VII SA/Wa 1607/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant specjalista Monika Gąsińska - Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi E S i M o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2645/13 postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącym E S i M S kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Orzeczenie Sądu zapadło w związku ze skargą E. S. i M. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z 26 lutego 2014 r., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2645/13. Sąd ustalił, że analogiczna skarga operująca tożsamą argumentacją, w zakresie okoliczności sprawy i przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania, merytoryczną, a nawet stylistyczną (pomijając jej pierwsze zdanie cyt. "Zasadność mojej skargi potwierdzono w czasie wizyty u Naczelnika Wydziału w Urzędzie Gminy [...] w dniu [...] lipca 2017r.") wniesiona została do tutejszego Sądu w 2016 r., została zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 1690/16, a następnie odrzucona postanowieniem tutejszego Sądu z 20 października 2016 r., w związku z brakiem formalnym - nie nadesłano stosownej liczby jej odpisów. Orzekając w sprawie niniejszej Sąd miał na uwadze przepis art. 277 p.p.s.a. - ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j.) - skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Nie ulega wątpliwości, również wobec literalnego określenia tego w skardze, że skarżący oparli skargę na przesłance opisanej w art. 273 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którą można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Okoliczności, związane z dostępem nieruchomości do drogi publicznej, skarżący powoływali w ww. skardze skierowanej do tutejszego Sądu w 2016 r. Tym samym wskazywane ponownie w skardze obecnie wniesionej były im znane już od 2016 r. W tym stanie rzeczy należy ocenić, że skarżący wnosząc niniejszą skargę uchybili w oczywisty sposób terminowi trzymiesięcznemu wymaganemu ww. przepisami prawa, którego dochowanie warunkuje dopuszczalność wniesienia takiej skargi. Po myśli art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia lub termin do wniesienia skargi nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. Kierując się powyższą argumentacją i oceniając, że skarga nie została wniesiona w terminie, Sąd postanowił o jej odrzuceniu, w trybie art. 281 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j.). O zwrocie wpisu sądowego Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy.