VII SA/Wa 1607/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2015 r. sprawy ze skargi G. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego skargę oddala Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 148 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267ze zm.) - dalej K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku G. W. z dnia [...] lutego 2011 r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę pn. przebudowa sieci wodociągowej DN 600 mm, DN 250 mm i DN 100 mm/magistrali wodociągowej DN 600 mm i przewodów wodociągowych DN 250 mm i DN 10 mm w drodze wojewódzkiej - [...] w [...], odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. o pozwoleniu na budowę. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] października 2009 r. po rozpatrzeniu wniosku Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w m. [...] S.A. Wojewoda [...] wydał decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę dla ww. inwestycji. W dniu [...] lutego 2011 r. wpłynął do Wojewody [...] wniosek z dnia [...] lutego 2011 r. G. W. o wznowienie postępowania administracyjnego i uchylenie ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do rozpatrzenia wniosku. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. odmówił wznowienia postępowania w ww. sprawie. Na ww. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. zażalenie wniósł G. W. Następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewoda [...], wznowił postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. W konsekwencji Wojewoda [...] wydał w dniu [...] maja 2012 r. decyzję Nr [...] odmawiającą uchylenia swojej decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. o pozwoleniu na budowę. W dniu [...] czerwca 2012 r. G. W. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak: [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. umarzającej postępowanie o przywrócenie terminu do złożenia przez G. W. wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. Następnie organ ten, decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wykonując zalecenia zawarte w decyzji GINB z dnia [...] czerwca 2013 r. Wojewoda [...] wydał w dniu [...] marca 2014 r. postanowienie Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., a następie wydał wskazane na wstępie postanowienie z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] mocą którego odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. Wojewoda uzasadniając swoje postanowienie wskazał, że zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Stosownie do brzmienia przepisu art. 148 § 2 K.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wojewoda podniósł, że jest w posiadaniu akt Starosty [...], w których to znajduje się pisemne potwierdzenie przez G. W., zapoznania się w dniu [...] września 2010 r. z dokumentacją postępowania administracyjnego toczącego się w starostwie powiatowym na wniosek Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w m. [...], o wydanie pozwolenia na budowę dla budowy sieci wodociągowych DN 600 mm, DN 250 mm, DN 100MM (magistrali wodociągowej DN 600 mm i przewodów wodociągowych DN 250 mm i DN 100mm) w Pruszkowie na działkach nr ew. [...], nr ew. [...], nr ew. [...] w Obr. ew. [...]. G. W. wystąpił z wnioskiem z dnia [...] września 2010 r. o zapoznanie się z aktami do Starosty [...] w powyższej sprawie w trybie informacji publicznej. Jednym z załączników do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji była decyzja Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. Zatem organ uznał, że nieprawdziwe jest stwierdzenie G. W., iż o powyższej decyzji organu dowiedział się 4 lutego 2011 r. Omówione dowody wskazują na to, że wnioskodawca z dokumentacją (w tym z decyzją Wojewody [...] Nr [...]) zapoznał się w dniu 10 września 2010 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem, a nie jak wskazał w dniu 4 lutego 2011 r. podczas ponownego przeglądania akt sprawy w Starostwie Powiatu [...]. Dlatego też, termin na wniesienie o przywrócenie terminu upłynął w dniu 11 października 2010 r. Natomiast wniosek G. W. m.in. o przywrócenie terminu do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego do Wojewody [...] wpłynął do organu w dniu [...] lutego 2011 r. Dlatego też, mając na uwadze powyższe oraz z uwagi na fakt, wydania w dniu [...] marca 2014 r. postanowienia Nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie, organ stwierdził, że termin na wystąpienie przez G. W., o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. Nr [...], nie został zachowany. Zażalenie na ww. postanowienie złożył G. W. wnosząco jego uchylenie. Podniósł, że ww. postanowienie zostało wydane przed uprawomocnieniem się postanowienia Wojewody [...] nr [...] odmawiającego przywrócenia terminu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu ww. zażalenia postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że z analizy orzecznictwa sądowo-administracyjnego wynika, iż dla dowiedzenia się wystarczające jest samo usłyszenie treści ogłoszonego wyroku (wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1785/08), powzięcie wiadomości o decyzji (wyrok NSA z dnia 19 marca 2008r., sygn. akt II OSK 276/07). Strona musi udowodnić zatem, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach lub decyzji, stanowiących podstawę do wznowienia postępowania ze ścisłością pozwalającą na ustalenie, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. We wniosku z dnia [...] lutego 2011 r., złożonym w niniejszej sprawie wnioskodawca wskazał, iż o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...], dowiedział się w dniu 4 lutego 2011 r., podczas ponownego przeglądania akt sprawy w Starostwie Powiatu [...]. W toku prowadzonego postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], odmawiającej, po wznowieniu postępowania na wniosek G. W., uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...], GINB pismem z dnia [...] września 2012 r., wystąpił do Starostwa Powiatowego [...] z prośbą o udzielenie informacji, kiedy G. W. dowiedział się o ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. W odpowiedzi na ww. pismo Starosta [...] w piśmie z dnia [...] października 2012 r., poinformował, że w aktach sprawy brak jest śladu - notatki służbowej - potwierdzającej, że G. W. zapoznawał się z jakąkolwiek dokumentacją w dniu 4 lutego 2011 r. Ponadto w załączeniu przy ww. piśmie przesłano potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię notatki cyt. "wniosek o udostępnienie informacji publicznej Pana G. W. z dnia [...] września 2010 r. (...) zapoznanie się z aktami dotyczącymi budowy wodociągu wzdłuż [...] na odcinku między u. [...] a ul. [...] w [...]. Inwestycja realizowana jest przez MPWiK [...]". Jak wynika z ww. dokumentu Grzegorz Wszołek z dokumentacją zapoznał się w dniu [...] września 2010 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Tym samym GINB uznał, że G. W. o ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., dowiedział się w dniu 10 września 2010 r., natomiast wniosek o wznowienie postępowania nosi datę [...] lutego 2011 r. Z tego względu organ stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 K.p.a.  Dodał, że postanowieniem z dnia [...] marca 2014r., Nr 115/2014, Wojewoda [...] odmówił G. W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...]. Wskazane wyżej postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem GINB z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...]. Z tych względów organ utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014r., Nr [...]. Odnosząc się do zarzutu zażalenia, iż postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...], zostało wydane pomimo, że postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...], odmawiające G. W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...], nie było ostateczne, organ wskazał, że stosownie do art. 143 K.p.a., wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia. Stąd też w momencie wydania postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...], ww. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...], było wykonalne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył G. W. Wniósł o uchylenie postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...]. Wskazał, że wydanie postanowienia Wojewody [...] nr [...] jest przedwczesne, gdyż zostało wydane przed uprawomocnieniem się postanowienia Wojewody [...] nr [...] odmawiającego przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją nr [...]. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli zakwestionowanego rozstrzygnięcia, Sąd stwierdził, że zarówno zaskarżone postanowienie jak i postanowienie ją poprzedzające nie zostały wydane z naruszeniem prawa. Przypomnieć należy, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie toczyło się w nadzwyczajnym trybie administracyjnym jakim jest tryb wznowienia postępowania. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] wydane na podstawie art. 149 § 3 K.p.a., odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną decyzją tego organu Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia pn. przebudowa sieci wodociągowej DN 600 mm, DN 250 mm i DN 100 mm/magistrali wodociągowej DN 600 mm i przewodów wodociągowych DN 250 mm i DN 10 mm w drodze wojewódzkiej - [...] w [...]. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...]). Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania ma charakter nadzwyczajny. Stwarza możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte co najmniej jedną z kwalifikowanych wad procesowych, o których stanowi art. 145 § 1, 145 a § 1 i art. 145 b § 1 K.p.a. W postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania można wyróżnić: fazę wstępną, w której dokonuje się oceny wniosku o wznowienie postępowania pod kątem dopuszczalności wznowienia postępowania; postępowanie rozpoznawcze, którego celem jest ustalenie, czy istnieją podstawy wznowienia; a także etap rozstrzygania o losach decyzji zapadłej w postępowaniu, które zostało wznowione. Pierwsza faza postępowania o wznowienie polega na zbadaniu czysto formalnych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania (takich jak zachowanie terminu czy wskazanie ustawowej podstawy wznowienia). Zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Stwierdzenie niedopuszczalności wznowienia postępowania kończy już na tym etapie postępowanie w sprawie wznowienia i skutkuje wydaniem na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Odmowa taka jest zatem w istocie odmową zbadania, czy rzeczywiście istniały powołane we wniosku o wznowienie postępowania podstawy wznowienia. W ocenie Sądu, organy administracji państwowej prawidłowo oceniły, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wznowienia postępowania, gdyż w sprawie nie został dochowany miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienia postępowania. Z akt postępowania wynika, że skarżący jako nową okoliczność mającą stanowić przesłankę do wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. wskazał, iż postępowanie w sprawie ww. pozwolenia na budowę ww. sieci wodociągowej toczyło się bez jego udziału. Zaznaczył, że został pominięty jako strona postępowania w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...]. We wniosku o wznowienie postępowania wnioskodawca wskazał, że o ww. decyzji dowiedział się w dniu [...] lutego 2011 r. W tym miejscu należy wskazać, że z akt administracyjnych wynika, iż G. W. dowiedział się o ww. decyzji znacznie wcześniej, niż podał to we wniosku o wznowienie postępowania, bowiem w dniu [...] września 2010 r. w trakcie przeglądania dokumentacji budowlanej w Starostwie Powiatowym [...]. Z pisma Starosty [...] z dnia [...] października 2015 r. złożonego do akt sprawy, w odpowiedzi na pismo Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r., wprost wynika data zapoznania się z ww. decyzją nr [...], którą jest wskazany wyżej dzień [...] września 2010 r. Okoliczność tę potwierdza także załączona do pisma Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r. odręczna kopia adnotacji G. W., z której wynika, że w dniu 10 września 2010 r. zapoznał się z całością dokumentacji sprawy. I tę datę należało przyjąć za początek terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Datę tę zatem słusznie przyjęły organy administracji państwowej za początek biegu ww. terminu. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd rozpoznający niniejszą sprawę uznał stanowisko organów administracji za prawidłowe i poparte zebranym w sprawie materiałem dowodowym. G. W. o ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...], znak: [...], dowiedział się w dniu 10 września 2010 r., natomiast wniosek o wznowienie postępowania nosi datę [...] lutego 2011 r. Z tego względu prawidłowo przyjęły organy administracji, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr 298/09, został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 K.p.a. Z tego względu postanowienie odmawiające wznowienia postępowania z uwagi na uchybienie ustawowego terminu do wniesienia wniosku, w oparciu o przepis art. 149 § 3 K.p.a. należało uznać za prawidłowe. Brak spełnienia choćby jednej z przesłanek do wznowienia postępowania stanowił przeszkodę do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...], odmawiające G. W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...], stało się ostateczne z chwilą utrzymania go w mocy przez organ II instancji, a wiec z dniem [...] czerwca 2014 r. Postanowienie to stało się zatem wykonalne, czego nie wstrzymuje złożenie skargi do sądu administracyjnego. Stąd nie mogło mieć wpływu na wynik niniejszej sprawy. Z podanych przyczyn Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.