VII SA/Wa 1656/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2014r., znak: [...] w przedmiocie wpisu kamiennicy do rejestru zabytków postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 14 lipca 2014r. Stowarzyszenie [...] za pośrednictwem organu wniosło skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2014r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lutego 2014r., znak: [...] wpisującej do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego, kamienicę N. M. wraz z terenem posesji wzniesioną w latach 1911-1912, wg. projektu W. H. i J. C., położoną w W. przy ul. [...], W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że wstrzymanie pozostaje uzasadnione okolicznością skutków ww. decyzji, które spowoduje skomplikowanie i wydłużenie wszelkich procedur z prowadzeniem niezbędnych prac remontowych i modernizacyjnych w sytuacji gdy kamienica nr [...] przy ul. [...] w [...], stanowi miejsce zamieszkiwania i zaspakajania podstawowych potrzeb życiowych przez jej mieszkańców. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca we wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania zaskarżonej decyzji, zaniechała jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku w tym zakresie. Strona skarżąca nie wyjaśniła, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonego aktu. Ogólnikowe powoływanie się na okoliczność skutków zaskarżonej decyzji w ocenie Sądu nie wypełnia, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Należy zauważyć, że wpis do rejestru zabytków nie jest czynnością nieodwracalną lub trudną do odwrócenia. Reasumując stwierdzić należy, iż strona skarżąca nie wykazała okoliczności, pozwalających stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.