VII SA/Wa 1637/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Mirosława Pindelska, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2013 r. sprawy ze skargi B. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu przywrócenia instalacji wodociągowej skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] znak [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) po rozpatrzeniu odwołania B. L. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] Nr - [...] z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...], odmawiającej wydania nakazu przywrócenia instalacji wodociągowej w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. K. w W. do stanu poprzedniego z uwagi na bezzasadność zgłoszonego żądania – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzją. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowa sprawa była już rozpatrywana przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] wydał decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r., umarzającą postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej robót budowlanych polegających na wymianie rur wodociągowych w budynku mieszkalnym przy ul. K. w W.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. uchylił w całości ww. rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W dniu 15 maja 2012 r. B. L. przedłożył pismo, w którym "żąda przywrócenia stanu poprzedniego w zakresie doprowadzenia wody do piwnicy, a tym samym do mojej części ogrodu". Z uwagi na to, stosownie do przyjętej linii orzeczniczej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] winien w sprawie, orzekając co do istoty, przesądzić o zasadności bądź o bezzasadności ponoszonego żądania. Po ponownej analizie akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] wydał decyzję [...] z dnia 25[...] marca 2013r., w której odmówił wydania nakazu przywrócenia instalacji wodociągowej w budynku mieszkalnym jednorodzinnym ul. K. w W. do stanu poprzedniego z uwagi na bezzasadność zgłoszonego żądania. Organ odwoławczy podkreślił, że B. L. zwrócił się do organu powiatowego z żądaniem przywrócenia stanu poprzedniego w zakresie doprowadzenia wody do piwnicy. W toku prowadzonego postępowania organ powiatowy stwierdził, iż przedmiotowe roboty budowlane zostały wykonane zgodnie ze skutecznym zgłoszeniem. Ponadto, z przedłożonej oceny technicznej robót budowlanych dotyczących wymiany rur wodociągowych w budynku mieszkalnym przy ul. K. w W. wynika, iż "prace instalacyjne, polegające na wykonaniu modernizacji przyłącza wody do budynku i wymianie części rur instalacji wewnętrznej zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego, Polskimi Normami oraz warunkami technicznymi MPWiK. Pod względem materiałowym jak i zastosowanych rozwiązań technicznych zakres wykonanych prac jest zgodny z uzgodnionym i zatwierdzonym przez MPWiK projektem modernizacji przyłącza wody oraz wytycznymi eksploatacyjnymi MPWiK do projektowania przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych". Z uwagi na powyższe ustalenia, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...], po analizie akt niniejszej sprawy, nie znalazł podstaw do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego, a tym samym wydania nakazu przywrócenia instalacji wodociągowej w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. K. w W. do stanu poprzedniego. Organ odwoławczy wskazał, że od bezprzedmiotowości postępowania należy odróżnić bezzasadność żądania strony. Ta ostatnia wiąże się z niespełnieniem przez stronę postępowania określonych prawem przesłanek koniecznych do uzyskania uprawnienia w trybie decyzji administracyjnej. Organ administracji stwierdzając bezzasadność żądania strony, nie może umorzyć postępowania, gdyż będzie to niezgodne z prawem uchylenie się od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a jest zobowiązany do wykazania bezzasadności żądania strony w decyzji załatwiającej sprawę co do istoty. W przeciwieństwie do bezprzedmiotowości postępowania bezzasadność żądania strony musi być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę co istoty, a nie prowadzić do jej umorzenia (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2012 r., II GSK 1520/10, publ. Legalis). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł B. L., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a., a także przepisów prawa materialnego, tj. art. 5, art. 29 ust. 1, art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane. W ocenie skarżącego decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] marca 2013 r. pozbawiona jest uzasadnienia faktycznego i prawnego, a co więcej sprzeczna jest z dokonanymi ustaleniami kontrolnymi. Zdaniem skarżącego organ pierwszej instancji nie wyjaśnił w dostateczny sposób okoliczności sprawy. Nie jest wiadome, który przepis zastosował organ, co w konsekwencji czyni niemożliwym weryfikację tej decyzji z punktu widzenia prawa materialnego. Nie zostało przez organ wyjaśnione, dlaczego pominięto fakt, że w toku prowadzonych robót miała miejsce ingerencja w substancję budynku poprzez wykucie otworu o średnicy 40 cm. Skarżący podniósł także, że pozbawienie części budynku, w tym części pomieszczeń w lokalu skarżącego oraz lokalu nr [...] dopływu wody bieżącej narusza przepis art. 5 ustawy Prawo budowlane. Dlatego nie można uznać wykonanych robót za legalne. Dodatkowo wskazał, że odcięcie dopływu wody do części lokalu skarżącego nie jest zgodne zarówno z jego interesem, jak i interesem społecznym. Organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się do powyższego zarzutu, a jedynym ustaleniem organu jest odwoływanie się do oceny technicznej wykonanych robót, która jest nieprawidłowa. Również okoliczność, że roboty wykonano na podstawie zgłoszenia nie oznacza, że są one wykonane prawidłowo. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji /postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. odmawiającą wydania nakazu przywrócenia instalacji wodociągowej w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. K. w W.. Jak wynika z akt sprawy, na wniosek B. L. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej robót budowlanych polegających na wymianie rur wodociągowych w budynku mieszkalnym przy ul. K. w W.. Skarżący kwestionował uprawnienie inwestora do wykonywania prac ingerujących w substancję budynku (wykucie ok. 40 cm dziury we wspólnych murach), albowiem taka ingerencja wymagała również jego zgody, której nie udzielił. Twierdził także, że inwestor pozbawił skarżącego doprowadzenia wody do piwnicy, dlatego skarżący zażądał, aby przywrócono instalację wodociągową do stanu poprzedniego. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla W. w W. z dnia [...] listopada 2008 r. w sprawie o sygn. akt [...] A. M. został upoważniony m.in. do dokonania czynności zwykłego zarządu nieruchomością polegającej na rozdzieleniu przyłącza wodociągowego i montażu w pomieszczeniu numer 08 dwóch odrębnych wodomierzy głównych dla lokalu nr [...] i dla lokalu nr [...]. Andrzej Matusiak dokonał następnie zgłoszenia wykonania robót budowlanych polegających na modernizacji przyłącza wodociągowego budynku oraz rozdzielenia instalacji wodnej, zgodnie z zatwierdzonym przez MPWiK projektem. W dniu 19 grudnia 2011 r. inwestor złożył do akt sprawy kserokopie następujących dokumentów: opinię nr [...] z dnia 12 sierpnia 2010 r., postanowienie Sądu Rejonowego dla W. w W. z dnia [...] listopada 2008 r., zgłoszenia z dnia 15 września 2010 r. oraz zgłoszenia z dnia 20 listopada 2009 r. oraz projektu modernizacji przyłącza wodociągowego (strona tytułowa oraz mapa sytuacyjna wysokościowa). Ponadto z zebranego materiału jednoznacznie wynika, że inwestor robót został zobowiązany do przedstawienia oceny technicznej dotyczących wykonywanych robót budowlanych dotyczącej robót budowlanych polegających na wymianie rur wodociągowych w budynku mieszkalnym przy ul. K. w W. w zakresie ich zgodności z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego, w tym przepisami techniczno-budowlanymi. Inwestor zadośćuczynił temu obowiązkowi i przedstawił żądaną opinię (sporządzoną przez mgr inż. J. J., posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w zakresie instalacji sanitarnych, nr ewidencyjny [...]), z której bezsprzecznie wynika, że prace instalacyjne polegające na wykonaniu modernizacji przyłącza wody do budynku i wymianie części rur instalacji wewnętrznej zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego, Polskimi Normami oraz warunkami technicznymi MPWiK. Prace te zostały wykonane z zasadami sztuki budowlanej, pod osobistym nadzorem inwestora, który posiada stosowne uprawnienia budowlane, inspektora nadzoru MPWiK oraz przy udziale służb technicznych MPWiK. W opinii stwierdzono także, że pod względem materiałowym oraz zastosowanych rozwiązań technicznych zakres wykonanych prac jest zgodny z uzgodnionym i zatwierdzonym przez MPWiK projektem modernizacji przyłącza wody oraz wytycznymi eksploatacyjnymi MPWiK do projektowania przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych. Tym samy słusznie organy obu instancji uznały, że żądanie B. L. jest bezzasadne i prawidłowo odmówiły wydania nakazu przywrócenia instalacji wodociągowej w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. K. w W. do stanu poprzedniego. Zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Art. 51 ust. 1 ma zastosowanie również do zakończonych robót budowlanych – na podstawie art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, tj. w sytuacji, gdy zostały one wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 ww. ustawy, czyli bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie ludzi, mienia, środowiska lub na podstawie zgłoszenia naruszeniem art. 30 ust. 1 lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Żadna z wymienionych sytuacji nie miała w niniejszej sprawie miejsca, zatem nie było podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego i wdrożenia postępowania legalizacyjnego, w tym do nakazania przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlanego). Organy przeprowadziły postępowanie administracyjne prawidłowo, z zachowaniem reguł wyrażonych w art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Wbrew zarzutom zawartym w skardze organy nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego w postaci art. 5, art. 29 ust. 1, art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są zgodne z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę oddalił.