VII SA/Wa 1651/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2010 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2009 r. ([...]), po wznowieniu postępowania na wniosek M. G., na podstawie art. 151 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), dalej zw. kpa - odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia 6 marca 2007r., ([...]), uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W. z dnia [...] listopada 2006r., ([...]) - którą nałożono na M. D. obowiązek przedłożenia dokumentacji powykonawczej robót budowlanych wykonanych w lokalach użytkowych nr [...] i [...], w budynku przy ul. P. w W. - i umorzył postępowanie przed organem I instancji. Organ wskazał, że przyczyną umorzenia postępowania było niewydanie, w terminie do dnia 18 października 2006 r. (w tym dniu upłynęły 2 miesiące od wydania przez PINB postanowienia Nr [...]), decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. Okoliczności będące podstawą wniosku o wznowienie nie mają zatem wpływu na treść rozstrzygnięcia. Nadto organ podniósł, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009r. ([...]) uchylił postanowienie z dnia [...] września 2008r. ([...]), gdyż organ I instancji nie uzasadnił dlaczego zmiana gabinetów rehabilitacyjnych na aptekę, jest zmianą sposobu użytkowania. Nie rozpatrywano zatem, czy osoby sporządzające dokumentację projektową przedłożoną w postępowaniu zakończonym decyzją [...] WINB z dnia [...] marca 2007r. posiadały odpowiednie uprawnienia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2009r. ([...]), po rozpatrzeniu odwołania M. G., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji i powołując się na art. 151 § 1 pkt 1 kpa, wyjaśnił dodatkowo, że jeżeli organ ustali brak podstaw wznowienia postępowania, nie przechodzi do merytorycznego rozpoznania sprawy, nie może bowiem, nawet w przypadku gdy stwierdzi innego rodzaju wadliwość decyzji, uchylić jej w tym trybie. Odnosząc się odwołania wskazał, że dla spełnienia przesłanki wymienionej w art. 145 § 1 pkt 1 sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu z wyjątkiem sytuacji, w której sfałszowanie jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego, albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Skargę na ww. decyzję złożył M. G. i wnosząc o uchylenie rozstrzygnięć organów obu instancji wskazał, że dowód - inwentaryzacja budowlana może zostać uznany za fałszywy, gdy ukazuje stan obiektu w sposób niepełny bez żądanej przez organy opinii. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 kpa mówi o dowodzie fałszywym, a nie sfałszowanym. Zdaniem skarżącego przedmiotowy projekt powykonawczy spełnia warunek uznania go za fałszywy. Dalsza część skargi zawiera polemikę z argumentacją organu odwoławczego w zakresie przesłanek przesądzających o prawdziwości dokumentu, to jest jego wystawienia przez osobę lub instytucję uprawnioną do jego wystawienia, o treści odpowiadającej rzeczywistości, niezmienionej, to jest takiej, jaką nadał jej wystawca. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentacje przedstawiona w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. W dniu 22 marca 2010r. do Sądu wpłynęła odpowiedź na skargę M. D., w której uczestnik przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania oraz argumentację popierającą stanowisko organów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna odpowiada wyżej wymienionym kryteriom. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009r, utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] odmawiającą uchylenia własnej decyzji z dnia [...] marca 2007r., którą organ ten uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W. z dnia [...] listopada 2006r., nakładającą na M. D. obowiązek przedłożenia dokumentacji powykonawczej robót budowlanych wykonanych w ww. lokalach, w budynku przy ul. P. w W. - i umorzył postępowanie przed organem I instancji. Powyższe decyzje zapadły we wznowionym postępowaniu, będącym nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego polegającym na ponownym rozpatrzeniu sprawy w celu sprawdzenia, czy któraś z wad postępowania wskazanych we wniosku (art. 145 kpa i art. 145 a kpa) nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia. Wznowienie postępowania jest zatem instytucją procesową stwarzającą prawną możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że treść wniosku o wznowienie zakreślała ramy postępowania wznowionego. Jako przesłankę do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie skarżący wskazał art. 145 § 1 pkt 1 kpa twierdząc, że jako strona postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] marca 2007r., dowiedział się o fałszywym dowodzie tj. sporządzeniu opracowania dotyczącego ww. obiektu przez osoby nieuprawnione, wywodząc, że skoro [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zdementował tego twierdzenia w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2009r. ([...]), to projekt powykonawczy sporządzono prawdopodobnie niezgodnie z wymogami i dowód taki może być uznany za fałszywy. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Przesłanka wymieniona w powołanym przepisie dotyczy zatem wadliwości postępowania zwykłego w związku z oparciem się organu administracyjnego na fałszywych dowodach przy ustalaniu istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem trzeba, że w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2007r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w ogóle nie posługiwał się przedmiotową dokumentacją powykonawczą. Organ nie oparł rozstrzygnięcia na tejże dokumentacji, gdyż umorzył postępowanie z innej przyczyny, to jest w związku z niewydaniem w terminie 2 miesięcy od wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia w trybie art. 50 Prawa budowlanego, decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 ww. ustawy. Z treści art. 51 Prawa budowlanego wynika bowiem, że decyzja w tym trybie może być wydana jedynie w okresie ważności postanowienia, o którym mowa w art. 50 ww. ustawy, to jest w okresie dwóch miesięcy. W związku z powyższym, prawidłowo przyjęły organy, że fakty i okoliczności wskazane we wniosku M. G. o wznowienie postępowania pozostawały bez wpływu na rozstrzygnięcie. Zasadnie również podniesiono w decyzji organu II wymienionych we wniosku skutkuje odmową uchylenia decyzji, nawet w przypadku, gdy organ stwierdzi innego rodzaju wadliwość postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.