VII SA/Wa 1615/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi M. J. na Starostę Powiatu P. w przedmiocie skargi na niewykonanie wyroku z dnia 1 października 2004 r. o sygn. 7/IV SA 909/03. skargę oddala VII SA/Wa 1615/08 UZASADNIENIE M. J. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą o ukaranie organu grzywną za niewykonanie wyroku Sądu z dnia 1 października 2004 roku sygn. akt 7/IV S.A.909/03. Wyrokiem tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działkach położonych w P. przy ulicy [...]. W ocenie Sądu kontrolowana decyzja Wojewody [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty P. zapadły z naruszeniem przepisów prawa postępowania administracyjnego jak i materialnego, na tyle istotnym, iż miało wpływ na rozstrzygnięcie. Sąd wskazał, że rozstrzygając sprawę, organ administracji musi mieć na uwadze zasadę ogólną wyrażoną w art. 7 k.p.a. wymagającą uwzględnienia słusznego interesu wszystkich stron postępowania, że usytuowanie budynku na działce budowlanej powinno być więc dostosowane do linii i gabarytów zabudowy na działkach sąsiednich oraz że organ administracyjny może rozstrzygnąć pozytywnie wniosek inwestora , jeżeli wykaże w toku postępowania, iż budowa przy granicy z nieruchomością sąsiednią nie narusza zasad współżycia społecznego i nie zakłóci korzystania z niej ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości, a ponadto nie utrudni użytkowania działki sąsiedniej. Jak wynika z akt sprawy po utrzymaniu przez Wojewodę w dniu [...] marca 2003r. w mocy decyzji Starosty P., inwestor przystąpił do realizacji inwestycji. W trakcie realizacji inwestycji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. przeprowadził kontrolę budowy stwierdzając, że rozbudowa budynku mieszkalnego prowadzona jest niezgodnie z zatwierdzoną dokumentacją projektową i wydaną decyzją o pozwoleniu na budowę. W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 roku znak: [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych. Następnie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) w dniu [...].04.2004 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wydał decyzję nakładającą na inwestorów K. i J. P. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu zamiennego rozbudowywanego budynku w P. przy ulicy [...] na działkach o nr ew. [...] i [...]. W związku zaś ze wszczętym postępowaniem nadzoru budowlanego Starosta P. decyzją z dnia [...].06.2004 r uchylił decyzję z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] udzielającą pozwolenia na budowę - rozbudowę budynku mieszkalnego w P. przy ulicy [...] na działkach o nr ew. [...] i [...] dla p. K. i J. P. Zdaniem skarżącej, ustalenia Sądu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2004 roku sygn. akt 7/IVSA 909/03 o niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewody i poprzedzającej ją decyzji Starosty o pozwoleniu na rozbudowę, nie pozwalają na prowadzenie postępowania przez nadzór budowlany, który zdaniem skarżącej dąży do legalizacji zabudowy z pominięciem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisy ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, służą sprawnemu orzekaniu przed sądami administracyjnymi oraz mają przyczynić się do lepszego działania organów administracji publicznej. Instytucja wezwania ma służyć temu, aby organ administracji wykonał wyrok lub załatwił sprawę zanim interwencja sądu administracyjnego będzie konieczna. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powyższego wynika, iż wymierzenie kary grzywny organowi administracyjnemu może nastąpić w dwóch przypadkach. Po pierwsze, w przypadku nie wydania przez organ administracyjny rozstrzygnięcia w terminie określonym w wyroku Sądu stwierdzającym bezczynność organu. Po drugie, w przypadku nie wydania przez organ administracyjny rozstrzygnięcia po wyroku Sądu uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Inaczej mówiąc, by wymierzyć organowi grzywnę Sąd musi wykazać, że organ pozostaje w bezczynności po wydanym wyroku. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, by Starosta P. pozostawał w bezczynności w sprawie o pozwolenie na budowę, ponieważ takie postępowanie zostało już zakończone. Skarżący domaga się ponownego rozstrzygnięcia sprawy pozwolenia na budowę w sytuacji gdy postępowanie w tej sprawie nie toczy się już i nie może się toczyć przed organem architektoniczno-budowlanym. Toczy się natomiast postępowanie przed organem nadzoru budowlanego z uwagi na podjęcie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania w trybie art. 51 Prawa Budowlanego. Mamy więc do czynienia z innym postępowaniem prowadzonym przez inny organ. Zatem ta okoliczność wyklucza zastosowanie art. 154 § 1 i 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bowiem Starosta P. nie może już orzekać w omawianej sprawie Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.