VII SA/Wa 165/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K., W. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami postanawia: odmówić W. M. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek W. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż W. M. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z W. K.. Łączny dochód w gospodarstwie domowym wnioskodawcy wynosi 10 235 zł., z czego dochód wnioskodawcy to 5 100 zł. Wnioskodawca wskazał, że jest właścicielem mieszkania o pow. 64,6 m2 o szacunkowej wartości ok. 450 000 zł., jest właścicielem samochodu osobowego renault megane 1,9dci z 2002 r. Wskazał łączne wydatki na kwotę 3 900 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, a takim zakresem jest wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową W. M. uznać należy, iż nie jest uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanych informacji nie wynika, by wnioskodawcę zaliczyć można do osób ubogich, a tylko takim należy przyznawać prawo pomocy. Wnioskodawca posiada stałą pracę, osiąga dochód 5 100 zł., przy czym dochód gospodarstwa domowego to 10 235 zł. Natomiast łączne wydatki życiowe wynoszą 3 900 zł. Z porównania ww. kwot wynika, że w dyspozycji wnioskodawcy pozostaje kwota znacznie przewyższająca koszt wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (250 zł.). Wnioskodawca nie ma nikogo na utrzymaniu, nie wskazał by jego dochód obciążony był szczególnymi wydatkami (zajęcia komornicze, zobowiązania alimentacyjne). Należy też również pamiętać, że wszystkie dotychczasowe koszty sprawy (przewyższające koszt wpisu od skargi kasacyjnej) wnioskodawca ponosił samodzielnie (solidarnie z W. K.). Z tych przyczyn wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.