VII SA/Wa 1642/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] maja 2009r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W., na podstawie art. 119 §1 i art. 121 §2 i 4 w związku z art. 17 §1 oraz art. 20 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) nałożył na K. K. jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10.000,00 zł, za niedopełnienie obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. Nr [...] z dnia [...] marca 2008r., nakazującej wstrzymanie użytkowania garażu przy ul. [...] w W. oraz usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości związanych z: -pęknięciem ściany zachodniej, -ugięciem stropu nad garażem, -brakiem wentylacji w garażu. W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z niewykonaniem nakazu zawartego w decyzji Nr [...] organ wystosował upomnienie Nr [...] z dnia [...] czerwca 2008r, a następnie dnia [...] kwietnia 2009r. wystawił tytuł wykonawczy TYT-3 Nr [...], którym wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne w niniejszej sprawie. Określenie stanu faktycznego nastąpiło na podstawie protokołu oględzin obiektu budowlanego z dnia 19 maja 2009r., w którym stwierdzono brak wykonania obowiązku wynikającego z w/w prawomocnej decyzji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. stwierdził, że celem zapewnienia efektywności prowadzonego postępowania egzekucyjnego uznał za zasadne nałożenie grzywny w maksymalnej dopuszczalnej wysokości. Powodem nałożenia grzywny w wysokości 10.000 zł jest niewykonanie przez zobowiązaną obowiązku określonego decyzją Nr [...] przez ponad rok od daty jej wydania oraz fakt, iż użytkowanie przedmiotowego garażu zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia K. K. na postanowienie PINB W. Nr [...] z dnia [...].05.2009r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając postanowienie organu instancji za zasadne. Odnosząc się do treści zażalenia organ stwierdził, że niedyspozycja finansowa zobowiązanej nie stanowi przesłanki do uchylenia postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2009r. złożyła K. K., podnosząc, że decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] marca 2008r. w części jej dotyczącej (a więc dot. wstrzymania użytkowania garażu) wykonała. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 2 § 1 pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) egzekucji administracyjnej podlegają obowiązki o charakterze niepieniężnym, pozostające we właściwości organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego lub przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie przepisu szczególnego. Egzekucję administracyjną stosuje się do tak określonych obowiązków, gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo bezpośrednio z przepisu prawa (art. 3 § 1 ustawy). W rozpoznawanej sprawie decyzją z dnia [...] marca 2008r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. nakazał K. K. wstrzymanie użytkowania garażu przy ul. [...] w W. oraz usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości związanych z pęknięciem ściany zachodniej, ugięciem stropu nad garażem i brakiem wentylacji w garażu. Decyzja ta jest ostateczna, a nałożony na skarżącą obowiązek jest obowiązkiem o charakterze niepieniężnym w rozumieniu ustawy, podlega zatem egzekucji administracyjnej. Zgodnie z art. 15 § 1 ustawy, egzekucja administracyjna może być wszczęta jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. w dniu [...] czerwca 2008r. na podstawie tego przepisu wystosował do K. K. upomnienie nr [...], skarżąca nie wykonała jednak dobrowolnie nałożonego obowiązku. Zasadne było zatem wszczęcie i prowadzenie egzekucji administracyjnej przeciwko skarżącej, jako podmiotowi zobowiązanemu do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] marca 2008r. Organ egzekucyjny w dniu [...] kwietnia 2009 r. wystawił zatem (zgodnie z art. 26 § 4 ustawy) tytuł wykonawczy, który K. K. otrzymała w dniu 4 maja 2009r. W dniu 19 maja 2009r. dokonano oględzin garażu, w trakcie których ustalono, iż decyzja z [...] marca 2008r. nie została wykonana, nie usunięto stwierdzonych nieprawidłowości, a garaż w dalszym ciągu jest użytkowany. Z uwagi na te okoliczności postanowieniem z dnia [...] maja 2009r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. nałożył na K. K. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10.000 zł. Zgodnie z art. 6 § 1 ustawy w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych, a takimi środkami w postępowaniu dotyczącym obowiązków o charakterze niepieniężnym są grzywna w celu przymuszenia, wykonanie zastępcze, odebranie rzeczy ruchomej, odebranie nieruchomości, opróżnienie lokali i innych pomieszczeń, przymus bezpośredni (art. 1a pkt 12 lit. b). Z uwagi na charakter obowiązku podlegającego egzekucji administracyjnej w niniejszej sprawie organ egzekucyjny miał możliwość zastosowania jedynie dwóch środków egzekucyjnych spośród wymienionych wyżej: grzywny w celu przymuszenia lub wykonania zastępczego. W myśl przepisu art. 119 § 1 ustawy grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Grzywnę nakłada się również, jeżeli nie jest celowe zastosowanie innego środka egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym (§ 2). Organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowały w stosunku do K. K. grzywnę w celu przymuszenia, mając na uwadze, że skarżąca nie wykonała obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] marca 2008r., a celem zastosowania tego środka jest doprowadzenie do wykonania obowiązku nałożonego decyzją ostateczną. Zauważyć też trzeba, że zastosowanie środka w postaci wykonania zastępczego byłoby zbyt uciążliwe dla skarżącej, bowiem koszty wykonania zastępczego mogłyby być dużo wyższe od kosztów, jakie poniosłaby skarżąca, gdyby sama wykonała nałożone na nią obowiązki. Ponadto, zgodnie z przepisem art. 125 § 1 ustawy, w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny podlegają umorzeniu. Podkreślić też trzeba, że nie mogą zostać uwzględnione zarzuty K. K. zawarte w skardze oraz w zażaleniu od postanowienia I instancji, że postanowienie zostało skierowane do niewłaściwego adresata, a skarżąca decyzję z [...] marca 2008r. wykonała w części jej dotyczącej. Jak wynika jednoznacznie z decyzji z dnia [...] marca 2008r. obowiązek wstrzymania użytkowania garażu oraz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości został nałożony wyłącznie na K. K., a zatem postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia związane z niewykonaniem tego obowiązku mogło być skierowane tylko do K. K.. Wyjaśnić ponadto należy, że w myśl przepisu art. 29 § 1 ustawy organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Mając powyższe okoliczności na uwadze uznać należy, iż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji są zgodne z prawem, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.