VII SA/Wa 1596/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Ministra kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić zażalenie M. P. na postanowienie Sądu z dnia 19 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 stycznia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1596/14, odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i trybie wniesienia na nie zażalenia zostało doręczone skarżącemu -do aresztu śledczego- w dniu 23 stycznia 2015 r. (patrz: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 90 akt sądowych). Skarżący w dniu 2 lutego 2015 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jak stanowi z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2015 r. w przedmiocie prawa pomocy został doręczony stronie skarżącej w dniu 23 stycznia 2015 r. Siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął w dniu 30 stycznia 2015 r. (piątek). Zażalenie na ww. postanowienie złożone zostało w areszcie śledczym dniu 2 lutego 2015 r. (patrz: pieczęć aresztu śledczego na kopercie - k.92 verte), czyli po upływie ustawowego terminu na jego wniesienie. W tej sytuacji zażalenie jako wniesione z uchybieniem terminu podlegało odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.