VII SA/Wa 1618/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i P. D. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie uznania za winnego i udzielenia ostrzeżenia o grożącym zawieszeniu uprawnień wynikających z patentu żeglarskiego postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w wyroku z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1618/11 w ten sposób, że, iż na stronie pierwszej w wersie 20 zamiast słowa " Ministra Infrastruktury" wpisać słowo" Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej". Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może sąd postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 ). Podkreślić należy, że wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter bezsporny, oczywisty. Zaś oczywistość musi wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania z innymi nie budzącymi wątpliwościami okolicznościami. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania za winnego i udzielenia ostrzeżenia o grożącym zawieszeniu uprawnień wynikających z patentu żeglarskiego. W pkt 2 tego wyroku zasądził od organu, który wydał zaskarżona decyzję, zwrot kosztów postępowania (art. 200 p.p.s.a). Wydając powyższy wyrok Sąd nie uwzględnił jednak faktu, iż z dniem 21 listopada 2011 r. Ministerstwo Infrastruktury zostało zniesione z mocą od dnia 18 listopada 2011r. W jego miejsce utworzone zostało Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. W tej sytuacji zasądzenie w dniu 14 grudnia 2011 r. kosztów postępowania w oparciu o art. 200 p.p.s.a od nieistniejącego organu jest oczywistym błędem pisarskim, wymagającym sprostowania. Nadmienić należy, że sprostowanie nie dotyczy istoty sprawy i nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia w zakresie uchylenia zaskarżonej decyzji, czy zwrotu kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a postanowił jak w sentencji postanowienia.