VII SA/Wa 1597/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi S. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej S. A. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją Nr [...] z dnia [...] na podstawie art. 104, art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej kpa w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych prowadzonych przy budowie budynku garażu usytuowanego na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości M. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 24 stycznia 2008r. ustalono, że na ww. działce prowadzone były roboty budowlane przy budowie budynku murowanego garażu na samochód osobowy o wymiarach rzutu 4,20 m x 6,90 m, nakryty dachem jednospadowym o spadku na działkę właścicieli w kierunku południowym. Budynek usytuowany jest w odległości około 0,17 m od istniejącego ogrodzenia z siatki stalowej ze strony północnej i około 3,00 m od zachodniej granicy działki. Stan zaawansowanych robót budowlanych przy przedmiotowym garażu na dzień 24 stycznia 2008r. określono jako surowy otwarty. Organ wyjaśnił, że z materiału dowodowego sprawy wynika, że inwestor roboty budowlane prowadzi na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] Nr [...] podjętej przez Naczelnika Wydziału Architektury w M. działającego z upoważnienia Starosty M. Decyzja ta uprawnia zaś inwestora do budowy parterowego budynku garażu nakrytego dachem jednospadowym ze spadkiem skierowanym na własną działkę. Budynek został zaprojektowany na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], przy północnej granicy działki i w odległości 3,00 m od zachodniej granicy działki. Wobec powyższego organ nie stwierdził odstępstw od warunków określonych w ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. Z tego względu, umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, gdyż nie znalazł podstaw prawnych do wydania nakazów bądź zakazów w niniejszej sprawie. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli S. i K. A. Skarżący zarzucili, że budynek został postawiony z naruszeniem odległości przedstawionych na planie zagospodarowania działki, który był dołączony do projektu. Skarżący dodali, że inwestor otrzymał pozwolenie na budowę garażu w granicy pomiędzy działkami [...] i [...], na co wyrazili zgodę a w rzeczywistości garaż został pobudowany na ich gruncie. Skarżący oświadczyli, że inwestor doskonale wiedział, w którym miejscu przebiega granica działek [...] i [...], gdyż sam zaproponował aby użyczyć mu 65 cm działki, w celu dobudowania garażu do budynku. Skarżący podkreślili, że na powyższe nie wyrazili zgody, tylko na pobudowanie garażu przez sąsiada w granicy - czyli 65 cm od ściany ich budynku i takie odległości znajdują się na planie zagospodarowania działki. W wyniku rozpoznania odwołania od powyższej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. oraz na podstawie art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że podczas kontroli przeprowadzonej w trakcie prowadzonego przez organ I instancji postępowania nie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie wskazywanym przez skarżących ani w zakresie procesu budowlanego. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że przedmiotowa budowa realizowana jest zgodnie z przepisami i wymogami obowiązującymi w budownictwie. Inwestor legitymuje się bowiem ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] wydaną przez Starostę M., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę budynku garażu na działce oznaczonej nr ew. [...] położonej w miejscowości M. Organ odwoławczy dodał, że z akt sprawy nie wynika także, aby działka należąca do skarżących była objęta zakresem realizacji przedmiotowej inwestycji. Strona odwołująca się w toku postępowania przed organami nadzoru budowlanego nie przedłożyła jakichkolwiek dowodów uwiarygodniających jej twierdzenie dotyczące naruszenia terenu działki sąsiedniej oraz wykonywania robót niezgodnie z udzielonym pozwoleniem. W ocenie organu odwoławczego, jeśli działalność prowadzona na sąsiednich działkach powoduje dla skarżących jakiekolwiek utrudnienia w korzystaniu z własnej nieruchomości, to jako właściciele mają prawo wnieść stosowne powództwo do sądu powszechnego o ochronę przysługującego im prawa. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła S. A. Skarżąca podniosła, że inwestor wybudował budynek garażowy niezgodnie z pozwoleniem na budowę, gdyż budynek został powiększony i jest usytuowany w odległości około 0,17 m od istniejącego ogrodzenia z siatki stalowej i około 0,18 m od budynku gospodarczego skarżącej. Zdaniem skarżącej, inwestor wszedł z budową na teren jej działki, co jest niezgodne z projektem i planem zagospodarowania działki w którym odległość od ściany jej budynku gospodarczego do granicy wynosi 0,65 m. Skarżąca podkreśliła, że budynek nie jest wybudowany w granicy działki zgodnie z pozwoleniem na budowę tylko przy jej budynku i na jej działce. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazuje, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga jest zasadna i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a to art. 7, 77§1 i 107§3 kpa, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Dodatkowo art. 77 kpa wskazuje, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Kontrolowaną w niniejszej sprawie decyzją organ administracji umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie prowadzonych robót budowlanych –budowy garażu. Uzasadniając swoje stanowisko organ podał, że budowa garażu realizowana jest zgodnie z pozwoleniem na budowę i wymogami obowiązującymi w budownictwie. Analiza akt administracyjnych prowadzi jednak – w ocenie Sądu - do wniosku, że rozstrzygnięcie organu w omawianym zakresie jest co najmniej przedwczesne. Obowiązkiem organu nadzoru budowlanego prowadzącego postępowanie w sprawie budowy budynku garażowego było ustalenie czy roboty realizowane są zgodnie z pozwoleniem na budowę z dnia [...]. Co za tym idzie w pierwszej kolejności organ winien był przeanalizować treść decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej zezwolenia na budowę w tym m.in. w aspekcie usytuowania budynku na działce nr [...]. Następnie wyniki tej analizy organ winien porównać z faktycznym usytuowaniem budynku na gruncie. Bez znaczenia przy tym pozostaje podniesiona przez inwestora M. Z. (uczestnika postępowania) okoliczność, że usytuowanie budynku zostało wytyczone przez geodetę. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organy nie przeprowadziły wnikliwej analizy w tym zakresie. I tak - w szczególności - uszło uwadze organów, że z protokołu czynności kontrolnych przeprowadzonych dnia 24 stycznia 2008r. wynika, że budynek usytuowany jest w odległości 17 cm od istniejącego ogrodzenia z siatki stalowej od strony północnej. Tymczasem w uzasadnieniu decyzji organ wskazuje, w dalszej jego części, że decyzja o pozwoleniu na budowę uprawniała Inwestora do budowy budynku garażowego (...) przy północnej granicy działki. Wprawdzie z treści pozwolenia na budowę z dnia [...] nie wynika, expressis verbis, w jaki sposób ma być usytuowany budynek garażowy jednakże okoliczność ta mogła być ustalona w oparciu o mapę zagospodarowania działki znajdującą się w projekcie budowlanym stanowiącym integralną część pozwolenia na budowę. Inwestor podnosił przy tym, a skarżąca tej okoliczności nie kwestionowała, że budynek, zgodnie z pozwoleniem, miał być usytuowany w ostrej granicy działek. Nie przesądzając zatem kwestii usytuowania budynku "przy granicy" z działką nr [...] stanowiącą własność S. i K. A. należy zwrócić uwagę, że z mapy tej wynika, że budynek gospodarczy na działce nr [...] posadowiony został 65cm od granicy z działką M. Z., o nr [...]. Z protokołu czynności kontrolnych wynika natomiast (czego strony nie kwestionują), że realizowany budynek został posadowiony w odległości 17cm od ogrodzenia i 18cm od istniejącego budynku na działce o nr [...]. Różnice te nie zostały wyjaśnione przez organ nadzoru budowlanego. Wbrew zasadzie prawdy obiektywnej organ nie wyjaśnił także kwestii wymiarów budynku garażowego. Ze wskazanego wyżej projektu zagospodarowania działki oraz opisu technicznego do projektu architektoniczno – budowlanego wynika wszak, że od strony zachodniej szerokość projektowanego budynku winna wynosić 5,53m (4,08m+1,45m), długość zaś (w kierunku: zachód-wschód - 6,75m). Tymczasem z protokołu czynności kontrolnych wynika jednoznacznie, że na działce został zrealizowany budynek o wymiarach: 4,20m x 6,90m. Okoliczności te również nie zostały wyjaśnione przez organy nadzoru budowlanego. Reasumując - Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane bez należytego wyjaśnienia okoliczności sprawy a zatem należało je wyeliminować z obrotu prawnego. Rozpoznając ponownie sprawę organ weźmie pod uwagę wskazaną wyżej ocenę prawną i przeprowadzi postępowanie mające na celu ustalenie czy roboty budowlane związane z budową garażu prowadzone są zgodnie z pozwoleniem na budowę z dnia [...] oraz sztuką budowlaną. Weźmie przy tym pod uwagę m.in. wskazane wyżej okoliczności co do usytuowania budynku i jego wymiarów. Bez znaczenia pozostają natomiast okoliczności związane z późniejszą modernizacją geodezyjną gminy M. Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit.c oraz art. 135 i 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 tej ustawy.