VII SA/Wa 165/13

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentacji powykonawczej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. P. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), stanowiącą 23% podatku VAT. Postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r. przyznano T. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła adw. P. W.. Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i decyzję organu pierwszej instancji oraz przyznał adw. P. W. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 7 marca 2014 r. uczestnik postępowania L. S. wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku. Pismem z dnia 11 stycznia 2016 r. adw. P.W. złożył odpowiedź na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 marca 2016 r. oddalił skargę kasacyjną. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku adw. P. O. działający z substytucji adw. P. W. złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Adw. P. W. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji. Pełnomocnik skarżącej w postępowaniu tym złożył odpowiedź na skargę kasacyjną wniesioną przez L. S., ponadto działający z jego substytucji adw. P. O. brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zauważyć wobec tego trzeba, że w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12 (ONSAiWSA 2013/3/38, LEX nr 1226661) Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna), jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. NSA zauważył przy tym, że mimo, iż odpowiedź na skargę kasacyjną nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie, jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. NSA stwierdził, że nie stanowi natomiast odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. pismo procesowe strony wniesione po upływie terminu zakreślonego w tym przepisie. Zauważyć trzeba, że w orzecznictwie i w doktrynie przyjmuje się, że jedynie za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną w terminie, o jakim mowa w art. 179 p.p.s.a. (a więc w terminie czternastu dni od doręczenia skargi kasacyjnej), profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna), jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2016 r. II GSK 1819/14; Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że odpis skargi kasacyjnej został doręczony adw. P.W. w dniu 28 marca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 163 akt sądowych). Adw. P. W. wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną dopiero w dniu 11 stycznia 2016 r., a więc prawie po dwóch latach od odebrania odpisu skargi kasacyjnej. W takiej sytuacji brak jest podstaw do przyznania pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., który stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Pełnomocnikowi przysługuje natomiast wynagrodzenie za udzieloną skarżącej pomoc prawną obejmującą udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia, który stanowi, że za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Adw. P. W. reprezentował skarżącą również w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (za pomoc prawną udzieloną skarżącej w tym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 15 stycznia 2014 r. przyznał pełnomocnikowi kwotę 295,20 zł). Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (która wynosi 240 zł). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.