VII SA/Wa 1611/25

WyrokWSA w Warszawie2026-01-23

Skład orzekający: sędzia WSA Tomasz Janeczko, sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Andrzej Nogal

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy (Wojewoda) prawidłowo uchylił postanowienie organu pierwszej instancji o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę, jeśli organ pierwszej instancji nie wskazał konkretnych przesłanek uzasadniających zawieszenie?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania, ponieważ organ pierwszej instancji nie wskazał konkretnych przesłanek faktycznych uzasadniających zawieszenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Uzasadnienie organu pierwszej instancji było ogólnikowe i nie zawierało wystarczających podstaw do zawieszenia postępowania. Organ odwoławczy nie jest zobowiązany do samodzielnego poszukiwania podstaw faktycznych dla zawieszenia postępowania.
Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa zaskarżyła postanowienie Wojewody Mazowieckiego, które uchyliło postanowienie Prezydenta m.st. Warszawy o zawieszeniu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Prezydent zawiesił postępowanie, powołując się na art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., jednak Wojewoda uznał, że organ pierwszej instancji nie wskazał konkretnych przesłanek uzasadniających zawieszenie. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów k.p.a. poprzez brak postępowania dowodowego w zakresie sprawy o zasiedzenie toczącej się przed sądem powszechnym, co miało wpływać na możliwość wydania pozwolenia na budowę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Janeczko Sędziowie: sędzia WSA Bogusław Cieśla sędzia WSA Andrzej Nogal (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w W. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 22 maja 2025 r. nr 233/OPO/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga z dnia 24 czerwca 2025 r. Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. B. [...] w W. , zwanej dalej Stroną lub Skarżącym, na postanowienie z dnia 22 maja 2025 r. Wojewody Mazowieckiego, zwanego dalej Wojewodą lub Organem, uchylające w całości postanowienie z dnia 8 kwietnia 2025 r. Prezydenta m. st. Warszawy o zawieszeniu postępowania. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym. Prezydent m.st. Warszawy postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2025 r. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572), w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz.U. 2018 r., poz. 1817) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2022 r" poz. 1526), postanowił zawiesić postępowanie w sprawie wniosku inwestora - spółki \/. Sp. z o. o. Sp.k., złożonego 23 lipca 2024 r. w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym przy ul. W. [...] w W. w Dzielnicy M. (dz. ew. nr [...] , obręb [...] ). Powyższe postanowienie zostało zaskarżone i Wojewoda postanowieniem z dnia 22 maja 2025 r. je uchylił. W uzasadnieniu Wojewoda podniósł, że organ pierwszej instancji nie wskazał konkretnych przesłanek uzasadniających konieczność zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym przy ul. W. [...] w W. w dzielnicy M. (dz. ew. nr [...] z obrębu [...] ). Wojewoda zauważył, że nie można upatrywać przyczyny przedmiotowego postępowania z uwagi na skargę Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. B. [...] w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody Mazowieckiego Nr 46/OPO/2025 z dnia 22 stycznia 2025 r., uchylające postanowienie Prezydenta m. st. Warszawy Nr 879/MOK/PA/2024 z dnia 17 października 2024 r., znak: UD-IV-WAB-B.6740.221.2024.AML Postanowienie Wojewody zostało zaskarżone przez Stronę skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucono postanowieniu: - naruszenie art. 77 § 1 zd. 1 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie znanego Organowi II instancji z urzędu stanu sprawy o zasiedzenie toczącej się pomiędzy Skarżącym a właścicielami/użytkownikami przed Sądem Rejonowym dla W. -M. w W. , I Wydział Cywilny (sygn. akt: [...] ), a w konsekwencji dokonanie przedwczesnego uchylenia postanowienia Prezydenta w sprawie zawieszenia postępowania bez rozważenia kwestii zawisłego zagadnienia wstępnego, co spowodowało bezzasadne uchylenie prawidłowego postanowienia Prezydenta w sprawie, - naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie w przedmiotowej sprawie postępowania rozpoznawczego w pełnym zakresie, a w szczególności nie przeanalizowanie stanu sprawy o postępowanie sądowe o zasiedzenie części nieruchomości oraz niewłaściwe ustalenie zakresu zamierzenia inwestycyjnego i wadliwe ustalenie, iż teren objęty wnioskiem o zasiedzenie jest objętym zamierzeniem inwestycyjnym, co doprowadziło do wadliwego ustalenia, że w przedmiotowej sprawie nie występuje przesłanka wskazana w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., - naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez uchylenie postanowienia Prezydenta o zawieszeniu postępowania i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, w sytuacji gdy rozpatrzenie sprawy o wydanie pozwolenia na budowę i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd w zakresie dysponowania przez Inwestora nieruchomością objętą wnioskiem z uwagi na okoliczność braku legitymacji Inwestora do dysponowania tą częścią nieruchomości, a także wpłynie na brak możliwości wydania decyzji z uwagi na zbyt dużą intensywność zabudowy (przekraczającą intensywność zabudowy wskazaną w decyzji o warunkach zabudowy) oraz zbyt małą powierzchnię biologicznie czynną (mniejszą niż wskaźnik tej powierzchni wskazany w decyzji o warunkach zabudowy), a w konsekwencji bez rozstrzygnięcia dotyczącego prawa własności przez Sąd powszechny wydanie decyzji jest niemożliwe z uwagi na rażące naruszenie prawa przy wydaniu tejże decyzji z naruszeniem zasad określonych w decyzji o warunkach zabudowy i spowoduje konieczność stwierdzenia nieważności przyszłej decyzji o pozwoleniu na budowę, - naruszenie prawa materialnego, a to art. 3 pkt 11, art. 32 ust. 4 pkt 2, 33 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 725) poprzez wadliwe stwierdzenie, że fakt złożenia wniosku o zasiedzenie części nieruchomości będącej objętej wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę nie prowadzi do uznania że wniosek nie został złożony przez wszystkie osoby dysponujące nieruchomością na cele budowle, a w konserwacji doprowadzi do prowadzenia postępowania na wniosek osób nie dysponujących nieruchomością na cele budowlane i spowoduje wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Z uwagi na powyższe uchybienia Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta dokonywana jest, co do zasady, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd orzeka na podstawie akt sprawy. Stosownie zaś do art. 134 p.p.s.a., sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga. W ocenie Sądu organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne i właściwie zastosował przepisy prawa materialnego. Przedmiotem kontroli Sądu jest ocena zasadności uchylenia przez Wojewodę Mazowieckiego ponownie wydanego przez Prezydenta m. st. Warszawy postanowienia Nr 242/MOK/PA/2025 z dnia 8 kwietnia 2025 r., o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie wniosku inwestora - spółki V. Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. , złożonego 23 lipca 2024 r. w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym przy ul. W. [...] w W. w Dzielnicy M. na działce nr ew. [...] z obrębu [...] . Zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: 1) postępowanie administracyjne jest w toku, 2) rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ 3) zagadnienie to nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Sąd podziela stanowisko organu wojewódzkiego, że organ pierwszej instancji nie wskazał konkretnych przesłanek uzasadniających konieczność zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym przy ul. W. [...] w W. w dzielnicy M. (dz. ew. nr [...] z obrębu [...] ). Uzasadnienie organu I instancji jest w tym zakresie ogólnikowe i nie wskazuje konkretnej podstawy faktycznej, która by uzasadniała zawieszenie postępowania. W ocenie Sądu, organ odwoławczy nie jest w tym zakresie uprawniony ani zobowiązany do samodzielnego poszukiwania podstawy faktycznej do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.. Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło