VII SA/Wa 1600/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-12-16

Skład orzekający: Ewa Kowalska - Hupko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, posiadający dom, mieszkanie, garaże i uzyskujący dochody z wynagrodzenia za pracę oraz najmu garaży, spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych) i częściowym (ustanowienie adwokata)?
Ratio decidendi
Skarżący spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, ponieważ ich dochody nie pozwalają na pokrycie kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Jednakże, biorąc pod uwagę ich sytuację finansową, posiadany majątek oraz wysokość kosztów sądowych, nie wykazali oni braku możliwości poniesienia tych kosztów, co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienia od kosztów sądowych).
Stan faktyczny
Skarżący B. i J. Z. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w związku ze skargą na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wniosek obejmował zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżący posiadają dom, mieszkanie i garaże, a ich miesięczne dochody wynoszą około 3100 zł. Wskazali również swoje miesięczne wydatki oraz zadłużenie.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącym B. i J. Z. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, a odmówiono przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. i J. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. przyznać skarżącym B. i J. Z. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 2. odmówić przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi B. i J. Z. złożyli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącymi pozostaje córka. Skarżący posiadają dom o powierzchni 47 m2 , mieszkanie o pow. 51 m2 i 5 garaży o łącznej powierzchni 75 m2. Jak wynika z nadesłanych zaświadczeń skarżący utrzymują się z dochodów w wysokości 3059 zł miesięcznie uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za pracę. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z wniosku oraz dodatkowych dokumentów, skarżący posiadają dom o powierzchni 47 m2 i mieszkanie (51 m2), utrzymują się z dochodów w łącznej wysokości ok. 3100 zł miesięcznie. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia złożonego wniosku skarżący oświadczyli, że nie uzyskują dochodów z tytułu najmu mieszkania, z tytułu najmu garaży uzyskują natomiast dochód w wysokości 50 złotych miesięcznie. Do swoich wydatków skarżący zaliczyli: opłaty za gaz – 56 zł, za wodę – 100 zł na dwa miesiące, energię – 80 zł mies., podatek od nieruchomości – 140 zł na kwartał, opłata za internet – 40 zł mies., telefony – 80 zł, wydatki na dojazdy do pracy – 300 zł mies., ubezpieczenie – 90 zł mies., ubezpieczenie samochodu i przegląd – 500 zł rocznie, opłata za studia córki – 2700 zł za semestr, dojazdy córki na uczelnię - 240 zł miesięcznie. Na żywność i środki czystości skarżący przeznaczają ok. 1000 zł, na zakup odzieży – 100 zł, na leki – ok. 100 zł miesięcznie. Jednocześnie skarżący wskazali, że są zadłużeni na kwotę 7.000 zł. Biorąc pod uwagę sytuację finansową B. i J. Z. uznano, że uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, skarżący nie są bowiem w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z uzyskiwanych dochodów. Brak jest natomiast podstaw do zwolnienia wnioskodawców z kosztów sądowych. Z pisma z dnia 27 listopada 2011 r. i dołączonych do niego zaświadczeń wynika, że skarżący uzyskują wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 3059 zł oraz 50 zł miesięcznie z tytułu najmu garaży. Wydatki wymienione w piśmie z dnia 27 listopada 2011 r. w przeliczeniu na jeden miesiąc wynoszą około 2660 zł. Wpis od skargi w niniejszej sprawie należny jest w wysokości 200 zł, natomiast wysokość innych wpisów, które mogłyby się w tej sprawie pojawić w związku z ewentualnym wnoszeniem przez stronę środków odwoławczych od wydawanych w niej orzeczeń wynosiłaby 100 zł. Pozwala to na przyjęcie, iż B. Z. i J. Z. są w stanie zgromadzić środki na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło