VII SA/Wa 1596/10
PostanowienieWSA w Warszawie2011-02-02
Skład orzekający: Daria Gawlak – Nowakowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na działalność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie stwierdzenia nielegalności lub bezskuteczności ogłoszenia ustawy?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi, która nie dotyczy spraw wymienionych w art. 3 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec braku podstaw prawnych do rozpoznania skargi na działalność Prezesa Rady Ministrów w zakresie ogłoszenia ustawy, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Stan faktyczny
W dniu 26 sierpnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. L. na działalność Prezesa Rady Ministrów, w której skarżący wniósł o stwierdzenie nielegalności lub bezskuteczności ogłoszenia w Dzienniku Ustaw ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie Konstytucji RP oraz ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy o sejmowej komisji śledczej.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę Z. L. jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak – Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na działalność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie stwierdzenia nielegalności lub bezskuteczności ogłoszenia ustawy postanawia: odrzucić skargę Z. L. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
W dniu 26 sierpnia 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. L. na działalność Prezesa Rady Ministrów.
Skarżący wniósł, o stwierdzenie nielegalności lub bezskuteczności ogłoszenia w dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej ustawy z dnia 7 maja 2009r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy z dnia 3 czerwca 2005r. o zmianie ustawy o sejmowej komisji śledczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta - stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. - obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4 i 4a.
Ponadto sądy te orzekają w sprawach, w których przepisy ustawy szczególnej przewidują sądową kontrolę – art. 3 § 3 p.p.s.a.
Podkreślić należy, iż powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a co za tym sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że treść wniesionej przez Z. L. do Sądu skargi wskazuje, że nie dotyczy ona spraw wyszczególnionych w powołanym wyżej przepisie.
Skoro zatem przedmiot skargi nie mieści się w żadnej z kategorii spraw wskazanych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a, skargę Z. L. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło