VII SA/Wa 1640/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1640/10 ze skarg M. L. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia ustalającego opłatę legalizacyjną postanawia przywrócić M. L. termin do uzupełnienia o kwotę 100 złotych wpisu sądowego od skargi. Pełnomocnik skarżącego wraz z wniesieniem w dniu 12 sierpnia 2010 r. skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia ustalającego opłatę legalizacyjną - uiścił 100 złotych wpisu sądowego. W tym miejscu wskazania wymaga, że w tego typu sprawach zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu prze sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) wpis sądowy pobiera się w wysokości 200 złotych. Z tego względu zgodnie z zarządzeniem z dnia 3 września 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec nie wykonania ww. zarządzenia postanowieniem z dnia 3 listopada 2010 r. Sąd odrzucił skargę M. L.. Odpis ww. postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 listopada 2010 r. W dniu 22 listopada 2010 r. pełnomocnik skarżącego złożył pismo procesowe wraz potwierdzeniem dokonania uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 złotych. W piśmie tym pełnomocnik wskazał, że uiścił wpis sądowy w kwocie 100 złotych, lecz na skutek błędnej interpretacji zarządzenia Sądu o wezwaniu do uzupełnienia wpisu nie przekazano na konto Sądu dodatkowej kwoty 100 złotych. W piśmie z dnia 4 stycznia 2011 r. pełnomocnik sprecyzował, że wnosi o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4). W niniejszej sprawie należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 18 listopada 2010 r., tj. w dniu doręczenia stronie skarżącej odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi. A zatem od tego dnia biegł wnioskodawcy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia o kwotę 100 złotych wpisu sądowego o od skargi. Ponadto wniosek skarżącej o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. w dniu 22 listopada 2010 r., a wnioskodawca wraz z wnioskiem uzupełnił wpisu sądowego o kwotę 100 złotych oraz uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko pełnomocnika skarżącego, co do sposobu sformułowania zarządzenia z dnia 3 września 2010 r. o wezwaniu do uzupełnienia wpisu. W zarządzeniu tym nie wskazano, że uzupełnienie wpisu sądowego ma nastąpić o kwotę 100 złotych, co wobec okoliczności uiszczenia w niniejszej sprawie przez stronę skarżącą 100 złotych, mogło wprowadzić ją w błąd co do przekonania, że należność ta została spełniona. Ponadto do uzupełnienia wpisu sadowego został wezwany pełnomocnik strony skarżącej - a nie skarżący M. L. reprezentowany przez pełnomocnika. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.