VII SA/Wa 1657/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 24 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z [...]kwietnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z 9 czerwca 2025 r. K. K. (dalej także jako: skarżący) wniósł do sądu administracyjnego o unieważnienie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. (dalej także jako PINB w P.) z [...]kwietnia 2015 r., znak: [...] nakazującej rozbiórkę samowolnie wykonanej części gospodarczo-garażowej przy budynku mieszkalnym położonym na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości Z., gmina H. Skarżący wskazał, że decyzja ta została wydana na skutek złośliwego oskarżenia sąsiada, zaś część budynku, który ma zostać rozebrany stanowi całość z budynkiem mieszkalnym. Podał ponadto, że w miejscowości H. zbudowane zostały inne duże budynki bez żadnych pozwoleń, a tylko jemu nakazuje się rozbiórkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny przed merytoryczną kontrolą zaskarżonej decyzji pod kątem jej legalności zobowiązany jest do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna tzn. czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi, czy została ona wniesiona w terminie, czy spełnia ona wymogi formalne, czy została wniesiona przez stronę postępowania, czy brak jest innych przeszkód wskazanych w ustawie, które uniemożliwiają jej kontrolę. Jak wynika z akt sprawy od wskazanej w skardze decyzji PINB w P. z [...]kwietnia 2015 r. skarżący złożył odwołanie, na skutek którego Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej także jako: MWINB) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Od tej z kolei decyzji skarżący złożył skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 11 maja 2016 r., (sygn. akt VII SA/Wa 1680/15) oddalił skargę na decyzję MWINB z 28 maja 2015 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W dniu 24 marca 2025 r. skarżący wniósł do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: GINB) o stwierdzenie nieważności PINB w P. z [...]kwietnia 2015 r. GINB postanowieniem z 21 maja 2025 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. W piśmie z 9 czerwca 2025 r. (tak samo jak skarga) skarżący złożył do GINB wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Postanowieniem z 2 lipca 2025 r. GINB utrzymał w mocy swoje własne postanowienie z 21 maja 2025 r. W ocenie Sądu skarga na decyzję PINB w P. z [...]kwietnia 2015 r. złożona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i to z kilku powodów. Po pierwsze zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jak wspomniano, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 maja 2016 r. oddalił skargę skarżącego na decyzję MWINB z 28 maja 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję PINB z [...]kwietnia 2015 r., którą nakazano skarżącemu rozbiórkę spornej części budynku. Zaznaczyć należy, że kontrola sądowa zainicjowana skargą na decyzję organu odwoławczego obejmuje swoim zakresem również poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Wobec czego przyjąć należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka określona w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. tj. sprawa tożsama przedmiotowo pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Po drugie, zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że nie jest dopuszczalna skarga na decyzję organu pierwszej instancji, od której stronie służy odwołanie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżący uczynił decyzję PINB w P., od której służyło mu odwołanie. Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że pismo skarżącego z 9 czerwca 2025 r. nie mogło zostać potraktowane jako skarga na postanowienie GINB z 21 maja 2025 r. o odmowie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji PINB w P. albowiem zgodnie z art. 54a p.p.s.a. jeżeli przed przekazaniem sądowi skargi jednej ze stron postępowania administracyjnego, inna strona tego postępowania zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, przepisów art. 54 § 2-4 nie stosuje się. Organ rozpoznaje tę skargę jak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym niezwłocznie zawiadamia stronę wnoszącą skargę. Jeżeli po przekazaniu sądowi skargi jednej ze stron postępowania administracyjnego, inna strona tego postępowania zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy organ niezwłocznie zawiadamia o tym sąd. Sąd niezwłocznie przekazuje skargę wraz z aktami sprawy temu organowi. Z przepisów tych, a także z art. 52 § 3 p.p.s.a. wynika, że strona w przypadku, gdy od wydanej w sprawie decyzji lub postanowienia przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ma wybór czy chce skorzystać z wniosku czy też złożyć od takiego rozstrzygnięcia skargę. W przypadku natomiast wniesienia obu tych środków równocześnie pierwszeństwo ma wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wobec tego mając na uwadze treść skargi oraz okoliczności rozpoznania przez GINB wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonego postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji, nie było podstaw do uznania pisma skarżącego z 9 czerwca 2025 r. jako skargę na postanowienie GINB z 21 maja 2025 r. Tym bardziej pismo to nie mogło być uznane za skargę na postanowienie GINB z 2 lipca 2025 r. albowiem skarga ma datę wcześniejszą niż to postanowienie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.