VII SA/Wa 1655/11

WyrokWSA w Warszawie2012-01-27

Skład orzekający: Daria Gawlak-Nowakowska, Tadeusz Nowak, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego, uznając, że zlecenie organowi pierwszej instancji przeprowadzenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania, ponieważ zlecenie organowi pierwszej instancji przeprowadzenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego nie jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Zawieszenie postępowania jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd, a nie od przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego, które uchyliło postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie chorób zawodowych L. S. Organ pierwszej instancji zawiesił postępowanie, uznając, że ustalenie aktualnej sytuacji prawnej byłego pracodawcy stanowi zagadnienie wstępne. Organ odwoławczy uznał, że zlecenie uzupełniającego postępowania wyjaśniającego nie jest zagadnieniem wstępnym i uchylił postanowienie o zawieszeniu. L. S. złożył skargę na postanowienie organu odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2012r. sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2011r. znak: [....] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. skargę oddala II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. C. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 złotych (trzysta siedem złotych i pięćdziesiąt groszy), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 złotych (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 złotych (pięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy). [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] na postawie art. 97 § 1 pkt 4, art. 100 i art. 101 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., zwanej dalej K.p.a.) zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie chorób zawodowych: zespołu wibracyjnego, przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEVi) poniżej 60% wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej co najmniej w 30% przypadków stwierdzono na stanowisku pracy przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń, obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonym jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz /poz. 21/ u L. S., do czasu zakończenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. W uzasadnieniu organ stwierdził że w związku ze zleceniem organowi pierwszej instancji przeprowadzenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego dotyczącego ustalenia aktualnej sytuacji prawnej byłego pracodawcy L. S., tj. Garncarstwo A. D., A. K., [...] O., w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia[...] czerwca 2011 r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 i art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. oraz w związku z art. 12 ust. 2 pkt 2 i art. 37 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia L. S., uchylił w całości zaskarżone postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że stosownie do przepisu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W ocenie organu odwoławczego taki przypadek nie występuje w niniejszej sprawie. Kwestią wymagającą wyjaśnienia jest status prawny, a w zasadzie byt prawny, jednej ze stron postępowania - byłego pracodawcy L. S.. Organ wskazał, że dodatkowe postępowanie dowodowe, przewidziane w art. 136 K.p.a. jest kompetencją organu drugiej instancji. Przywołany przepis zezwala jedynie na zlecenie wykonania tych czynności organowi pierwszej instancji. Nie oznacza to jednak zwolnienia organu drugiej instancji z wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 K.p.a.). Ponadto, uzupełnienia dowodów i materiałów (art. 136 K.p.a.) w żaden sposób nie można potraktować jako zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt. 4 K.p.a. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wydał trzy odrębne decyzje w sprawie trzech różnych chorób zawodowych. Tymczasem organ pierwszej instancji wydając zaskarżone postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania połączył trzy sprawy do wspólnego rozpoznania. W ocenie organu odwoławczego takie działanie jest niezgodne z Kodeksem postępowania administracyjnego, który nie zawiera przepisu, który byłby odpowiednikiem np. przepisu art. 111 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidującego połączeniu kilku oddzielnych spraw do łacnego rozpoznania lub rozstrzygnięcia. W szczególności do takich działań nie uprawnia przepis art. 12 § 1 oraz art. 62 K.p.a. Nadto podniósł, że w przypadku gdy organ odwoławczy uzna, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania, to ogranicza się on jedynie do wyeliminowania zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego uchylił zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Wskazał także, że jeżeli organ pierwszej instancji uzna, że postępowanie prowadzone w trybie art. 136 K.p.a. doprowadzi do przekroczenia ustawowego terminu załatwienia sprawy, może wyznaczyć nowy termin, w oparciu o art. 36 K.p.a. Na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył L. S. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniósł, że zaskarżone postanowienie odzwierciedla, iż ma uszkodzony słuch i drogi oddechowe. Opisał swój stan zdrowia, przyjmowane leki i podał, że przebywa na rencie z prawem do emerytury. Główny Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny przez Sąd pod względem legalności jest postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] którym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 uchylił w całości postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia[...] marca 2011 r., nr [...] zawieszające z urzędu na postawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. postępowanie administracyjne w sprawie chorób zawodowych u L. S. do czasu zakończenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B.. Zasadą ogólną postępowania administracyjnego jest szybkość postępowania (art. 12 K.p.a.), polegająca na sprawnym i wnikliwym załatwieniu sprawy w terminach przewidzianych w art. 35 K.p.a. Z powyższego wynika, że postępowanie administracyjne powinno się toczyć bez przerwy, od momentu wszczęcia postępowania, aż do chwili wydania decyzji przez organ prowadzący to postępowanie. Natomiast odstępstwem od powyższej zasady jest zawieszenie postępowania, w czasie którego sprawa pozostaje bez biegu i w zasadzie żadne z czynności procesowych nie są podejmowane (art. 102 K.p.a.). Zawieszenie postępowania może nastąpić obligatoryjnie z przyczyn wskazanych w art. 97 § 1 K.p.a. Zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. uzależnione jest od wystąpienia trzech przesłanek: postępowanie administracyjne jest w toku, zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte oraz rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Jeżeli chodzi o tę przesłankę, to organ musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Treścią wstępnego zagadnienia prawnego może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego, albo inne okoliczności mające znaczenie prawne (wyrok NSA z dnia 1 czerwca 1998 r., sygn. akt II SA 534/98, LEX nr 41763). W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy trafnie uznał, że związek ten nie występuje i tym samym nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. Podkreślić należy, że konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego zachodzi wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji byłoby niemożliwe (wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 1983 r., sygn. akt I SA 481/83, ONSA 1983/2 poz. 65). Przez zagadnienie wstępne rozumie się zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd, i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji. Przy czym treść rozstrzygnięcia innego organu lub sądu, do którego kompetencji należy wydanie takiego rozstrzygnięcia, jest koniecznym elementem podstawy rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji przez organ administracji. Niewątpliwie zlecenie organowi pierwszej instancji przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego nie ma znaczenia prejudycjalnego w niniejszej sprawie, stąd też brak było podstaw do zawieszenia postępowania. Postępowanie przed organem odwoławczym obejmuje czynności zmierzające do rozstrzygnięcia sprawy. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny materiału dowodowego zebranego w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Przepisy art. 136 i 138 § 2 K.p.a. określają zachowanie się organu drugiej instancji w sytuacji, gdy w wyniku oceny materiału dowodowego wyłonią się jego braki w znacznej części. Kodeks przewiduje dwie formy uzupełniającego postępowania wyjaśniającego w postępowaniu odwoławczym. Organ drugiej instancji może przeprowadzić je we własnym zakresie, albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi pierwszej instancji. Wybór metody należy do organu odwoławczego. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji, któremu zlecono przeprowadzenie uzupełniającego postępowania wyjaśniającego nie jest organem prowadzącym postępowanie w samodzielnej, odrębnej sprawie administracyjnej, organ ten nie rozstrzyga o jej istocie, ani jej nie kończy w instancji. Nie budzi zatem wątpliwości, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego Ponadto nie sposób nie zauważyć, że uchylenie postanowienia zwieszającego postępowanie powoduje stan korzystny dla skarżącego, gdyż organy orzekające w sprawie zobowiązane są do podejmowania dalszych czynności zmierzających do rozpatrzenia sprawy. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 53, poz. 433 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O wynagrodzeniu adwokata ustanowionego z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło