VII SA/Wa 1621/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi " W." Sp. z o.o. w S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 r. znak [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych skargę oddala VII SA/Wa 1621/06 UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 roku, nr [...], po wszczęciu na wniosek B. i A. P. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w S. nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 roku zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, polegających na budowie zespołu mieszkaniowo-usługowego "W." w S. przy ul. [...], działając na podstawie art. 159 § 1 K.p.a. wstrzymał z urzędu wykonanie w/w decyzji. Przyczyną podjęcia takiego rozstrzygnięcia było ustalenie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], że stan faktyczny sprawy wypełnia dyspozycję zawartą w art. 159 K.p.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, ma prawo wstrzymać z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 K.p.a. Z brzmienia przepisu art. 159 K.p.a. wynika obowiązek organu wstrzymania wykonania decyzji, gdy spełniona zostanie określona przesłanka, którą jest "prawdopodobieństwo" istnienia jednej z wad decyzji określonych w art. 156 § 1 K.p.a. W uzasadnieniu skarżonego postanowienia organ wskazał, iż zachodzi prawdopodobieństwo, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w S. z dnia [...] grudnia 2005 roku została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.). Na wskazane wyżej postanowienie zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła "W." Sp. z o.o. z siedzibą w S. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 roku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Zdaniem organu II instancji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] pomimo wskazania przesłanki wyliczonej w art. 156 § 1 K.p.a. niw wymienił tych okoliczności, które wskazywałyby na rażące naruszenie prawa z jakim została wydana inkryminowana decyzja. Jednak to w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie jest uchybieniem skutkującym krytyczną oceną badanego aktu administracyjnego. Organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi prawdopodobieństwo naruszenia m.in. przepisów określonych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru ograniczonego ulicami [...] oraz lasem i terenami zabudowy wielorodzinnej w mieście S. zatwierdzonym Uchwałą Rady Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2004 roku. Dalej w uzasadnieniu czytamy, iż dodatkową okolicznością uzasadniającą niniejsze rozstrzygnięcie jest konsekwencja procesowa organu wojewódzkiego, wyrażająca się tym, iż wydał on decyzję stwierdzającą nieważność badanego rozstrzygnięcia, co oznacza że wyżej wspomniane prawdopodobieństwo wystąpienia jednej z wad enumeratywnie wyliczonych w art. 156 § 1 K.p.a. zostało definitywnie potwierdzone w postępowaniu organu I instancji. W materiale procesowym znajduje się bowiem decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 roku znak: [...], wycofująca z obrotu prawnego decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w S. z dnia [...] grudnia 2005 roku. Na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła "W." Sp. z o.o. z siedzibą w S. Skarżąca spółka zarzuca organom obu instancji rażące naruszenie przepisów postępowania, które jej zdaniem mają wpływ na rozstrzygnięcie sprawy tj. przepisów art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 159 § 1 K.p.a., ponadto art. 15 i 16 § 1 K.p.a. Skarżąca spółka wnosi o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 roku. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Przedmiotowa sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), który zgodnie z dyspozycją określoną w art. 1 § 2 w/w ustawy dokonuje kontroli aktu zaskarżonego pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Skarga nie jest zasadna. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził by doszło do naruszenia powoływanych w skardze przepisów postępowania, które mogły by mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 159 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej wstrzyma z urzędu lub na żądanie wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 K.p.a. W przedmiotowej sprawie postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało wydane w warunkach realnego prawdopodobieństwa o jakim mówi przepis art. 159 § 1 K.p.a. i jednocześnie przytacza okoliczności, które wskazują na tę konkretną wadę w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w S. z dnia [...] grudnia 2005 roku. Na takim stanowisku stoi też Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przepisu art. 159 § 1 K.p.a. jest uprawdopodobnienie istnienia wady powodującej nieważność decyzji (wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 roku IVSA 1784/97). Na istnienie takiego prawdopodobieństwa wskazał organ II instancji podnosząc, że zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowią warunki, zasady i standardy kształtowania terenu zabudowy a także określają warunki konserwatorskie. Jeżeli zaś decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w S. z dnia [...] grudnia 2005 roku narusza te zapisy to wystarczająco został uprawdopodobniony fakt, iż decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt. 2 K.p.a.). Bardzo istotna dla niniejszej sprawy jest okoliczność, iż postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 roku zostało wydane po zapadnięciu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 roku, która wycofała z obrotu prawnego decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 roku o pozwoleniu na wznowienie robót i zatwierdzającej projekt zamienny. Organ odwoławczy rozpatrując zażalenie miał obowiązek rozpoznać sprawę w jej całokształcie na nowo przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia według stanu na dzień orzekania. Organ ten określił prawdopodobieństwo o jakim mowa w przepisie art. 159 § 1 K.p.a. poprzez wskazanie, że w danej sprawie zachodzi prawdopodobieństwo wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa z jednoczesnym przytoczeniem okoliczności, które zdaniem organu wskazują na zaistnienie konkretnej wady z art. 156 § 1 K.p.a. Samo wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności nie powoduje bowiem wstrzymania wykonania decyzji, jednak gdy organ stwierdzi, że zachodzą okoliczności świadczące o wystąpieniu wady wymienionej w art. 156 § 1 K.p.a. winien wstrzymać wykonanie decyzji. Przepis art. 159 K.p.a. zobowiązuje organ do wydania takiego postanowienia o wstrzymaniu poprzez stwierdzenie "wstrzyma", a nie "może wstrzymać". W okolicznościach sprawy, gdy organ odwoławczy orzekł po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] grudnia 2005 roku uznać, należy że istotnie zachodziło prawdopodobieństwo iż decyzja ta jest dotknięta wadą z art. 156 § 1 pkt. 2 K.p.a. Z tych wszystkich względów wobec niestwierdzenia aby zaskarżona decyzja naruszała prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.