VII SA/Wa 1612/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 maja 2016 r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz S. B. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie zaskrzonego postanowienia miało następujący przebieg. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku użyteczności publicznej - "Centrum Obsługi Inwestora (...)". Od tej decyzji odwołania wnieśli m. in. [...]oraz [...]. Tych odwołujących się organ wezwał, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.), do usunięcia braku odwołania poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Pismo zostało skierowane w kopercie zaadresowanej na oboje odwołujących się. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. umorzył postępowanie odwoławcze z ww. odwołania wskazując na brak wykonania wezwania do uzupełnienia jego braków. Ocenił, że opisane wyżej wezwanie doręczono dnia 21 lipca 2014 r. zatem zakreślony termin minął w dniu 28 lipca 2014 r. Wezwani przesłali egzemplarze podpisanego odwołania, ale dopiero w dniu 8 sierpnia 2014 r. Organ stwierdził, że odwołanie nie spełniało wymogów ustawowych, a jego uzupełnienie nastąpiło po upływie wyznaczonego terminu. To rozstrzygnięcie uchylone zostało wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1562/14. W jego uzasadnieniu Sąd wskazał m.in., że nie rozpoznano zawartego w piśmie uzupełniającym braki odwołania, wniosku o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015r., znak [...] - na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 58 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku zawartego w piśmie o uzupełnieniu braków formalnych odwołania z 7 sierpnia 2014 r. (wniesionego 8 sierpnia 2014 r. - data wysyłki widniejąca na pieczęci pocztowej na kopercie), [...] o przywrócenie terminu do dokonania uzupełnienia braków formalnych odwołania od decyzji nr [...]Prezydenta Miasta [...] z [...] marca 2014 r. znak: [...] – odmówił przywrócenia terminu uzupełnienia ww. braków. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ wskazał na stanowisko [...], że niedochowanie terminu do uzupełnienia braku odwołania nastąpiło bez jego winy, ponieważ wezwanie w tym przedmiocie nastąpiło przesyłką skierowaną do obojga odwołujących się, co powodowało nieskuteczność doręczenia. Następnie organ wskazał, że w art. 58 k.p.a. zostały wskazane okoliczności, od których spełnienia uzależnione jest pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu. Wraz z prośbą o przywrócenie terminu strona jest zobligowana do dopełnienia czynności, dla której określony był termin oraz do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W ocenie organu w realiach sprawy nie zachodzi podstawa do przywrócenia terminu. [...], występował w toku postępowania zawsze wspólnie z małżonką, poza ogólnikowym stwierdzeniem wadliwego doręczenia, nie podważył faktu doręczenia wezwania, ani nie wykazał, że nie zapoznał się z jego treścią. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania z 18 lipca 2014 r. wynika, iż zostało ono doręczone pełnoletniemu domownikowi ([...]- siostra) 21 lipca 2014 r. a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku odwołania minął z dniem 28 lipca 2014 r. Tymczasem, [...]pismo uzupełniające odwołanie (w treści którego zawarty był wniosek o przywrócenie terminu) wniósł 8 sierpnia 2014 r. - zatem po terminie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia podzielił wskazania zawarte w postanowieniu organu pierwszej instancji. Powtórzył - termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął z dniem 28 lipca 2014 r., natomiast uzupełnione ww. odwołania z dnia 8 kwietnia 2014 r. [...]złożył w dniu 8 sierpnia 2014 r. (dowód: data stempla pocztowego). Jednocześnie pismem z dnia 7 sierpnia 2014 r. (nadanym w dniu 8 sierpnia 2014 r.) [...]wniósł o przywrócenie terminu do uzupełniania braku formalnego ww. odwołania z dnia 8 kwietnia 2014 r. Organ wskazał – w myśl art. 58 § 1 k.p.a., strona powinna uprawdopodobnić, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia. Okolicznością wskazującą na brak winy osoby zainteresowanej w niedochowaniu terminu są m.in. takie okoliczności faktyczne, jak przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Tymczasem, [...]jako przyczynę niezachowania terminu wskazał, że zaadresowane do niego wezwanie z dnia 18 lipca 2014 r, skierowane zostało do dwóch osób ([...] i [...]) w jednej kopercie oraz "z uwagi na niemożność ustalenia komu doręczone zostało wezwanie z dnia 18 lipca 2014 r. do uzupełnienia odwołania o brakujące podpisy, uzupełnienie przeze mnie tegoż odwołania nie nastąpiło z przekroczeniem terminu do dokonania tej czynności". Organ podkreślił, że w ww. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że doręczenie pisma w jednej kopercie do obojga skarżących stanowi naruszenie przepisów art. 40 § 1 i 3 k.p.a., z których wynika nakaz doręczenia pisma odrębnie każdej stronie ale doręczenie przesyłki zaadresowanej wspólnie do obojga małżonków do rąk jednego jest skuteczne również wobec drugiego małżonka chyba, że zakwestionuje on i podważy taki sposób doręczenia. Organ drugiej instancji ocenił, że skarżący nie uprawdopodobnił podnoszonych przez siebie okoliczności. Z podania z dnia 7 sierpnia 2014 r. wynika, że przyczyną uchybienia terminu przez skarżącego nie było to, iż nie wiedział on o wezwaniu lub nie mógł zapoznać się z jego treścią, lecz to, że wezwanie było doręczone z uchybieniem przepisów o doręczeniach. Tymczasem, adresaci ww. wezwania zostali w nim wskazani w sposób jednoznaczny, a fakt nieprawidłowości przy jego doręczaniu nie ma dla tej kwestii najmniejszego wpływu. Podnoszona w zażaleniu okoliczność, iż przedmiotowe wezwanie zostało skarżącemu okazane przez żonę dopiero w dniu 5 lipca 2014 r., nie ma istotnego wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Fakt, iż skarżący podnosi to dopiero w zażaleniu, tj. po przeszło 9 miesiącach od złożenia wniosku o przywrócenie terminu, jak również fakt, iż do tej pory upatrywał on przyczyn uchybienia w innych okolicznościach, sprawiają, że twierdzenia skarżącego w powyższym zakresie są, w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, niewiarygodne. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł [...]. Zarzucił mu naruszenie art. 58 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez wadliwe utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia w skutek wadliwego uznania, że nie wykazał braku winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków, art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie, w szczególności dotyczących okoliczności związanych z brakiem winy skarżącego w uchybieniu terminowi, jak i daty kiedy skarżący dowiedział się o wezwaniu do usunięcia braków formalnych, - art. 77 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie dotyczącego okoliczności związanych z brakiem mojej winy w uchybieniu terminowi, jak i daty kiedy skarżący dowiedział się o wezwaniu do usunięcia braków formalnych. Skarżący, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o uchylenie na podstawie art. 135 p.p.s.a. również postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 roku, sygn. akt: [...] odmawiającego przywrócenia terminu uzupełnienia braków odwołania od decyzji nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2014 roku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie podniesiono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza - nie było podstaw do odmowy [...]przywrócenia terminu do uzupełnienia braków złożonego odwołania. Pisma kierowane do strony powinny być adresowane do niej imiennie, czyli adresując przesyłkę organ musi wymienić stronę jako indywidualnie określonego adresata, wobec którego - jako podmiotu - dokonywana jest czynność doręczenia. Co za tym idzie, doręczanie pism oraz decyzji łącznie współmałżonkom uznać należy za nieprawidłowe (art. 40 § 1 k.p.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. - w razie uchybienia terminu (w tym uchybienia terminu do usunięcia braku formalnego odwołania), należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W okolicznościach niniejszej sprawy, ocena braku winy strony w uchybieniu terminu, musi uwzględniać to, że nie może ona ponosić negatywnych skutków wadliwie skierowanego wezwania - jedną przesyłką zaadresowaną do obojga małżonków. Tym samym ocenić należy, że skarżący uzupełniając braki odwołania bez swojej winy uchybił zakreślonemu mu terminowi. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), o kosztach zgodnie z obowiązującymi przepisami. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.