VII SA/Wa 1654/08

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia : przyznać W. P. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W dniu 5 listopada 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez W. P. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek rozpoznano w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Przepisy ww. ustawy, zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 689,91 złotych brutto miesięcznie oraz dodatku pielęgnacyjnego w wysokości 163,15 złotych. Wnioskodawczyni wskazała, że z uzyskiwanego dochodu ponosi koszty związane z utrzymaniem mieszkania, opłatami za energię elektryczną, gaz o łącznej wysokości 296,70 złotych. Skarżąca dodała, że na utrzymanie siebie, zakup lekarstw i opłatę opiekunki społecznej pozostaje jej kwota w wysokości 465,27 złotych, z czego 60,12 złotych to koszt związany z opłatą opiekunki. Wnioskodawczyni oświadczyła, że oprócz wskazanego dochodu nie uzyskuje żadnych innych dochodów. Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopię rachunku za gaz w wysokości 74,25 złotych, za energię elektryczną w wysokości 75,64 złotych z terminem płatności do 28 października 2008r., odcinek opłat za czynsz i opłaty należne od właściciela w wysokości 200,00 złotych oraz zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych potwierdzające wysokość uzyskiwanych dochodów z tytułu emerytury i dodatku pielęgnacyjnego, które w sumie wynoszą 761,97 złotych netto miesięcznie. Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że nie jest ona w stanie samodzielnie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu własnym. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.