VII SA/Wa 1657/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi H. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267, ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia H. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan sprawy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2014r., nakazał H. R. rozbiórkę zjazdu z drogi powiatowej na nieruchomość przy ul. [...] w [...], dz. ew. nr [...] obr. [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] września 2014 r., utrzymał w mocy decyzję organu powiatowego z dnia [...] stycznia 2014 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] lutego 2015r., H. R. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014r., wskazując na nowe okoliczności i dowody z których wynika, że przedmiotowy zjazd został wybudowany przed 2007r. Rozpatrując złożony wniosek [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął, iż jest on oparty o przesłankę z art. 145 §1 pkt 5 kpa. Oceniając argumentację wnioskodawczyni uznał, że pismo Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] z dnia [...] lutego 2014r., wskazane przez wnioskodawczynię, z którego miałaby wynikać nowa okoliczność znane było H. R., co najmniej w dniu otrzymania decyzji ostatecznej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014r. orzekającej nakaz rozbiórki zjazdu, tj. w dniu [...] września 2014r. (data zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji). Oznacza to, że wniosek o wznowienie postępowania złożony za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu [...] stycznia 2015r. został wniesiony z naruszeniem terminu określonego w art. 148 §1 kpa. Rozpoznając zażalenie H. R. na postanowienie organu I instancji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał nadto, iż skarżąca w piśmie z dnia [...] lutego 2015r. uzupełniającym wniosek o wznowienie postępowania podała, że o nowych okolicznościach dowiedziała się "w dniu [...].12.2014 r., tj. z chwilą wydania pisma przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] Oddział [...] Inspektorat [...] ". Oznacza to, że H. R. dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania przed wydaniem decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015r. Przywołana okoliczność została przez Skarżącą podniesiona także w odwołaniu z dnia [...] lutego 2014r. od decyzji organu powiatowego z dnia [...] stycznia 2014r. W tak ustalonym stanie faktycznym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż wznowienie postępowania było niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, a zatem należało utrzymać w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie H. R. wskazała na pismo Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] z dnia [...] lutego 2014r., z którego wynika, iż (...) "wjazd na posesję powstał w ramach zadania [...] z roku 1976" oraz mapę sytuacyjną nieruchomości z 2005r. złożoną do akt postępowania prowadzonego przez sąd powszechny pod sygn. [...], z której wynika, ze wjazd na nieruchomość przy ul. [...] jest od strony ul. [...]. Powyższe okoliczności potwierdza również znajdująca się w aktach informacja udzielona przez Starostwo Powiatowe w [...] Wydział Inwestycji i Drogownictwa z dnia [...] maja 2014 r., z której wynika, że "na mapie zasadniczej w roku 1999, w miejscu omawianego zjazdu rów przydrożny był przykryty, co sugerowałoby istnienie nieurządzonego zjazdu na dz. ew. nr [...]". Wskazała nadto, że wjazd jest zlokalizowany na nieruchomości będącej w pasie drogowym, który nie jest jej własnością. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Na wstępie należy wskazać, że każda decyzja ostateczna, zgodnie z ogólną zasadą trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 k.p.a.), podlega szczególnej ochronie w celu zapewnienia stabilności stosunków prawnych, co w konsekwencji stanowi ochronę praw nabytych adresatów tej decyzji. Z tego też względu wzruszenie decyzji ostatecznej może mieć miejsce jedynie w przypadkach ściśle określonych w przepisach prawa - bez możliwości korzystania z wykładni rozszerzającej przy interpretacji tych przepisów. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie obliguje organ do zbadania, czy łącznie zachodzą formalne przesłanki do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.) tj. ustalenia, czy: decyzja, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania, jest ostateczna, wniosek o wznowienie postępowania pochodzi od strony, podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów określonych w art. 148 § 1 i 2 k.p.a., żądanie wznowienia postępowania oparte jest na wymienionych w art. 145 §1 k.p.a. przesłankach wznowienia. Złożenie podania o wznowienie postępowania administracyjnego uruchamia więc postępowanie wstępne, w którym organ administracji bada wyłącznie czy wniosek wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 kpa lub art. 145 a § 1 kpa oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów, przewidzianych w art. 148 kpa. Tylko w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 kpa lub art. 145 a § 1 kpa bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 kpa - organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 kpa odmówić wznowienia postępowania W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania ( art. 149 § 1 kpa ) i przeprowadzić postępowanie zgodne z zasadami określonymi w art. 150 i 151 kpa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 1999 r. sygn. akt IV SA2391/98, Lex nr 47857). Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała zachowania terminu z art. 148 §1 kpa. Jako podstawę wznowienia wskazała na nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, nie znane organowi, który ją wydał. (art. 145 §1 pkt 5 kpa). Miały one wynikać z pisma Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] z dnia [...] lutego 2014r., o którego treści dowiedziała się, jak trafnie ustalił organ, najpóźniej w dniu otrzymania ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (z dnia [...] września 2014r.) tj. [...] kwietnia 2014r. W tej sytuacji uzasadnione jest stanowisko organu, że wniosek H. R. z dnia [...] stycznia 2015r. o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Podkreślić należy, że strona ze skutkiem prawnym może żądać wznowienia postępowania w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, zaś organ ma obowiązek z urzędu badać zachowanie tego terminu. Wznowienie postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu do jego złożenia stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnej (art. 16 kpa). Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, iż zaskarżone postępowanie nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.