VII SA/Wa 1643/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] kwotę 750 (siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 1643/06 UZASADNIENIE Decyzją nr – [...] z dnia [...] lutego 2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] usunięcie następujących nieprawidłowości: 1. naprawa drzwi do komory transformatora TR1, 2. oczyszczenie i udrożnienie studzienek przed stacją transformatorową, 3. osuszenie studzienek olejowych w pomieszczeniach transformatorów, 4. wykonanie wentylacji i pomieszczenia rozdzielni średniego napięcia, 5. likwidacja kratki wentylacyjnej 35x35 cm pomiędzy klatką schodową a rozdzielnią elektryczną, 6. uporządkowanie przewodów wentylacji grawitacyjnej obsługujących przynależne lokale, 7. wykonanie daszków pod oknami pomieszczeń mieszkalnych nad otworami stacji transformatorowej, 8. przebudowa wejścia do rozdzielni średniego napięcia w taki sposób, aby skrzydło drzwi po otwarciu nie kolidowało z drogą ewakuacyjną. w terminie 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji i jednocześnie zakazał użytkowania pomieszczeń stacji transformatorowej do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu [...] marca 2004r. i w grudniu 2004r. została przeprowadzona wizja lokalna w sprawie stanu technicznego budynku usytuowanego przy ul. [...] w [...], będącego własnością Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...]. W trakcie czynności kontrolnych ustalono, że na parterze obiektu znajdują się trzy pomieszczenia stacji transformatorowej, która została przyjęta do użytkowania w 1969r. Drgania i hałas oraz nieprawidłowe podłączenie wentylacji z pomieszczenia stacji trafo powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia, a drzwi z pomieszczenia przedmiotowej stacji otwierają się w kierunku klatki schodowej, kolidując z drogą ewakuacyjną. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2005r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową przy [...] obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego stacji transformatorowej nr [...] usytuowanej w budynku przy ul. [...] w [...]. Ze złożonej ekspertyzy wynika szereg nieprawidłowości oraz, że przedmiotowa stacja jest utrzymywana w złym stanie technicznym i w obecnym stanie nie może być użytkowana. Z tych względów zdaniem organu I instancji nałożenie powyższych obowiązków było zasadne. Decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej przy [...] – uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i wyznaczył nowy termin do dnia [...] sierpnia 2006r., w pozostałej zaś części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że spełnione zostały przesłanki z art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994r., a zatem organ nadzoru budowlanego miał obowiązek wydania takiej decyzji. Jednakże z uwagi na fakt, iż termin wykonania określonego w decyzji organu I instancji obowiązku upłynął, organ odwoławczy wyznaczył nowy termin wykonania obowiązku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła Wspólnota Mieszkaniowa budynku przy ul. [...]. Skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa podnosiła, iż zaskarżona decyzja oraz utrzymana w mocy poprzedzająca ją decyzja są decyzjami niewykonalnymi i skierowanymi do niewłaściwego adresata. Zdaniem strony skarżącej wynika to z tego, iż Wspólnota nie użytkuje pomieszczeń stacji i nie jest właścicielem urządzeń, jedynie jest "współużytkownikiem wieczystym". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek nie z przyczyn w niej wskazanych. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania oraz trafność wykładni przepisów obowiązującego prawa. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja zapadła z obrazą przepisów art. 15 i 127 kpa. Podkreślić należy, iż jeżeli od decyzji wydanej przez organ I instancji zostało wniesione odwołanie, powinno być ono załatwione w trybie przepisów o odwołaniach. Z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wynika prawo odwołania strony od decyzji nieostatecznej. Organ odwoławczy wydaje zatem decyzję po rozpoznaniu odwołania. W przedmiotowej sprawie odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2006r. w dniu [...] marca 2006r. wniosła Wspólnota Mieszkaniowa przy [...] oraz pismem z dnia [...] marca 2006r. [...] S.A. Zaskarżona decyzja zapadła po rozpoznaniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...], natomiast w aktach sprawy brak jest rozstrzygnięcia co do odwołania [...] S.A. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd, bez merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji, orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem brak rozpoznania wszystkich zgłoszonych odwołań od orzeczenia organu I instancji mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Na podstawie art. 152 cytowanej ustawy orzeczono w punkcie II o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku, zaś o kosztach w punkcie III sentencji na podstawie art. 200.