VII SA/Wa 163/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. N. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. N. i C. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: 1. przyznać skarżącej C. N. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, 2. umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. C. N. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie VII SA/Wa 163/18. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego) lub w zakresie częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 ustawy prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. C. N. w dniu 7 marca 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego – a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć w tym miejscu trzeba, że C. N. złożyła wspólnie z synem A. N. skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r., dotyczącą nałożonego na skarżących obowiązku rozbiórki budynku mieszkalnego. A. N. przed wpływem do Sądu skargi na ww. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. i odpowiedzi organu na skargę złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Po rozpoznaniu tego wniosku postanowieniem z dnia 2 lutego 2018 r. sygn. VII SO/Wa 20/17 przyznano skarżącemu A. N. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, a Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła r.pr. K. K. jako pełnomocnika A. N. W związku z ustanowieniem radcy prawnego dla A. N. w sprawie dotyczącej skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. zabezpieczony został zatem także interes prawny C. N., ponieważ ich uprawnienia i obowiązki związane z niniejszą sprawą są wspólne. Skoro interesy C. N. i A. N. w niniejszej sprawie są zbieżne, C. N. może w istocie realnie korzystać z pomocy prawnej radcy prawnego, który reprezentuje jej syna. W takiej sytuacji ustanowienie odrębnego pełnomocnika dla C. N. jest więc zbędne (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 czerwca 2016 r. sygn. II OZ 618/16, z dnia 17 czerwca 2016 r. sygn. II OZ 632/16). To zaś prowadzić musi do umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie wniosku C. N. o ustanowienie radcy prawnego, na podstawie art. 249a ustawy, zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wniosek C. N. podlega zatem merytorycznemu rozpoznaniu wyłącznie w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Z treści wniosku wynika, że skarżąca jest współwłaścicielką działki, na której znajduje się objęty decyzją o nakazie rozbiórki dom o powierzchni 43 m2, w którym zamieszkuje z synem. C. N. oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem, utrzymują się z renty socjalnej i emerytury w łącznej wysokości 1694 zł netto miesięcznie. Biorąc pod uwagę informacje wynikające z treści wniosku uznano, że C. N. wykazała, iż jej sytuacja materialna jest trudna i uzasadnia przyznanie prawa pomocy. Skarżąca wraz z synem dysponują niewielkimi dochodami, których wysokość nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 249a i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.