VII SA/Wa 1603/16
WyrokWSA w Warszawie2017-02-23
Skład orzekający: Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Tadeusz Nowak, Tomasz Stawecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej może odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, powołując się na zapis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który nieprecyzyjnie określa przeznaczenie terenu?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone bez należytego wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych. Organ nie ustalił jednoznacznie przeznaczenia terenu oznaczonego symbolem MNU w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, co uniemożliwiło prawidłowe zastosowanie przepisów prawa.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Prezydent miasta odmówił zatwierdzenia projektu, uznając, że jest on niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje na tym terenie zabudowę usługową. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta. Skarżący wniósł skargę do sądu, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i pominięcie istotnych okoliczności faktycznych oraz błędną interpretację planu miejscowego.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta, zasądzono od Wojewody na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Protokolant ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2017 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego L. K. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W dniu 13 maja 2015 r. L. K. złożył wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i nadbudowie oraz przebudowie na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] w dzielnicy [...].
Prezydent [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] na podstawie art 35 ust. 1 i 3, art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2013 poz. 1409, ze zm.) dalej Prawo budowlane oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 poz. 23.) dalej k.p.a. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę stwierdzając, że projekt budowlany nie jest zgodny z przepisem § 3 ust. 1 pkt 2 obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1998r., Nr [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. Z 1998r., Nr [...], poz. [...]).
Prezydent [...] wskazał, że zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1998r., Nr [...] działka ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] znajduje się na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...]. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 ww. uchwały jest to obszar zabudowy usługowej, na którym nie dopuszcza się realizacji zabudowy mieszkaniowej. Przedmiotowy plan ma charakter wiążący i organy administracji architektoniczno budowlanej są zobowiązane do bezwzględnego stosowania jego zapisów skoro w przedmiotowej sprawie przeznaczenie terenu określonego jako [...], określone w § 3 ust. 1 pkt 2 ww. uchwały jako obszary usługowej, wprost wskazują jakie jest przeznaczenie tego terenu i pozostawia żadnych wątpliwości co do funkcji danego terenu.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] utrzymuję w mocy decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] wskazując, iż decyzja Prezydenta odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i nadbudowie oraz przebudowie na działce nr ew, [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] w dzielnicy [...], została wydana zgodnie z litera prawa i należało ją utrzymać w mocy
Skargę do Sądu wniósł L. K zarzucając decyzji naruszenie przepisów art.6; art.7; art 8; art 9; art 75; art 76; art77 § 1; art 80; art 81; art.107 k.p.a. , poprzez:
nie rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego i dokumentacji potwierdzającej możliwość wykonania planowanej inwestycji
powoływania się na wyrok WSA dla inwestycji o całkowicie odmiennym
oznaczeniu i zmieniając jego treść co spowodowało zdecydowanie inne jego
brzmienie
pominięcie przy rozpatrywaniu odwołania stanu faktycznego obszaru oznaczonego symbolem MNU
nie odniesienie się do konkretnych przepisów prawa na podstawie, których tworzone są miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego gdzie symbol MNU zdefiniowany jest jako obszar zabudowy usługowej.
pominięcie faktu, że Prezydent [...] wydaje odmienne decyzje administracyjne dotyczące tych samych nieruchomości
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie należy zauważyć, że wnioskowana inwestycja obejmuje rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dz. nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], w Dzielnicy [...] - dotyczy zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej;
Zgodnie z ustaleniami obowiązującego Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] działka nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] w Dzielnicy [...] położona jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...]. Plan w § 3 ust. 1 stwierdza, że przedmiotem ustaleń planu są - pkt 2) obszary zabudowy usługowej, oznaczone na rysunku planu symbolem MU17 - MNU,
w ust 2 § 3 wyjaśnia się że pierwszy człon użytej w planie symboliki tj MU-17 nawiązuje do ustaleń dla obszaru MU-17 zawartych w Miejscowym Planie Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] zatwierdzonego przez Radę Miasta [...] w dniu [...] września1992r.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w rozdziale 2 zawiera przepisy szczegółowe dla poszczególnych obszarów oznaczonych symbolem MU – 17 określając lub doprecyzowując przeznaczenie określonych terenów. W rozdziale nie omówiono jednak terenu oznaczonym na rysunku planu symbolem MU-17-7.31.MNU. Z treści uchwały i zawartych w niej definicji nie można ustalić jednoznacznie co oznacza symbol MNU i dlaczego tym symbolem miałby być oznaczony teren przeznaczony wyłącznie pod usługi.
Zauważyć przy tym należy, że w ustaleniach szczegółowych planu tam gdzie istnieją już usługi plan określa przeznaczenie zgodnie z dotychczasowym użytkowaniem np. § 9 – MU – 17-7, 29Us lub § 12 - MU-17-7,48 Uo.
Dotychczasowa nomenklatura architektoniczna określała zapis MNU jako oznaczenie terenu zabudowy jednorodzinnej o niskiej intensywności z towarzyszącymi usługami nieuciążliwymi wbudowanymi lub wolnostojącymi. W niniejszym przypadku poza określeniem zawartym w § 3 ust. 1 pkt 2 uchwały nie ma żadnego uszczegółowienia terenu na którym znajduje się działka nr [...] przy ul. [...].
Analiza tego planu nasuwa więc istotne wątpliwości czy rzeczywiście teren oznaczony symbolem MU17 – MNU jest przeznaczony wyłącznie pod zabudowę usługową biorąc pod uwagę fakt iż na tym terenie dominujące jest budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne i czy rzeczywiście żaden obiekt mieszkalny na tym terenie nie może być rozbudowany lub nadbudowany z uwagi na zapis § 3 ust. 1 pkt. 2.
W ocenie Sądu odpowiedzi na to pytanie należy poszukiwać zarówno w wykładni systemowej, jak i celowościowej przepisów ww. uchwały , która przecież uwzględnia zarówno stan istniejący jak charakter danego terenu.
Niewątpliwie wskazane przez Inwestora wcześniejsze postępowania dotyczące odrębnych postępowań i nie mogą mieć wpływu na inwestycję objętą niniejszym wnioskiem ale mogą dowodzić, że interpretacja tego zapisu planu jest różnie oceniana czyli jest niejednoznaczna i zbyt ogólna by wywodzić z tego zapisu zakaz zabudowy czy rozbudowy mieszkaniowej. Przypomnieć w tym miejscu należy
decyzję nr [...] z [...].06.2008 zezwolono już na budowę budynku mieszkalnego na tej samej działce nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...]. Słusznie w skardze przytoczono wyrok wydany przez Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 8 sierpnia 2012r. sygnatura akt II OSK 1334/12 "... określone w planie miejscowym przeznaczenie terenu powinno być jednoznaczne i nie może budzić wątpliwości co do sposobu zagospodarowania danego terenu już z chwilą wejścia planu w życie." Zatem idąc dalej, Wojewoda [...] utrzymujący w mocy odmowę zatwierdzenia wnioskowanego projektu winien wskazać konkretny przepis prawa jako podstawę prawną, który wyjaśniałby, że symbol MNU oznacza wyłącznie obszar zabudowy usługowej a zdecydowanie należy również przypomnieć, że pominięto również stan faktyczny obszaru MNU.
Reasumując zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone bez należytego i wnikliwego wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych.
Decyzja administracyjna powinna być wynikiem wszechstronnej analizy okoliczności danej sprawy, przy uwzględnieniu ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 7 k.p.a. - zasada dochodzenia prawdy obiektywnej i zasada uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywatela (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 1981 roku - sygn. akt SA 810/81, ONSA 1981, z.1, poz. 45). Przypomnieć należy, iż jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem; w szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny (art. 75 § 1 k.p.a.). Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy (art. 78 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy - § 2 art. 78 k.p.a. Podkreślić jednak należy, że przepisu art. 78 § 2 k.p.a. nie należy rozumieć jako zakazu uwzględniania zgłoszonego przez stronę żądania dopuszczenia dowodu na obalenie okoliczności, która zdaniem organu jest już udowodniona (wyjaśniona). Oznaczałoby to bowiem, że strona nie może dowodzić okoliczności odmiennej od przyjętej przez organ. Takie zaś działanie organu stałoby w sprzeczności z zasadą prawdy obiektywnej i zasadą czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania.
Mając zatem na uwadze, iż w sprawie nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności, nie ustosunkowano się do twierdzeń strony, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło