VII SA/Wa 1624/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy sprostowania błędów pisarskich , rachunkowych i oczywistych omyłek skargę oddala VII SA/Wa 1624/09 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] nakazującą Prezesowi Spółdzielni Mieszkaniowej Budownictwa Jednorodzinnego "A." S. R. dokonanie w segmencie budynku jednorodzinnego zrealizowanym w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w O. przylegającym bezpośrednio do użytkowanego budynku jednorodzinnego przy ul.[...] – rozbiórki ściany kominowej przylegającej bezpośrednio do tego budynku, rozbiórkę klatki schodowej, a następnie wykonanie ich zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją, oraz wykonanie odprowadzenia wód opadowych z połaci dachowej budynku. W dniu 17 grudnia 2008r. J. S. złożył wniosek o przeprowadzenie postępowania w trybie art. 113 § 1 kpa podając, że w decyzji wydanej przez Wojewodę [...] [...] mylnie określono strony postępowania kierując ją i nakładając obowiązki na Prezesa Spółdzielni Mieszkaniowej. Po rozpatrzeniu wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym [...] na podstawie art. 113 § 1 kpa odmówił sprostowania błędów pisarskich, rachunkowych i oczywistych omyłek w decyzji Wojewody [...] z [...]. W uzasadnieniu organ podał, że w oparciu o art. 113 § 1 kpa nie można doprowadzić do zmiany zasadniczej treści rozstrzygnięcia. Zażalenia na to postanowienie złożył J. S. podnosząc, że jego wniosek dotyczył sprostowania mylnego oznaczenia strony do której w decyzji Wojewody skierowano nakazy. Po rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że decyzja objęta wnioskiem – tj. Wojewody [...] z [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego bowiem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] utrzymał w mocy własną decyzję z [...] stwierdzającą nieważność tej decyzji. Wobec tego, z uwagi na fakt, że brak jest przedmiotu postępowania, postępowanie w trybie art. 113 § 1 kpa jest bezprzedmiotowe. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. S. podnosząc, że postanowienie wydał organ niewłaściwy do rozstrzygania, a nadto brak było przesłanek do umorzenia postępowania. Skarżący podał również, że wniosek o wszczęcie postępowania w oparciu o art. 113 § 1 kpa został złożony gdy decyzja której dotyczył była w obrocie prawnym. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 200r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane [...] uchylające postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] odmawiające sprostowania błędów pisarskich, rachunkowych i oczywistych omyłek w decyzji Wojewody [...] z [...] i umarzające postępowanie organu I instancji. W ocenie sądu zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Pismo skarżącego skierowane do organu administracji z dnia 17 grudnia 2008r. zawierało żądanie wszczęcia postępowania na podstawie art. 113 § 1 kpa z uwagi na mylne określenie strony postępowania na którą wskazaną decyzją nałożono obowiązki. Jak wynika z treści w/w wskazanego przepisu, organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych decyzjach. Tryb ten pozwala na usunięcie nieistotnych błędów i oczywistych omyłek w wydanych aktach, z tym, że nie można z zastosowaniem tego przepisu zmienić takiego elementu jakim jest rozstrzygnięcie. Oczywistym jest, iż tryb przewidziany w art. 113 kpa może być zastosowany do funkcjonującego w obrocie prawnym rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie decyzja której dotyczył wniosek została wyeliminowana z obrotu prawnego – ze skutkiem ex tunc – ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydaną w postępowaniu nieważnościowym [...]. Wobec tego prawidłowo organ odwoławczy przyjął, że wobec tego, iż objęta wnioskiem decyzja Wojewody [...] nie funkcjonowała w dacie orzekania przez organ I instancji, w obrocie prawnym, bezprzedmiotowym było – z uwagi na brak przedmiotu postępowania podejmowanie wobec niej trybu określonego w art. 113 kpa. Odnosząc się do zarzutów skargi należy uznać, iż z uwagi na charakter zapadłego rozstrzygnięcia pozostają one bez wpływu na jego treść. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak sentencji wyroku.