VII SA/Wa 1655/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.), , Protokolant ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Uzasadnienie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., Nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art.138 §1 pkt l Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") oraz art. 82 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (dalej: "Pr. bud."), po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] kwietnia 2016r. S. B. od decyzji z dnia [...] kwietnia 2016r. znak [...] Starosty [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego na działce nr ew. [...] w [...] przy ul. [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty [...] w mocy. Uzasadniając decyzję, Wojewoda [...] wyjaśnił, że [...] lutego 2016r. S.B. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku inwentarskiego na działce nr ew. [...] w [...], przy ul. [...]. Z dołączonej dokumentacji projektowej wynikało, iż przedmiotowy obiekt zlokalizowany został w miejscu istniejących budynków gospodarczych, z tego względu załączono wniosek o pozwolenie na rozbiórkę ww. obiektów. Starosta [...] w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r., na podstawie art. 61 § 4 k.p.a., oraz art. 10 k.p.a. poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie z ww. wniosku, celem zapoznania się z aktami sprawy i wniesienia uwag i zastrzeżeń, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. W wyznaczonym terminie żadna ze stron postępowania nie wniosła do sprawy swoich uwag i zastrzeżeń. Starosta [...] rozpatrując załączone dokumenty stwierdził braki w przedstawionym do zatwierdzenia projekcie budowlanym i w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2016 r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości występujących w dokumentacji załączonej do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę ww. obiektu, w terminie do [...] maja 2016 r. S. B. nie uzupełnił w wyznaczonym terminie obowiązków nałożonych ww. postanowieniem. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. wskazał, że nie zamierza zmienić przeznaczenia projektowanego budynku i podtrzymuje stanowisko w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego. Jednocześnie poprosił o rozpatrzenie wniosku na podstawie przedłożonych dokumentów. Starosta [...] z uwagi na powyższe, w decyzji z dnia [...] kwietnia 2016r. znak [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego na działce nr ew. [...] w [...] przy ul. [...]. S. B. skorzystał z przysługującego mu prawa i złożył odwołanie od ww. decyzji do Wojewody [...] za pośrednictwem Starosty [...]. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy zważył, co następuje. Dokonując formalnoprawnej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia i poprzedzającego je postępowania wyjaśniającego uznać należało, że decyzja organu I instancji jest zgodna z obowiązującymi przepisami i nie znajduję podstaw do jej uchylenia. Zgodnie z art. 35 ust. l ustawy Prawo budowlane "Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność przedłożonej do wniosku dokumentacji, a w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (jedn. tekst Dz. U. z 2015 r. poz. 199/): "Ustalenia miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywanie prawa własności nieruchomości". Zgodnie z treścią powołanego przepisu ustalenia miejscowego planu zagospodarowanie przestrzennego decydują o sposobie zagospodarowania działki, do której inwestor ma tytuł prawny W rozpatrywanej sprawie organ I instancji zasadnie odmówił udzielenia pozwolenia ni budowę, po tym jak inwestor w piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r., wskazał, że nie uzupełni projektu budowlanego w sposób wskazany w niezaskarżalnym postanowieniu, tzn. nie doprowadzi projektu budowlanego do zgodności z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta [...] ni [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. Nieruchomość inwestora, na której projektowana jest inwestycja polegająca na budowie budynki inwentarskiego (o obsadzie - 22 DJP bydła opasowego) planowana jest na terenach oznaczonych w ww. planie - symbolem MN 1-9. Dla tych terenów ustala się zgodnie z § 69 MPZP: 1) przeznaczenie podstawowe - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna ekstensywna; 2) przeznaczenie dopuszczalne - usługi, drogi wewnętrzne, istniejąca zabudowa zagrodowa; 3) dla funkcji usługowej dozwolone są wyłącznie usługi nieuciążliwe; 4) funkcja usługowa nie może stanowić więcej niż 30 % powierzchni budynku przeznaczenia podstawowego; 5) zakaz lokalizacji nowej zabudowy zagrodowej; 6) warunki, zasady i standardy kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu: a) dopuszcza się realizację: budynków mieszkalnych wolnostojących, budynków mieszkalnych, których część pełni funkcje usługowe, garaży, budynków gospodarczych, jako obiektów wolnostojących lub stanowiących część budynku przeznaczenia podstawowego o charakterze architektury dostosowanej do tego budynku, obiektów małej architektury, altan, wiat, zadaszeń itp. Zgodnie z przepisami odrębnymi urządzeń rekreacyjnych związanych z przeznaczeniem terenu ustalonym w ppkt. 1. Według definicji zawartej w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - budynkiem gospodarczym, jest budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych, oraz do przechowywania materiałów, narzędzi sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych. Zgodnie ze wskazaną definicją projektowany budynek inwentarski przeznaczony do hodowli bydła opasowego nie może być uznany za budynek gospodarczy, którego realizację dopuszczono w miejscowym planie, a właściciel nieruchomości ( działka nr ew. [...] - obręb ew. [...]) może podejmować jedynie działania inwestycyjne dopuszczone przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Ponadto plan przewiduje zakaz lokalizacji nowej zabudowy zagrodowej. W uzasadnieniu skarżonej decyzji organ I instancji prawidłowo wskazał, że art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nakłada na organ kompetentny do wydania pozwolenia na budowę obowiązek dokonania samodzielnej oceny zgodności przedłożonego przez inwestora projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, której pozytywny wynik uprawnia organ do podjęcia kolejnych wymaganych przepisami prawa czynności kontrolno - sprawdzających. Rozpatrując zarzuty zawarte w odwołaniu organ wskazał, że w świetle zebranego materiału dowodowego i w świetle obowiązujących przepisów nie zasługują one na uwzględnienie. Poza sporem jest, że Inwestor nie przedłożył wymaganych dokumentów poprzez doprowadzenie przedłożonego projektu do zgodności z ww. planem, co wypełnia dyspozycję art.35 ust.3 Prawa budowlanego. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewoda [...] utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty [...] w mocy. Z decyzją tą nie zgodził się skarżący, który pismem datowanym na [...] czerwca 2016 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję. W skardze wyjaśnił, że prowadzi gospodarstwo rolne, istniejące od 1936 r., a w istniejących budynkach gospodarskich trzymane były zawsze zwierzęta gospodarskie. Z uwagi na wymogi związane z dopłatami unijnymi, niezbędna jest przebudowa istniejących budynków, co pozwoli uzyskać ww. 50% dopłatę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko i wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym, z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że kontrolowana decyzja Wojewody [...], jak również poprzedzająca ją decyzja Starosty [...], jest zgodna z prawem, a skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 35 ust. 1 Pr. bud. organ architektoniczno - budowlany przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zobowiązany jest sprawdzić: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Pr. bud., oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Pr. bud.; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Obowiązek, o którym mowa powyżej, ma takie znaczenie, że jeżeli – jak w sprawie niniejszej – Starosta [...] ustalił, że w przedłożonym przez skarżącego projekcie budowlanym wystąpiły braki, to projektu zatwierdzić nie mógł i prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia wskazanych w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2016 r. braków. Nieuzupełnienie we wskazanym terminie braków przez skarżącego stanowiło negatywną przesłankę rozpoznania jego wniosku o wydanie decyzji zezwalającej na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany; zgodnie z art. 35 ust. 4 Pr. bud. a contrario. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę wyłącznie w razie spełnienia przez stronę wymagań określonych w ww. postanowieniu. Z ustaleń, dokonanych przez organa obu instancji wynika, że słusznie w postanowieniu znal [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Starosta [...] nakazał skarżącemu doprowadzić projekt budowlany do zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. Zgodnie bowiem z § 69 ww. planu nieruchomość skarżącego znajduje się na terenach oznaczonych w ww. planie symbolem MN 1-9. Teren ten przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową, jednorodzinną, ekstensywną z zakazem lokalizacji nowej zabudowy zagrodowej. Na terenie tym dopuszcza się budowę budynków gospodarczych, jako obiektów wolnostojących lub stanowiących część budynku przeznaczenia podstawowego o charakterze architektury dostosowanej do tego budynku. Skarżący natomiast, co wynika z wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, wniosku o pozwolenie na rozbiórkę i projektu budowlanego, zamierzał po pierwsze dokonać rozbiórki istniejących na jego nieruchomości budynków gospodarczych, a po drugie w tym miejscu wybudować nowy budynek inwentarski (oborę dla bydła opasowego). Intencją skarżącego nie była ani przebudowa lub remont istniejących budynków gospodarczych, ale budowa nowego budynku o charakterze inwentarskim, tak zresztą planowany budynek określał. Jak wynika z projektu zagospodarowania działki skarżącego nr [...], sporządzonej przez projektanta W. G. na podstawie operatu technicznego państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, istniejące na działce budynki, które skarżący zamierzał rozebrać, mają charakter budynków gospodarczych. Nie jest sposobem użytkowania budynku gospodarczego prowadzenie w nim hodowli zwierząt; taki budynek przeznaczony jest do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych, przechowywania materiałów, narzędzi sprzętu i płodów rolnych, zaś w zabudowie zagrodowej - do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych (§ 3 pkt. 8 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Ministra Infrastruktury w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 1422). Budynek przeznaczony do hodowli bydła jest budynkiem inwentarskim w zabudowie zagrodowej rodzinnego gospodarstwa rolnego lub hodowlanego (§ 3 pkt. 3 cyt. rozporządzenia). Skoro więc skarżący zamierzał wybudować nowy budynek inwentarski, a nie gospodarczy, to słusznie uznał organ I instancji, że taka budowa byłaby niezgodna z planem zagospodarowania przestrzennego, ale dopuszczalna tym planem jest budowa innego budynku (np. gospodarczego) i dlatego nakazał skarżącemu dostosowanie projektu budowlanego do ustaleń planu. Ponadto, skoro skarżący, pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. oświadczył w sposób precyzyjny, że nie zamierza "zmieniać przeznaczenia budynku inwentarskiego" i zażądał rozpoznania wniosku z niezmienionym projektem budowlanym, to tym samym Starosta [...] nie mógł wydać innej decyzji, niż odmowna. Wojewoda [...] zaś słusznie utrzymał taką decyzję w mocy. W ocenie tut. Sądu, charakter budynków, które skarżący chciał rozebrać ma w sprawie znaczenie drugorzędne. Istotnym było to, że budynek, jaki zamierzał wybudować skarżący miał charakter inwentarski i byłby to budynek nowy. Taka zaś inwestycja byłaby niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego [...]. Dlatego też, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł, jak w sentencji.