VII SA/Wa 1620/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi P I na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę Pismem z dnia 24 marca 2015r. P I zwrócił się z wnioskiem o przyznanie co najmniej siedmiu dodatkowych miejsc szkoleniowych w trybie rezydentury w dziedzinie kardiologii w województwie małopolskim, w postepowaniu kwalifikacyjnym na specjalizacje lekarskie przeprowadzonym w dniach 1-31 marca 2015r., spośród puli niewykorzystanych rezydentur pozostałych po I turze postepowania konkursowego oraz o rozpatrzenie wniosków o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego w trybie rezydentury w dziedzinie kardiologii w województwie małopolskim w tymże postpowaniu, ze szczególnym uwzględnieniem wniosku o numerze id. [...] z dnia [...] lutego 2015 r. Departament Nauki i Szkolnictwa Wyższego Ministerstwa Zdrowia pismem z dnia [...] marca 2015r., znak: [...] poinformował P I, iż Minister Zdrowia na postepowanie kwalifikacyjne przeprowadzone w terminie 1-31 marca 2015r. nie przyznał miejsc rezydenckich w dziedzinie kardiologii, w związku z powyższym wnioski złożone na te miejsca, zgodnie z § 3 ust. 2 Regulaminu postepowania kwalifikacyjnego stanowiącego załącznik nr 12 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 stycznia 2013r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. z 2013r., poz. 26) (zwanego dalej "rozporządzeniem") pozostawiono bez rozpatrzenia. P I pismem z dnia 14 kwietnia 2015r., zwrócił się z podaniem o wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie przyznania siedmiu dodatkowych miejsc szkoleniowych w trybie rezydentury w dziedzinie kardiologii w województwie małopolskim, spośród puli niewykorzystanych rezydentur pozostałych po II turze postępowania konkursowego, tj. po przeprowadzeniu dodatkowej kwalifikacji w trybie art. 16e ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2015 r. poz. 464) (zwanej dalej "ustawą"). W odpowiedzi na ww. pismo Departamentu Nauki i Szkolnictwa Wyższego Ministerstwa Zdrowia pismem z dnia [...] kwietnia 2015r., znak: [...] wskazał, że przyznawanie przez Ministra Zdrowia dodatkowych miejsc szkoleniowych objętych rezydenturą nie odbywa się w formie decyzji administracyjnej, a ponadto Minister Zdrowia może dodatkowo przyznawać miejsca szkoleniowe objęte rezydenturą wyłącznie w dziedzinach w których były przyznane miejsca szkoleniowe objęte rezydenturą na dane postępowanie kwalifikacyjne dla danego województwa. W dniu 21 maja 2015r. do Ministerstwa Zdrowia wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawa od pisma złożony przez P I. Po rozpatrzeniu ww. wniosku Minister Zdrowia postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015r. Nr [...] na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej kpa stwierdził niedopuszczalność wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia Minister Zdrowia wskazał, iż zgodnie z treścią art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Podkreślił, że niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Minister Zdrowia stwierdził, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, ponieważ w sprawie nie została wydana decyzja, a co za tym idzie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ministra jest niedopuszczalny. Dalej Minister Zdrowia powołał art. 16 e ust. 1, art. 16 e ust. 2 a i 3 i art. 16 e ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty ( Dz. U. z 2015r., poz. 462) zwanej dalej "ustawą". Minister Zdrowia wskazał, iż z przepisów wskazanej ustawy wynika, iż przyznawanie przez Ministra Zdrowia dodatkowych miejsc szkoleniowych objętych rezydenturą nie odbywa się w formie decyzji administracyjnej. Podkreślił, że ani ustawa, ani też wydane na podstawie tejże ustawy rozporządzenie nie przewidują procesu przyznawania miejsc szkoleniowych objętych rezydentura w drodze postępowania administracyjnego zakończonego rozstrzygnięciem administracyjnym ( decyzją lub postanowieniem). Zaznaczył, że w przypadku rozstrzygania określonej sprawy w formie decyzji taka ustawa, jak i rozporządzenie wyraźnie na to wskazują. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] wniósł P I wnosząc: - na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a o uwzględnienie niniejszej skargi przez organ w całości, jego uchylenie oraz wydanej decyzji administracyjnej zgodnie z żądaniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 18 maja 2015r. w przypadku nieuwzględnienia skargi przez organ, - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a o jego uchylenie w całości oraz przekazanie organowi akt sprawy ze wskazaniami co do dalszego procedowania. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1) mające wpływ na wynik sprawy naruszenie prawa materialnego, a to art. 16e ust. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2011 roku, nr 277, poz. 1634 – tj. ze zm.; dalej ustawą), poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że przedmiotowy przepis nie stanowi normy kompetencyjnej będącej podstawą do wydania decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 § 1 kpa przez organ; 2) mające wpływ na wynik sprawy naruszenia prawa materialnego, a to art. 16e ust. 4 ustawy, poprzez jego błędną wykładnię i bezpodstawne uznanie, że organ może przyznawać dodatkowe miejsca szkoleniowe w trybie rezydentury wyłącznie w dziedzinach, w których były przyznane miejsca szkoleniowe objęte rezydenturą na dane postępowanie kwalifikacyjne dla danego województwa; 3) mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia prawa procesowego, a to art. 104 § 1 w zw. z art. 1 pkt 1 kpa, poprzez uchylenie się przez organ od wydania decyzji administracyjnej w sytuacji prawem przewidzianej kompetencji organu do załatwienia sprawy w drodze decyzji administracyjnej; względnie: 4) mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie prawa procesowego, a to art. 105 § 1 w zw. z art. 1 pkt 1 kpa, poprzez uchylenie się przez organ od wydania decyzji o umorzeniu postępowania w całości lub w części; 5) mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie prawa procesowego, a to art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa, poprzez niewyjaśnienie dokładnie przez organ stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy oraz brak rozpatrzenia materiału dowodowego przedłożonego przez skarżącego i zalegającego w aktach przedmiotowej sprawy; 6) mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie prawa procesowego, a to art. 8, 9 i 11 kpa, poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, nienależyte informowanie skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków oraz brak wyjaśnienia, względnie niewyczerpujące wyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga została oddalona, ponieważ zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie nr [...] Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2015 r. stwierdzające niedopuszczalność niesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ jako podstawę prawną postanowienia wskazał przepis art. 134 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267). Organ dokonał odmiennej oceny postępowania w sprawie przyznawania przez Ministra Zdrowia miejsc szkoleniowych w trybie rezydentury niż dokonuje tego skarżący w swej skardze. W ocenie skarżącego przyznanie miejsc szkoleniowych w trybie rezydentury stanowi zrealizowanie władczej kompetencji organu stąd również wniosek P I o przyznanie dodatkowych miejsc szkoleniowych w trybie rezydentury w dziedzinie kardiologii w województwie [...] powinien być załatwiony poprzez wydanie decyzji co do istoty sprawy. Jeśli natomiast organ uchylił się od wydania decyzji jedynie poprzez wystosowanie do skarżącego pisma z dnia [...] kwietnia 2015 r. to skarżącemu przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, istniały bowiem przesłanki do załatwienia sprawy w drodze decyzji. Ze stanowiskiem tym nie można się jednak zgodzić. Decyzja administracyjna jest indywidualnym aktem administracyjnym, jednostronnym władczym, a dla rozstrzygnięcia w takiej formie niezbędny jest przepis prawa materialnego który wskazuje na taką właśnie formę rozstrzygnięcia. Należy mieć na uwadze, że problematyka prawna dotycząca lekarzy regulowana jest w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2011 r. nr 277 poz. 1634 ze zm.) i w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 2 stycznia 2013 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. z 2013 r. poz. 26). Ustawa wskazała w oparciu o jakie kryteria Minister Zdrowia dokonuje przyznawania miejsc szkoleniowych w trybie rezydentury nie wskazała jednak formy prawnej w jakiej ma to nastąpić. Zgodnie z art. 16 e ust. 1 ustawy Minister Zdrowia określa i ogłasza na swojej stronie internetowej liczbę miejsc szkoleniowych dla lekarzy, którzy będą odbywać szkolenie specjalizacyjne na podstawie umowy o pracę zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalistyczne na czas określony w programie specjalizacji (rezydentura), w poszczególnych dziedzinach medycyny z podziałem na województwa na podstawie zapotrzebowania zgłoszonego przez wojewodów uwzględniającego wolne miejsca szkoleniowe, potrzeby zdrowotne obywateli oraz dostępność świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny na obszarze danego województwa. Mając na uwadze charakter obowiązku tj. wyłącznie określenie liczby miejsc szkoleniowych należy obowiązek ten kwalifikować, jak jedno z zadań należących do Ministra Zdrowia, jako podmiotu kierującego działem administracji rządowej jakim jest dział zdrowia. Przyznawanie miejsc szkoleniowych nie jest natomiast indywidualnym rozstrzygnięciem władczym i jako takie nie może przybierać formy decyzji. Z tych względów sposób załatwienia sprawy przez organ poprzez pismo o charakterze informacyjnym z dnia [...] kwietnia 2015 r. w odpowiedzi na pismo z dnia [...] marca 2015 r. nie stanowi naruszenia przepisów postępowania administracyjnego jak również art. 16 e ust. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.