VII SA/Wa 1646/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi M K - G prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą "Centrum [...] [...] M K – G" na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej oddala skargę I. Stan sprawy 1. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]: 1) uchylił decyzję z dnia [...] lutego 2015 r. w sprawie nałożenia na M. K. – G. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą "Centrum [...][...] M. K. – G." kary administracyjnej, o której mowa w art. 209s ustawy Prawo lotnicze w wysokości 20.000 zł, w części dotyczącej wysokości kary; 2) nałożył na M. K. – G. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą "Centrum [...][...] M. K. – G." karę administracyjną, o której mowa w art. 209s ustawy Prawo lotnicze w wysokości 10.000 zł. Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) - dalej "kpa", oraz w związku z art. 209s ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r. poz. 1393 oraz z 2014 r. poz. 768). 2. W uzasadnieniu decyzji Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego – dalej "Prezes ULC" podał, że ponownie rozpatrując sprawę wziął pod uwagę przede wszystkim dowód z umowy o współpracy z dnia 1 sierpnia 2014 r. pomiędzy M. K. – G. prowadzącą Centrum [...] [...] a [...] Stowarzyszeniem Lotniczym (również reprezentowanym przez M. K. – G.), jak również ponownie przeanalizował inne dowody w sprawie dotyczące kontroli przeprowadzonej na Lotnisku [...] w dniach 22 - 23 sierpnia 2014 r. W trakcie tej kontroli oprócz wykrytych naruszeń z zakresu inspekcji statku powietrznego oraz kontroli podmiotu szkolącego, zespół kontrolujący stwierdził również, że podmiot prowadzi działalność polegającą na świadczeniu odpłatnych usług lotniczych z wykorzystaniem samolotów. Opis stanu faktycznego został zawarty w notatce służbowej Naczelnika Inspektoratu Operacyjnego Usług Lotniczych i Lotnictwa Ogólnego z dnia [...] sierpnia 2014 r., który brał udział w tej kontroli. Zgodnie ze statutem [...] Stowarzyszenia Lotniczego (pkt 7 lit. c Statutu), celem stowarzyszenia jest stworzenie możliwości wszechstronnego i powszechnego rozwoju sportów lotniczych ze szczególnym uwzględnieniem spadochroniarstwa poprzez organizację skoków spadochronowych i imprez lotniczych. Zgodnie z odpisem KRS Stowarzyszenia, celem Stowarzyszenia jest m. in. organizacja skoków spadochronowych i imprez lotniczych. Z umowy o współpracy wynika zaś, że na rzecz Stowarzyszenia świadczone są usługi lotnicze polegające na wywożeniu i zrzutach skoczków spadochronowych w tandemie jak i usługi szkoleniowe realizowane przez Centrum Spadochronowe [...]. Zgodnie z § 1 umowy o współpracy "przedmiotem umowy jest współpraca, której przedmiotem jest świadczenie usług szkoleniowych jak i skoków tandemowych realizowanych przez "[...]" na rzecz działalności statutowej Stowarzyszenia". Ponadto, zgodnie z § 3 umowy o współpracy: "za usługi określone w § 1 umowy Stowarzyszenie zobowiązane będzie do zapłaty [...] wynagrodzenia, zgodnie z cennikiem szkoleń i usług spadochronowych [...]". Z umowy tej wynika, że czynności usług spadochronowych (wywożenie i zrzuty skoczków spadochronowych) wykonywane są na rzecz [...] Stowarzyszenia Lotniczego dla członków tego Stowarzyszenia przez Centrum [...] "[...]". Wynika z tego, zdaniem organu, że M. K. – G. reprezentująca [...] Stowarzyszenie Lotnicze pozyskuje potencjalnych klientów za pośrednictwem tego Stowarzyszenia, które uzyskuje zapłatę od pozyskanego klienta. Następnie wywożenie skoczków i zrzuty skoczków spadochronowych realizowane są przez Centrum [...] "[...]" stanowiące jednoosobową działalność gospodarczą prowadzoną przez tę samą osobę. Na koniec Stowarzyszenie uiszcza zapłatę w kwocie zgodnej z cennikiem szkoleń i usług spadochronowych Centrum [...]. Należy w związku z tym uznać, zdaniem organu, że Centrum [...] "[...]" prowadzi lotniczą działalność gospodarczą i świadczy usługi lotnicze polegające na odpłatnym wywożeniu i zrzutach skoczków spadochronowych. Do Prezesa ULC wpłynęły zawiadomienia T. O. z dnia [...] sierpnia 2014 r. dotyczące działalności Centrum [...] "[...]" bez wymaganego certyfikatu, oraz jego pisma z dnia [...] grudnia 2014 r. i[...] marca 2015 r. oraz K. N. z dnia [...] września 2014 r. o prowadzonej przez M. K. – G. działalności bez posiadania odpowiedniego certyfikatu, a zatem, jak wskazał organ - miał obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego i wyjaśnienia sprawy. Prezes ULC jako dowód uznał wydruki komputerowe ze stron internetowych dotyczących Centrum [...] "[...]", na których zamieszczona została oferta usług lotniczych polegających na odpłatnym wywożeniu i zrzutach skoczków spadochronowych w tandemie (skoki spadochronowe w tandemie). Pismem z dnia [...] października 2014 r. Prezes ULC zawiadomił Prokuraturę Rejonową [...] – [...] o możliwości popełnienia przez M. K. – G. przestępstwa, o którym mowa w art. 211 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy Prawo lotnicze w związku z naruszeniem art. 160 ust. 3 pkt 1 lit. b tej ustawy i wniósł o wszczęcie w przedmiotowej sprawie śledztwa. W dniu [...] kwietnia 2015 r. Prezes ULC otrzymał postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. o umorzeniu dochodzenia w sprawie prowadzenia od sierpnia 2014 r. przez właściciela Centrum [...] "[...]" działalności gospodarczej bez wymaganego certyfikatu, tj. o czyn z art. 211 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze. Prezes ULC stwierdził, że nie podziela opinii pełnomocnika strony, że z chwilą wszczęcia postępowania przygotowawczego przez Prokuraturę, na skutek zawiadomienia przez Prezesa ULC o możliwości popełnienia przestępstwa, równoległe postępowanie o nałożenie kary finansowej winno zostać umorzone, bowiem postępowanie mające na celu wymierzenie kary administracyjnej nie jest bowiem postępowaniem karnym i w związku z tym nie może mieć tu zastosowania art. 17 § 1 pkt 7 kpk. 3. W uzasadnieniu decyzji Prezes ULC stwierdził, że zgodnie z art. 209 s ustawy Prawo lotnicze – "Kto podejmuje lub wykonuje działalność w lotnictwie cywilnym bez ważnego certyfikatu, o którym mowa w art. 160 ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości do 20.000 zł." Zgodnie z art. 160 ust. 1 tej ustawy - "Podjęcie i wykonywanie działalności w lotnictwie cywilnym, w zakresie określonym w ust. 3, wymaga uzyskania certyfikatu." Zgodnie natomiast z art. 160 ust. 3 pkt 1 tej ustawy – "Certyfikacji podlega wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie: a) przewozu lotniczego z wykorzystaniem samolotów, śmigłowców, balonów i szybowców, b) świadczenia usług lotniczych innych niż przewóz lotniczy z wykorzystaniem statków powietrznych, dla których wymagane jest świadectwo zdatności do lotu." Z przepisu tego wynika, że certyfikacji podlega wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotniczego z wykorzystaniem samolotów, śmigłowców, balonów i szybowców, przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 13 tej ustawy – "przewozem lotniczym jest lot lub seria lotów, w których przewozi się pasażerów, towary, bagaż lub pocztę, za wynagrodzeniem, w tym na podstawie umowy o czasowym oddaniu statku powietrznego do używania". Zgodnie natomiast z art. 160 ust. 3 pkt 1 lit. b certyfikacji podlega również wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług lotniczych innych niż przewóz lotniczy z wykorzystaniem statków powietrznych, dla których wymagane jest świadectwo zdatności do lotu." Zdaniem organu, intencją prawodawcy było zatem wskazanie, że certyfikacji oprócz przewozu zdefiniowanego w art. 2 pkt 13 ustawy, podlegają wszystkie pozostałe zarobkowe usługi lotnicze (inne niż przewóz lotniczy) wykonywane przy użyciu statków powietrznych, dla których wymagane jest świadectwo zdatności do lotu. W związku z tym, zdaniem organu, należy przyjąć, że przez działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług lotniczych należy rozumieć wszystko to, co nie mieści się pojęciu "przewozu lotniczego". Z ustaleń organu wynika, że osoby upoważnione przez Prezesa ULC do przeprowadzenia kontroli, w dniu 22 - 23 sierpnia 2014 r. posiadały upoważnienia do przeprowadzenia kontroli a także polecenia służbowe; poinformowały M. K. – G. o treści i zakresie przeprowadzanej kontroli, która potwierdziła zapoznanie się z tymi zapisami składając własnoręczny podpis. W zakresie kontroli znajdowały się następujące elementy dotyczące operacji wykonywanych na Lotnisku [...],[...]: (-) operacje lotnicze wykonywane przez podmioty prowadzące działalność w zakresie lotnictwa cywilnego, (-) operacje lotnicze wykonywane na lotnisku przez osoby posiadające licencję członka personelu lotniczego, (-) bezpieczeństwo eksploatacji statków powietrznych wykorzystywanych do operacji lotniczych, (-) zdatność do lotu statków powietrznych, użytkowanych na terenie lotniska. Do przeprowadzenia kontroli zostali skierowani inspektorzy o specjalnych zdolnościach : operacje lotnicze, technika lotnicza i personel lotniczy. Z kontroli zostały sporządzone wymagane przepisami protokoły zarówno z zakresu inspekcji statku powietrznego typu [...] użytkowanego przez M. K. – O., jak i dotyczące Centrum [...] "[...]" w zakresie prowadzonych przez ten podmiot szkoleń. Jak stwierdził organ, z kontroli zostały wystawione niezgodności stwierdzające znaczne naruszenia techniczne dotyczące wykorzystywanego do operacji lotniczych statku powietrznego, jak i niezgodności dotyczące przeprowadzanych przez podmiot szkoleń; zostały one przedstawione M. K. – G., znajdują się w aktach sprawy. W trakcie kontroli stwierdzono, że Centrum [...] "[...]" wykonuje zarobkową działalność lotniczą. W dniu [...] sierpnia 2014 r. inspektor sporządził notatkę służbową obejmującą opis podjętych podczas kontroli czynności oraz stwierdzonych faktów wynikających z oświadczeń M. K. – G., dokumentów przez nią dostarczonych i zaobserwowanych zdarzeń. W trakcie kontroli ustalono, że podmiot świadczy odpłatne usługi bez wymaganego przepisami certyfikatu, a kontrola była uzasadniona bezpośrednim zagrożeniem życia i zdrowia osób, które odpłatnie uczestniczyły w wykonywanych przez Centrum [...] "[...]" operacjach. Organ stwierdził, że w trakcie kontroli wykazano zarówno poprzez sprawdzenie dokumentacji jak i wyjaśnienia M. K. – G., że oprócz wykonywania operacji na statku powietrznym, który nie spełnia norm technicznych i stanowi w związku z tym niewątpliwe niebezpieczeństwo dla osób uczestniczących w tych operacjach mowa jest również o działalności zarobkowej, która powinna być wykonywana na podstawie posiadanego certyfikatu, którego strona nie posiada. Organ potwierdził, że nie sporządzono protokołu, w którym zaznaczono fakty wykonywania działalności gospodarczej bez certyfikatu, jednakże dowodami na wykonywanie tej działalności są inne dokumenty, a protokoły z kontroli dotyczą niezgodności z zakresu technicznego stanu statku powietrznego jak i nieprawidłowości w działalności szkoleniowej strony. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowisko organu 5. Skargę na decyzję Prezesa ULC do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. K. – G. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą "Centrum [...][...] M. K. – G." i domagała się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej jako wydanych bez podstawy prawnej, ewentualnie jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa, a ewentualnie uchylenia zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. Strona skarżąca w skardze zarzuciła brak podstawy prawnej do certyfikacji usług lotniczych w prawie krajowym, wskazała na pierwszeństwo prawa UE przed prawem krajowym, przywołała art. 87 Konstytucji; brak podstawy prawnej do certyfikacji skoków spadochronowych jako usług lotniczych na podstawie art. 161 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo lotnicze; rażące naruszenie prawa w zakresie ustalenia stanu faktycznego, w związku z ustaleniem przez organ że prowadziła działalność gospodarczą przy użyciu statku powietrznego; naruszenie zakazu wydawania decyzji na niekorzyść strony odwołującej się (art. 139 kpc [kpa]); naruszenie przepisów dotyczących kontroli z dnia 22-23 sierpnia; naruszenie art. 6, 7 i 8 kpa. 6. W odpowiedzi na skargę Prezes ULC wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 7. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, czyni to na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w postępowaniu administracyjnym. 8. Zaskarżoną decyzją Prezes ULC po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej własną decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. uchylił tę decyzję w części dotyczącej wysokości kary, i nałożył na M. K. – G. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą "Centrum [...][...] M. K. – G." karę administracyjną, o której mowa w art. 209s ustawy Prawo lotnicze w wysokości 10.000 zł. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zarówno w zakresie ustalonego stanu faktycznego jak również zastosowanych przepisów prawa. 9. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że strona skarżąca prowadzi działalność polegającą na świadczeniu odpłatnych usług lotniczych z wykorzystaniem samolotów, w tym odpłatnym świadczeniu usług lotniczych polegających na wywożeniu i zrzutach skoczków spadochronowych w tandemie, jak również prowadzi szkolenia spadochronowe jako podmiot szkolący wpisany do rejestru podmiotów szkolących. 10. Zgodnie z art. 209s ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r. poz. 1393 pózn. zm.), będącym podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji – "Kto podejmuje lub wykonuje działalność w lotnictwie cywilnym bez ważnego certyfikatu, o którym mowa w art. 160 ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości do 20 000 zł". Wymóg certyfikacji działalności lotniczej określają przepisy art. 160 – 163a ustawy Prawo lotnicze, przepisy te szczegółowo określają zakres działalności podlegającej certyfikacji, warunki i tryb uzyskania oraz zawieszenia certyfikatu, uznawania certyfikatów obcych, natomiast podjęcie lub wykonywanie działalności w lotnictwie cywilnym bez ważnego certyfikatu, jak wynika z przepisów ustawy, podlega karze pieniężnej. Zgodnie z art. 160 ust. 1 ustawy Prawo lotnicze, "Podjęcie i wykonywanie działalności w lotnictwie cywilnym, w zakresie określonym w ust. 3, wymaga uzyskania certyfikatu.", natomiast stosownie do art. 160 ust. 3 pkt 1 tej ustawy "Certyfikacji podlega wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie: a) przewozu lotniczego z wykorzystaniem samolotów, śmigłowców, balonów i szybowców, b) świadczenie usług lotniczych innych niż przewóz lotniczy z wykorzystaniem statków powietrznych, dla których wymagane jest świadectwo zdolności do lotu". Przywołane wyżej przepisy znajdują się w Dziale VII ustawy – Eksploatacja statków powietrznych, Rozdział 1 – Nadzór nad eksploatacją statków powietrznych, a Rozdział 2 – Certyfikacja, który to rozdział obejmuje art. 160-163a. Z przywołanych przepisów wynika, że podjęcie i wykonywanie działalności w lotnictwie cywilnym – w zakresie przewozu lotniczego z wykorzystaniem samolotów, śmigłowców, balonów i szybowców oraz świadczenie usług lotniczych innych niż przewóz lotniczy z wykorzystaniem statków powietrznych, dla których wymagane jest świadectwo zdolności do lotu – wymaga uzyskania certyfikacji. Na podstawie art. 163 ustawy Prawo lotnicze zostało wydane rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 marca 2013 r. w sprawie certyfikacji działalności w lotnictwie cywilnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 421). Rozporządzenie to określa szczegółowe warunki, tryb dokonywania, zakres oraz kryteria oceny, czy dany podmiot spełnia wymagania niezbędne w procesie certyfikacji; rodzaje i wzory certyfikatów dla poszczególnych rodzajów działalności, o których mowa w art. 160 ust. 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze; szczegółowe warunki i tryb uznawania certyfikatów zagranicznych; szczegółowe warunki zawieszania ważności certyfikatów, ograniczenia uprawnień z nich wynikających oraz cofania certyfikatów. Rozporządzenie to było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie certyfikacji działalności w lotnictwie cywilnym (Dz. U. Nr 146, poz. 1421 z póżn. zm.). Stwierdzić zatem należy, że nie budzi wątpliwości, iż świadczenie usług lotniczych innych niż przewóz lotniczy z wykorzystaniem statków powietrznych, dla których wymagane jest świadectwo zdolności do lotu – wymaga certyfikacji. Jeśli, jak wynika z akt sprawy, M. K. – G. reprezentująca [...] Stowarzyszenie Lotnicze pozyskuje potencjalnych klientów za pośrednictwem tego Stowarzyszenia, które uzyskuje zapłatę od pozyskanego klienta, a następnie wywożenie skoczków i zrzuty skoczków spadochronowych realizowane są przez M. K. – G. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą Centrum [...] M. K. – G., a następnie Stowarzyszenie uiszcza zapłatę w kwocie zgodnej z cennikiem szkoleń i usług spadochronowych Centrum Spadochronowego, to słusznie uznał organ, że Centrum [...] "[...]" prowadzi lotniczą działalność gospodarczą i świadczy usługi lotnicze polegające na odpłatnym wywożeniu i zrzutach skoczków spadochronowych. Celem procesu certyfikacji jest, co wskazano w § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 25 marca 2013 r. w sprawie certyfikacji działalności w lotnictwie cywilnym, zapewnienie bezpiecznego wykonywania wnioskowanej działalności w lotnictwie cywilnym. Z przepisu tego wynika, iż proces certyfikacji składa się z kilku etapów, w tym etapu kontroli, który polega na przeprowadzeniu czynności sprawdzających, w tym testów praktycznych, o ile wymagają tego przepisy, o których mowa w rozdziale 5, prowadzących do wykazania przez podmiot trwałej zdolności "do zapewnienia bezpiecznego wykonywania wnioskowanej działalności w lotnictwie cywilnym, spełniania wymagań przepisów prawa, które były podstawą certyfikacji, zapewnienia wykonywania przedmiotowej działalności zgodnie z warunkami i ograniczeniami, jakie zostały dla niej określone w instrukcjach wykonawczych lub innych dokumentach zatwierdzonych przez Prezesa Urzędu;". Dodatkowo należy jeszcze wspomnieć o "niezgodności", pierwszego czy drugiego poziomu, czyli niespełnieniu wymagań przepisów oraz decyzji z zakresu lotnictwa cywilnego, która stanowi bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa działalności w lotnictwie cywilnym czy obniża lub utrudnia spełnienie wymagań bezpieczeństwa działalności w lotnictwie cywilnym – o czym mowa w § 2 pkt 6 tego rozporządzenia. Przytoczone przepisy wskazują, że celem ich jest również zapewnienie bezpiecznego wykonywania określonej działalności w lotnictwie cywilnym, w tym działalności polegającej na "komercyjnym wywożeniu i wyrzucie skoczków spadochronowych", prowadzonej przez stronę skarżącą. Przepisy te są spójne z art. 160 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo lotnicze, z którego to przepisu wynika, że certyfikacji podlega wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu lotniczego z wykorzystaniem samolotów, śmigłowców, balonów i szybowców, jak również w zakresie świadczenia usług lotniczych innych niż przewóz lotniczy z wykorzystaniem statków powietrznych, dla których wymagane jest świadectwo zdatności do lotu. Zdaniem Sądu, wszystkie usługi inne niż przewóz lotniczy, a "przewozem lotniczym jest lot lub seria lotów, w których przewozi się pasażerów, towary, bagaż lub pocztę, za wynagrodzeniem, w tym na podstawie umowy o czasowym oddaniu statku powietrznego do używania" – w tym również usługi świadczone przez stronę, podlegają certyfikacji. Nie jest więc zasadne stanowisko strony skarżącej, iż definicja usług lotniczych nie obejmuje swoim zakresem usług polegających na odpłatnym wywożeniu i zrzutach skoczków spadochronowych. Zgodnie z art. 161 ust. 1, 2, 3, i 4 ustawy Prawo lotnicze, certyfikację przeprowadza, na wniosek zainteresowanego podmiotu, Prezes Urzędu, chyba że przepisy Unii Europejskiej stanowią inaczej. W przypadku spełnienia przez podmiot wymagań ustanowionych przepisami prawa, odpowiednich dla danego rodzaju działalności, Prezes Urzędu wydaje certyfikat, w którym określa nazwę podmiotu, zakres prowadzonej działalności, warunki jej prowadzenia oraz termin, na jaki certyfikat jest wydawany. Certyfikat wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy jednak niż 12 miesięcy, jeżeli jest wydawany po raz pierwszy, i nie dłuższy niż 36 miesięcy - przy kolejnym przedłużeniu, jeżeli przepisy Unii Europejskiej nie stanowią inaczej. Prezes Urzędu odmawia wydania certyfikatu, jeżeli stwierdzi, że wnioskodawca nie spełnił wymagań ustanowionych dla wnioskowanej działalności lotniczej. Ponadto, z art. 21 ust. 2 pkt 5a ustawy Prawo lotnicze ("certyfikacja podmiotów prowadzących działalność w zakresie lotnictwa cywilnego") jak również z powoływanego wyżej rozporządzenia z dnia 25 marca 2013 r. w sprawie certyfikacji działalności w lotnictwie cywilnym - § 3 ust. 1 pkt - wynika również, iż procedurze certyfikacji podlega podmiot wykonujący działalność lotniczą, a nie konkretny egzemplarz statku powietrznego wykorzystywany do tej działalności. Zgodnie z art. 2 pkt 13 ustawy Prawo lotnicze, przewozem lotniczym jest lot lub seria lotów, w których przewozi się pasażerów, towary, bagaż lub pocztę, za wynagrodzeniem, w tym na podstawie umowy o czasowym oddaniu statku powietrznego do używania. A zatem, jak słusznie stwierdził organ, intencją ustawodawcy było wskazanie, że certyfikacji oprócz przewozu, o którym mowa w art. 2 pkt 13 ustawy podlegają wszelkie pozostałe zarobkowe usługi lotnicze wykonywane przy użyciu statków powietrznych, dla których wymagane jest świadectwo zdolności do lotu – skarżąca użytkuje samolot typu [...], w którym podczas przeprowadzonej kontroli stwierdzono znaczne naruszenia techniczne. Skoro więc oprócz wykonywania operacji na statku powietrznym, który nie spełnia norm technicznych i stanowi wobec tego niebezpieczeństwo dla osób uczestniczących w tych operacjach, działalność zarobkowa powinna być wykonywana na podstawie posiadanego certyfikatu, którego skarżąca nie posiada, zaskarżone rozstrzygnięcie o nałożeniu kary pieniężnej – decyzja obniżająca karę pieniężną z maksymalnej – do połowy jej wysokości - jest prawidłowe. Zauważyć również należy, że skoro dotyczący wejścia w życie art. 10 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 965/2012 z dnia 5 października 2012 r. ustanawiającego wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do operacji lotniczych zgodnie z rozporządzeniem parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008, który brzmi następująco: "Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 akapit drugi, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu przepisów załączników II, III, VII i VIII do operacji specjalistycznych do dnia 21 kwietnia 2017 r." - upoważnia państwa członkowskie do podjęcia decyzji o niestosowaniu określonych w nim przepisów, nie budzi wątpliwości, że Rzeczpospolita Polska mogła odroczyć stosowanie przepisów tego rozporządzenia. W związku z dokonaną przez Rzeczpospolitą Polską notyfikacją w dniu 18 lipca 2014 r., o czym informacja została podana do publicznej wiadomości w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego w dniu 6 sierpnia 2014 r. jako komunikat nr 6 - należy więc uznać, że do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie odpłatnego wywożenia i zrzutu skoczków spadochronowych w dniu wydania zaskarżonej decyzji, miały zastosowanie przepisy ustawy Prawo lotnicze, przewidujące obowiązek uzyskania certyfikatu usług lotniczych. 11. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. 12. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.