VII SA/Wa 1657/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 grudnia 2015r. po rozpoznaniu wniosku H. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać H. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 23 września 2015r. do Sądu wpłynął wniosek H. R. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o ustanowienie radcy prawnego. We wniosku przestawiła swoją sytuację finansową, majątkową i życiową. Wobec zakreślenia przez wnioskodawczynię w formularzu, że wnosi o ustanowienie radcy prawnego, natomiast w piśmie z dnia 25 sierpnia 2015r. o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego pismem z dnia 2 listopada 2015r. w wykonaniu zarządzenia z dnia 27 października 2015r. wezwano wnioskodawczynię do jednoznacznego wskazania, czy wnosi tylko o ustanowienie radcy prawnego czy też o ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Odpowiedzi na powyższe należało udzielić w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku w zakresie wskazanym przez wnioskodawczynię w formularzu tj. ustanowienia radcy prawnego. W dniu 26 listopada 2015r. do Sądu wpłynęła odpowiedź wnioskodawczyni na powyższe. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że wnosi o ustanowienie radcy prawnego oraz o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Jednocześnie wnioskodawczyni poinformowała, iż jedynym źródłem jej utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 1319,52 złotych miesięcznie. Na potwierdzenie powyższego przesłała kserokopię potwierdzenia wypłaty renty za miesiąc listopad 2015r i kserokopię decyzji ZUS z dnia 2 października 2015r. o przyznaniu renty rodzinnej. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni wskazała, że posiada dom o pow. 80 m ² i udział we współwłasności w nieruchomości położonej w C. o pow. 5000 m ². W piśmie z dnia 24 listopada 2015r. podała, że od listopada 2015r. utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu renty rodzinnej w wysokości 1.319,52 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawczyni podniosła, że jest osobą ubogą, nie stać ją na skorzystanie z odpłatnej pomocy prawnej. Jest osobą chorą, wskazała we wniosku chorobę na jaką choruje. Na zakup lekarstw wydaje miesięcznie kwotę 200 złotych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Dochód z jakiego utrzymuje się wnioskodawczyni jest niewielki i nie jest możliwe poczynienie z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Z tych też względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.