T. S. odebrała w dniu 2 września 2013 r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowego – Budżetowego tut. Sądu wynika, że nie została uiszczona stosowna kwota należna od skarżącej T. S. z tytułu wpisu sądowego od skargi do sprawy o sygn. akt VII SA/WA 1593/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Jak stanowi przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (art. 214 § 2 p.p.s.a). Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności należało ustalić, czy uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia były skarżącym wspólne, a tym samym czy skargi przez nich wniesione podlegały jednej opłacie. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt II OZ 943/11, LEX nr 984700, wspólne prawa i obowiązki istnieją jedynie wówczas, gdy wynikają z tego samego tytułu prawnego, a czym innym jest podobieństwo sytuacji faktycznej i prawnej skarżących. W niniejszej sprawie z uwagi na różny charakter praw do nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] należało uznać, że po stronie A. S. i G. S. ma miejsce współuczestnictwo materialne, zaś pomiędzy ww. skarżącymi z jednej strony a T. S. z drugiej strony występuje współuczestnictwo formalne. Konsekwencją przyjęcia powyższego było wezwanie A. S. i G. S. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od ich skarg oraz odrębne wezwanie skierowane do T. S. do uiszczenia przez nią wpisu sądowego od jej skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skierowane do T. S. zostało doręczone skarżącej w dniu 2 września 2013 r. W wyznaczonym terminie – do dnia 9 września 2013 r. skarżąca nie uiściła wpisu. Z uwagi na fakt, że od skargi T. S. nie został uiszczony wpis sądowy, jej skargę należało odrzucić zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a.. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 orzekł jak w sentencji.