VII SA/Wa 1647/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego M. P. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. decyzją z dnia [...] listopada 2004r. nr [...], działając na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego nakazał M. P. dokonanie całkowitej rozbiórki pawilonu handlowego o wymiarach 6,40x3,60m i wysokości 2,70m na działce nr ewid. [..] przy ulicy [...] w W. Z ustaleń organu wynikało, iż budynek został wybudowany w 2000r, usytuowany jest od strony południowej ścianą tylną do granicy działki sąsiedniej oraz że jego funkcja nie koliduje z ustaleniami planu miejscowego. Organ uznał jednakże, iż legalizacja nie jest możliwa z powodu posadowienia budynku w odległości mniejszej zarówno od granicy działki, jak i sąsiedniego budynku niż przewidują to przepisy określone w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 79, poz. 690 z późn.zm.). W odwołaniu od decyzji M. P. wskazał, iż ocieplił istniejącą wiatę na podstawie zgłoszenia wykonywania robót dokonanego do Urzędu Miasta W. Na przedmiotową inwestycje uzyskał decyzję Burmistrza Miasta W o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] maja 2001 r., której załącznikiem była mapa w skali 1:500 przewidująca usytuowanie pawilonu bezpośrednio przy granicy z działką sąsiadów. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, iż lokalizacja przedmiotowego pawilonu jest niezgodna z § 12 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. W związku z powyższym brak jest możliwości przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. P. Wskazał, iż przepisy przewidują, iż budynek może być usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów przy granicy działki budowlanej. Ponadto usytuowanie budynku jest zgodne z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.). Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zapadły z naruszeniem art. 7 i 77 kpa, zaś naruszenie to mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie. Z wyjaśnień skarżącego zawartych w aktach niniejszej sprawy wynika, iż budynek objęty nakazem rozbiórki został wybudowany w dwóch etapach. W 1994r. wybudowano wiatę,, jako budynek nieocieplany". Na podstawie zgłoszenia dokonanego przez skarżącego do Urzędu Miasta W. w dniu 16 listopada 2000r. ocieplił on ściany istniejącej wiaty. Ocieplenie wykonał od 16 grudnia 2000r. do 31 grudnia 2000r. Organy nadzoru budowlanego, jak należy wnioskować z treści rozstrzygnięcia, przyjęły natomiast, iż w 2000r. skarżący kontynuował prace budowlane rozpoczęte w 1994r, co oznaczałoby, iż w sprawie będą miały zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994r. stosownie do treści art. 103 tej ustawy. Uzasadnienie decyzji nie zawiera jednakże wskazania dlaczego odmówiono wiary wyjaśnieniom skarżącego i na jakiej podstawie przyjęto odmienny stan faktyczny jako podstawę orzekania. W szczególności z ustaleń poczynionych przez organ nie wynika jaki był stan budynku w 2000 roku. Czy wiata posiadała chociażby prowizoryczne ściany, czy też była to jedynie, jak zapewne przyjął organ, jedynie stalowa konstrukcja bez ścian. Na podstawie akt sprawy nie można zatem ustalić czy w 2000 roku skarżący kontynuował roboty budowlane poprzez zabudowę konstrukcji metalowej wiaty, czy ocieplił jedynie ściany już istniejące. Brak takich ustaleń nie pozwala na jednoznaczną ocenę, czy w niniejszej sprawie zastosowanie będzie miał przepis art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( t.jedn. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.), czy też przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 z późn.zm.). Powyższy brak ustaleń uzasadnia uchylenie kontrolowanych przez sąd decyzji z uwagi na wagę uchybień, mających wpływ na rozstrzygnięcie. Wskazać również należy, iż kontrolowane decyzje naruszają art. 107 § 3 k.p.a. z innych przyczyn. W uzasadnieniu decyzji nie podano z jakich przyczyn posadowienie budynku narusza przepisy techniczno - budowlane. Organ ograniczył się jedynie do przytoczenia § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Przyczyn tych nie można było wywnioskować ani z dokumentów sprawy ( brak dokładnych planów w aktach sprawy), ani uzasadnienia decyzji. Ja wyjaśnił skarżący na rozprawie w dniu 30 stycznia 2007r. budynek znajduje się ok. 10cm od tzw. ostrej granicy działki, co istotnie narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 79, poz. 690 z późn.zm.), jednakże nie w takim stopniu, aby niemożliwe było doprowadzenie usytuowania obiektu do stanu zgodnego z przepisami rozporządzenia, a tym samym jego legalizacja. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r, Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Ponadto na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w pkt II wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.)