VII SA/Wa 1597/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2007 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. znak [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości skargę oddala J. S. pismem z dnia 26 stycznia 2006r., skierowanym do Wojewody [...], wniósł o "odebranie uprawnień budowlanych osobom wydającym. decyzje" a następnie pismem – skargą z dnia [...] marca 2006r. żądał odebrania uprawnień budowlanych pracownikom nadzoru budowlanego, którzy wydali decyzje z dnia [...] listopada 1997r. ([...]) oraz z dnia [...] czerwca 1997r. ([...]). Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2006r. przekazał ww. wnioski Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T., wskazując ten organ jako właściwy do rozpatrzenia i ewentualnego złożenia wniosku do właściwego organu , zgodnie z art. 97 ust.1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. – Prawo budowlane ( Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Po rozpatrzeniu zażalenia J. S. na powyższe postanowienie Wojewody [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2006. nr [...], uchylił je w całości i umorzył postępowanie w przedmiocie przekazania pisma. W uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż zgodnie z art. 97 ust.1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. - Prawo Budowlane (t.j. Dz.U. z 2003 Nr 207 poz.2016 ze zm.) - postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej wszczyna się na wniosek organu nadzoru budowlanego, właściwego dla miejsca popełnienia czynu lub stwierdzającego popełnienie czynu. Postępowanie takie może zainicjować również , zgodnie z art. 98 ww. ustawy, organ samorządu zawodowego, który jest jednocześnie organem właściwym do orzekania w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie. W związku z powyższym – w ocenie organu odwoławczego – organ nadzoru może zatem zainicjować postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej, jednak nie jest organem właściwym do merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżącego, co oznacza, że wniosek ten winien być przekazany do właściwego organu samorządu zawodowego. Jak ustalił Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, przedmiotowy wniosek J. S. został przekazany postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] maja 2006r., nr [...], do właściwego organu samorządu zawodowego, zatem przekazywanie go ponownie należało uznać za bezprzedmiotowe. W skardze na ww. postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, J. S. podniósł, że [...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa nie jest organem właściwym do rozpatrzenia jego wniosku, gdyż w myśl art. 95 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. Nr 5 z 2001r. poz. 42, prowadzi sprawy osób wykonujących samodzielne funkcje w budownictwie. Zdaniem skarżącego "nadzór budowlany nie jest samodzielną funkcją w budownictwie", dlatego wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy o odebranie uprawnień budowlanych organowi właściwemu jakim jest według ustawy Prawo budowlane Wojewoda [...]. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonej decyzji, podnosząc ponadto, że skarżący w piśmie z dnia 26 stycznia 2006 r. żądał – w sposób nie budzący wątpliwości - "odebrania uprawnień budowlanych osobom wydającym ww. decyzje", natomiast w skardze sugeruje, że domagał się pozbawienia uprawnień budowlanych nadzoru budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę legalności zaskarżonych decyzji, jedynie pod względem ich zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodne z treścią art. 97 ust. 1 i 3 ww. ustawy – postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej wszczyna się na wniosek : • organu nadzoru budowlanego właściwego dla miejsca popełnienia czynu, bądź • na wniosek właściwego organu samorządu zawodowego (art. 97 ust. 3). Podkreślić trzeba, że zgodnie z brzmieniem art. 98 cytowanej ustawy, organem właściwym do merytorycznego rozstrzygnięcia takiego wniosku jest jedynie organ samorządu zawodowego. Złożenie wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie musi być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego, zatem organ nadzoru budowlanego, właściwy do złożenia wniosku bądź właściwy organ samorządu zawodowego, powinien ustalić i udokumentować dopuszczenie się przez konkretną osobę czynów określonych w art. 95 ww. ustawy. Merytoryczne rozstrzygnięcie ww. wniosku następuje w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. – o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm). Zgodnie z art. 8 pkt 10 tej ustawy, do zadań samorządów należą, między innymi, sprawy prowadzenia postępowań w zakresie odpowiedzialności zawodowej i dyscyplinarnej członków samorządów zawodowych. Wobec powyższego, organ nadzoru budowlanego, poza przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego oraz ewentualnym złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej, nie jest uprawniony do uczestniczenia bądź orzekania w postępowaniu prowadzonym przez organ samorządu zawodowego, gdyż nie przewiduje tego żaden przepis. Z wyżej wskazanych powodów organem tym w niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie mógł być Wojewoda [...]. Odnosząc się do zarzutu skargi, iż "nadzór budowlany nie jest samodzielną funkcją w budownictwie" Sąd podnosi, że w ustawie Prawo budowlane w obecnym brzmieniu, ustawodawca zrezygnował z wyodrębniania funkcji wykonywania nadzoru budowlanego jako samodzielnej funkcji technicznej, miedzy innymi z tego względu, że w aparacie administracji publicznej wykonującej funkcje nadzoru budowlanego zatrudnione są osoby, które legitymują się uprawnieniami budowlanymi przewidzianym w art. 13 ust. 1 tej ustawy, nie było więc potrzeby wskazywania jako samodzielnej funkcji technicznej działalności, która jest wykonywana jako zadania rządowe w organach nadzoru budowlanego. Brak wskazania w art. 12 ww. ustawy Prawo budowlane funkcji nadzoru budowlanego, nie oznacza więc, że nadzór budowlany taką samodzielną funkcją technicznej działalności nie jest, tym bardziej, że w cytowanym przepisie użyto określenia "w szczególności", co oznacza, że katalog wskazanych w nim funkcji, nie jest kompletny. Wobec wyżej przedstawionej argumentacji, prawidłowo przyjął Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w zaskarżonej decyzji, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, nie był organem właściwym do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącego, a wniosek winien być przekazany przez Wojewodę [...] do właściwego organu samorządu zawodowego. Zasadnie też organ stwierdził, że wobec przekazania (postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. Nr [....]) wniosku skarżącego do Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej [...] Izby Inżynierów w [...], postępowanie jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.