VII SA/Wa 1650/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. przyznać skarżącemu H. P. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 2. przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, 3. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi H. P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, składając zaś wniosek na urzędowym formularzu wniósł ponadto o ustanowienie adwokata. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką. Skarżący posiada dom o powierzchni 90 m2. H. P. wraz z żoną utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej kwocie ok. 2000 zł miesięcznie. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę sytuację finansową H. P. oceniono, że uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz zwolnienia od wpisu sądowego od skargi, bowiem skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania z uzyskiwanych dochodów. W odniesieniu do pozostałych kosztów sądowych, które ewentualnie mogą się w sprawie pojawić na późniejszym etapie (np. wpis od skargi kasacyjnej - 100 zł) uznano natomiast, iż skarżący jest w stanie je ponieść. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).