VII SA/Wa 16/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011 r. w sprawie ze skargi D. J. i M. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przyznać skarżącemu M. J. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi M. J. w dniu 14 lutego 2011 r. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek ten został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 lipca 2011 r. Na postanowienie to skarżący złożył sprzeciw, tym samym straciło ono moc. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżący utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w wysokości 1100 - 1.150 złotych miesięcznie, z której to kwoty płaci alimenty na córkę w wysokości 600 złotych. Skarżący zaznaczył, że po dokonaniu stałych opłat, w tym również związanych z wynajmem mieszkania, na utrzymanie pozostaje mu kwota ok. 300 złotych. Wnioskodawca wskazał, że posiada dom o powierzchni 40 m², który przeznaczył na prowadzenie działalności gospodarczej oraz wynajmuje mieszkanie o pow. 30 m². Pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r. wezwano M. J. do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących złożonego wniosku poprzez podanie m.in.: wysokości dochodów uzyskanych z prowadzonej działalności gospodarczej z trzech ostatnich miesięcy, miesięcznych stałych kosztów związanych z wynajmem mieszkania, kosztów związanych z prowadzeniem sklepu. Skarżący w piśmie z dnia 3 maja 2011 r. wyjaśnił, że z ostatnich trzech miesięcy jego dochód z prowadzonej działalności gospodarczej nie przekracza 1.200 złotych. Wskazał, że ponosi miesięcznie następujące wydatki: opłatę za wynajem mieszkania w wysokości ok. 250 złotych, opłaty za energię, wodę, gaz - ok. 300 złotych. Ponosi także opłaty związane z prowadzeniem sklepu, tj. podatek w wysokości 180 złotych kwartalnie, opłatę za energię w wysokości 600 złotych za dwa miesiące. Jednocześnie wnioskodawca dodał, że posiada zadłużenie w rachunkach za energię elektryczną i ma wierzycieli wśród dostawców. Kolejnym zarządzeniem wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących jego sytuacji finansowej poprzez podanie m.in. z czego pokrywa bieżące koszty utrzymania i ponoszone wydatki wyszczególnione w piśmie z dnia 3 maja 2011 r. W odpowiedzi na wezwanie M. J. wyjaśnił, że ma dwa źródła dochodów: umowę o pracę (otrzymuje minimalne wynagrodzenie) oraz działalność gospodarczą (z której uzyskuje maksymalnie 400 zł miesięcznie). Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego przedstawioną w złożonym wniosku i dodatkowych pismach Sąd uznał, iż uzasadnione jest przyznanie M. J. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzyskiwane przez skarżącego dochody, przy uwzględnieniu ponoszonych wydatków (m.in. alimentów na córkę w wysokości 600 zł), nie pozwalają skarżącemu na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).