VII SA/Wa 1603/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia : przyznać A.W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 14 września 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez A.W. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu przyznanej renty rodzinnej po zmarłym ojcu w wysokości 1.271,00 złotych brutto miesięcznie, na potwierdzenie czego dołączył decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 października 2009 r. Wskazał, iż z dotychczas ponosił koszty z tytułu opłat za studia licencjackie w wysokości 480,00 złotych miesięcznie, a od października będzie kontynuował naukę. na studiach magisterskich, za które miesięcznie będzie płacił 380,00 złotych. Oświadczył, że posiada ½ domu o powierzchni 54 m ² podobnie jak brat, podarowaną przez dziadków, na podstawie aktu darowizny, którego kserokopię dołączył do wniosku. Dodał, że dziadkowie mieszkają razem z nim i bratem w ww. domu. Wskazał, że są ludźmi w podeszłym wieku i otrzymują niskie emerytury. Wnioskodawca podał, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni 0,35 ha. Zaznaczył, że jest to działka leśno – rolna, na której nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Dodał, iż ponosi koszty związane z utrzymaniem ½ domu oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,35 ha. Oznajmił, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. Biorąc pod uwagę sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wprawdzie wnioskodawca nie wskazał wysokości ponoszonych miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem domu i nieruchomości rolnej to biorąc pod uwagę aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego uznano, iż wnioskodawca zapewne w całości przeznacza dochód na bieżące potrzeby życia codziennego oraz opłaty. W świetle powyższego uznano, że wnioskodawca prowadząc samodzielnie gospodarstwo domowe przy wykazanym miesięcznym dochodzie i ponoszonych wydatkach nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.