VII SA/Wa 1636/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. sekr. sądowy Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi H.P. i A.P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2011r, znak: [...] działając na podstawie art. 157§1 i art. 158 § 1 k.p.a. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003r uchylającej w części dotyczącej terminu, a w pozostałej części utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002r. W uzasadnieniu wskazał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] października 2002r na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 w zw z art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994r - Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000r, nr 106, poz 1126 ze zm ) nakazał A.P. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania tj. przeznaczenie obiektu magazynowego na potrzeby własnego gospodarstwa rolnego w zakreślonym terminie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2003r uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002r. Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003r wystąpili H. i A.P. podnosząc rażące naruszenie art. 28 kpa poprzez pominięcie jako strony H.P. ( współwłaścicielki działki i stodoły ). Orzekając w niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił nadzwyczajny charakter postępowania stwierdzając, że organ bada decyzję w zakresie stanu faktycznego i prawnego z daty jej wydania. Powołując się na brzmienie art. 71 Prawa budowlanego organ nadzoru wskazał, co należy rozumieć przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego, podkreślił, iż każda zmiana sposobu użytkowania wymaga pozwolenia właściwego organu, a brak tego pozwolenia skutkuje wdrożeniem postępowania naprawczego przewidzianego w art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Z analizy akt sprawy zakończonej kwestionowaną decyzją wynika, że A.P. budynek stodoły użytkował, jako budynek magazynowy pomimo zakazu użytkowania wynikającego z postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002r. Zdaniem organu nadzoru użytkowanie budynku stodoły, jako budynku magazynowego stanowi bez wątpienia zmianę sposobu użytkowania w rozumieniu art. 71 Prawa budowlanego. Zmiana ta została dokonana bez uprzedniej zgody właściwego organu co w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego uzasadniało na podstawie art. 51 ust 1 Prawa budowlanego w zw z art. 71 ust 3 wydanie kontrolowanej decyzji nakazującej właścicielowi przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Odnosząc się do podnoszonego we wniosku H. i A.P. zarzutu rażącego naruszenia art. 28 kpa poprzez pozbawienie H.P. udziału w toczącym się postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż pozbawienie udziału w toczącym się postępowaniu stanowi przesłankę wznowieniową i nie może być uznane za wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Po rozpoznaniu wniosku H. i A.P. o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2011r, znak: [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2011r, znak: [...]. Organ nadzoru podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2011r wskazując, że badana decyzja nie jest dotknięta żadną z wad o której mowa w art. 156 § 1 k.p.a. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli H. i A.P. Skarżący domagając się uchylenia obu zaskarżonych decyzji zarzucili, iż dotknięte są wadą rażącego naruszenia prawa. Rażące naruszenie prawa zdaniem skarżących polega na nieuwzględnieniu przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wadliwości kontrolowanej decyzji która została skierowana wyłącznie do A.P. pomimo, że właścicielami przedmiotowego budynku stodoły są oboje skarżący H. i A.P. Skarżący podnieśli również, iż przedmiotowy budynek stodoły zawsze był wykorzystywany zgodnie z jego przeznaczeniem i nie miała miejsce zmiana sposobu jego użytkowania. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Z ustaleń organu zawartych w uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003r kontrolowanej w postępowaniu nadzwyczajnym wynika, że skarżący prowadząc działalność gospodarczą dokonał samowolnej zmiany sposobu użytkowania stodoły wykorzystując ją jako magazyn skupowanego zboża. Zgodnie bowiem z art. 71 ust 2 Prawa budowlanego przez zmianę sposobu użytkowania rozumie się w szczególności podjęcie lub zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony środowiska, bądź wielkość lub układ obciążeń. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] o pozwoleniu na budowę budynku stodoły z dnia 14 czerwca 1996r została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane. Pod rządami tego prawa występują pojęcia "budynek gospodarczy" i "stodoła" co oznacza, że pojęcia te nie są jednoznaczne. Art. 71 ust 3 Prawa budowlanego stanowi, iż w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez pozwolenia, o którym mowa w ust 1, przepisy art. 50 i 51 stosuje się odpowiednio. W decyzji, o której mowa w art. 51 ust 1, właściwy organ może nakazać właścicielowi albo zarządcy przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo uznał, iż kontrolowana decyzja nakazującej właścicielowi przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego nie narusza przepisów prawa stanowiących podstawę prawną jej wydania ( art. 51 ust 1 Prawa budowlanego w zw z art. 71 ust 3 ). Wskazać należy, iż w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji organ nie orzeka co do istoty sprawy rozstrzygniętej kwestionowaną decyzją, lecz orzeka, jako organ kasacyjny, Mianowicie organ nadzoru bada decyzję pod kątem przesłanek, o których mowa w art. 156 § 1 kpa. Zgodzić należy się z Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, iż kontrolowana decyzja nie jest obarczona żadną z wad skutkujących stwierdzeniem jej nieważności. Brak udziału skarżącej H.P. w postępowaniu administracyjnym nie może być uznane za wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Jest to okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania i nie może stanowić przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji. Uznając, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz 1270 ze zm ) skargę oddalił.