VII SA/Wa 1625/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Protokolant ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2016 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego B. P. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] S.A. z siedzibą w Z. pozwolenia na budowę domów wielorodzinnych "[...]" (wraz z wewnętrzną instalacją gazową) – etap I na terenie oznaczonym na projekcie zagospodarowania lit. [...] – działki nr ew. [...],[...].[...],[...],[...],[...],[...],[...] z obrębu [...] oraz nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z obrębu [...] przy ul. L. w W. Następnie decyzja ta została uchylona decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. wydaną na podstawie m.in. art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Powodem uchylenia decyzji było prowadzone postępowanie naprawcze w trybie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego z uwagi na stwierdzenie istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę. W toku postępowania naprawczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r, Nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. B. P. powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2009r, nr [...]. Prezydent [...] po rozpatrzeniu wniosku B. P. postanowieniem z dnia [...] maja 2012r wznowił postępowanie zakończone własną ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2009r, nr [...]. Postępowanie to zakończył decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r, Nr [...] wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 146 § 1 i § 2, którą odmówił uchylenia własnej decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. W uzasadnieniu stwierdził, iż nawet gdyby strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...] to organ zobowiązany był z mocy art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania B. P. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2014r, Nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania, a następnie wskazał, że wprawdzie Prezydent [...] pismem z dnia 15 maja 2009r zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 2007r, Nr [...] to jednak o wydaniu decyzji Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r został powiadomiony tylko inwestor. Zatem wniosek B. P. z dnia 26 czerwca 2009r w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2009r, nr [...] należy uznać za uzasadniony. W ocenie organu odwoławczego Prezydent [...] prawidłowo wznowił postępowanie postanowieniem z dnia [...] maja 2012r. Prawidłowo także zakończył wznowione postępowanie wydając w dniu [...] stycznia 2014r decyzję Nr [...], którą odmówił uchylenia własnej decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. Organ odwoławczy podkreślił, iż w przypadku wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] decyzji z dnia [...] kwietnia 2009r, Nr [...] nakładającej na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego przepis art. 36 a ust 2 Prawa budowlanego obliguje organ do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Z powyższych względów Prezydent [...] po wznowieniu postępowania nie mógł uchylić decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r wydanej w oparciu o art. 36a ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej opisane rozstrzygnięcie wniósł B. P., podtrzymując argumenty zawarte w odwołaniu i podnosząc, że budowa została rozpoczęta przed uzyskaniem ostatecznego pozwolenia na budowę, zatem stanowi samowolę budowlaną. W ocenie skarżącego pozwolenie na budowę osiedla [...] wydane przez Prezydenta [...] w dniu [...] sierpnia 2007 r. wygasło w dniu rozpoczęcia budowy Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższy przepis sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie z innych przyczyn niż w niej wskazane. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Wojewody [...] z z dnia [...] czerwca 2014r, nr [...] którą organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2014r, Nr [...] o odmowie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji o pozwoleniu na budowę. Podstawę materialnoprawną decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2014r, Nr [...] stanowił art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 146 § 1 i § 2 oraz 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Podkreślić należy, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym trybem postępowania, w którym można dochodzić wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji ostatecznej jeżeli postępowanie w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową wyliczoną wyczerpująco w przepisie art. 145 § 1 k.p.a. Celem postępowania wznowieniowego jest po pierwsze zbadanie, czy występują przesłanki określone w art. 145 § 1 Kpa, a w przypadku ich wystąpienia organ rozstrzyga sprawę co do istoty. W rozpoznawanej sprawie organ przyjął, iż zaistniała przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. bowiem skarżącemu nie doręczono decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2009r Nr [...] wydanej w trybie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego Powyższe stało się przyczyną wznowienia postępowania, a następnie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej gdyż nawet gdyby strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...] to organ zobowiązany był z mocy art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie sądu takie rozstrzygnięcie narusza art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. zgodnie z którym - organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej gdy ustali, że brak jest podstaw do jej uchylenia na mocy art. 145 § 1 lub art. 145 a. Tylko w przypadku gdy organ ustali, że nie występuje żadna z podstaw wznowienia postępowania, nie przechodzi do merytorycznego rozpoznania sprawy lecz podejmuje decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej. W niniejszej sprawie skoro organ przyjął, że zaistniała przesłanka wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. to nie mógł wydać decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej. W przypadku gdy organ ustali, że występują podstawy wznowienia postępowania wymienione w art. 145 § 1 k.p.a., a jednocześnie nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 k.p.a. powinien wydać rozstrzygnięcie na podstawie art. 151 § 2 k.p.a. Decyzję stwierdzającą wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa podejmuje organ zarówno w przypadku przesłanki negatywnej określonej w art. 146 § 1 jak i w art. 146 § 2 k.p.a. Powyższe wywody wykazały, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pk 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.