VII SA/Wa 1658/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej L. Sp. z o.o. w W. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent [...] decyzją nr [...] wydaną [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zatwierdził projekt budowlany i udzielił spółce z ograniczoną odpowiedzialnością L. w W. pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażem podziemnym na działce nr ewid. [...], [...], [...],[...] i na części działki [...] przy ul. [...] w W. Odwołanie od tej decyzji złożyła Spółka Akcyjna PKP Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w W. W odwołaniu spółka podniosła, że jako stronę postępowania organ wskazał PKP SA Centrala Biura Nieruchomości, podczas gdy stroną powinna być osoba prawna pod nazwą PKP SA z siedzibą w W., przez co naruszono art. 29 k.p.a. i art. 107 § 1 k.p.a., a poza tym nieprawidłowo ustalono status działki sąsiadującej z zamierzeniem inwestycyjnym poprzez przyjęcie, iż działka o nr ewid. [...] nie stanowi obszaru kolejowego. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...], na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił decyzję organu I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że z analizy akt wynika, iż projektowana inwestycja zlokalizowana jest w sąsiedztwie działki nr ewid. [...], będącej w użytkowaniu wieczystym PKP SA. Organ przywołał treść art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym i stanowisko Departamentu Kolejnictwa w Ministerstwie Infrastruktury z dnia 30 czerwca 2003 r. i uznał, że ponieważ działka nr ewid. [...] sąsiadująca z działką inwestora stanowi obszar kolejowy inwestor winien wykazać się zgodą - na odstępstwo od obowiązku zachowania warunków określonych w art. 53 ww. ustawy – wydaną na podstawie przepisów ustawy. Organ podkreślił, że inwestor zwrócił się wnioskiem z dnia 12 stycznia 2009 r. do organu I instancji o wyrażenie zgody na odstępstwo od warunków usytuowania budynków i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowych, ale wniosek ten nie został rozpatrzony przez Prezydenta, tj. nie zostało wydane rozstrzygnięcie w trybie art. 9 ustawy Prawo budowlane. Podano także, że organ I instancji wystąpił pismem z dnia 6 lutego 2009 r. do PKP SA z zapytaniem czy działki o nr ewid. [...] i [...] stanowią obszar kolejowy, uzyskując odpowiedź negatywną, wyrażoną w piśmie z dnia 11 lutego 2009 r. podpisanym przez Zastępcę Dyrektora PKP Centrala Biura Nieruchomości, z tym, że do reprezentowania spółki, a więc do wydania wiążącej prawnie opinii za spółkę zgodnie z dokumentem udzielającym pełnomocnictwa dla jej reprezentowania koniecznym było współdziałanie dwóch osób. W związku z powyższymi uchybieniami proceduralnymi, szczególnie wobec braku rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wyrażenie zgody na odstępstwa, zdaniem organu odwoławczego, decyzja organu I instancji została wydana przedwcześnie. Poza powyższym, w ocenie organu odwoławczego kontrolowana decyzja jest sprzeczna z wnioskiem o jej wydanie, ponieważ pominięto wskazaną we wniosku działkę nr [...] natomiast została objęta pozwoleniem na budowę działka nr ewid. [...], której we wniosku nie wskazano. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Sp. z o.o. L. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi naruszenie art. 4 pkt 8 i art. 57 w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy o transporcie kolejowym z dnia 28 marca 2003 r. poprzez błędne przyjęcie, że działka nr ewid. [...] stanowi obszar kolejowy i inwestor powinien uzyskać zgodę na odstępstwo od warunków usytuowania budynków oraz wykonywania robót ziemnych, art. 12 k.p.a. w zw. z art. 104 i art. 123 w zw. z art. 140 k.p.a., poprzez błędne uznanie, że organ I instancji nie wydał rozstrzygnięcia w postępowaniu w sprawie udzielenia zgody na odstępstwo podczas gdy rozstrzygnięcie to zostało zawarte w decyzji organu I instancji oraz art. 7, 8, 10, 11, 15, 28, 29, 33, 75, 77, 78 § 1, 80, 106 i 107 k.p.a. Nadto pełnomocnik skarżącego podniósł, że Wojewoda [...] rozstrzygnął odwołanie, które nie pochodziło od podmiotu posiadającego przymiot strony, bowiem stroną uprawnioną do wniesienia odwołania jest Spółka Akcyjna PKP SA a nie wnoszący odwołanie Oddział Gospodarowania nieruchomościami PKP SA, który nie mógł działać też jako pełnomocnik Spółki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.)), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] wydana [...] uchylająca decyzję Prezydenta [...] wydaną w przedmiocie pozwolenia na budowę i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego, istotnego w sprawie stosownie do art. 7 i 77 k.p.a. Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a., decyzja powinna być należycie uzasadniona z podaniem m.in. dowodów na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej. Nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd Administracyjny zaskarżonej decyzji. Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w przepisach k.p.a. nakłada na organy administracji publicznej obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zaskarżona decyzja została wydana przez Wojewodę [...] po rozpatrzeniu odwołania, jakie od decyzji organu I instancji wniósł Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w W. Zgodnie z treścią art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy prawo wniesienia odwołania. Wobec tego organ w pierwszej kolejności – po wpłynięciu odwołania od decyzji Prezydenta [...]– powinien ocenić, czy zostało ono wniesione przez podmiot będący stroną postępowania, biorąc pod uwagę, że odwołujący się Oddział Gospodarowania Nieruchomościami jest jednostką organizacyjną osoby prawnej Spółki Akcyjnej Polskie Koleje Państwowe utworzoną zarządzeniami nr 5 z dnia 28 lutego 2005 r. i nr 9 z dnia 23 marca 2005 r., Zarządu Spółki – przy czym oceny tej organ winien dokonać w oparciu o posiadane dokumenty oraz pełnomocnictwo udzielone Oddziałowi dnia 18 kwietnia 2008 r. Dopiero po dokonaniu powyższych ustaleń uznając, iż odwołujący się ma przymiot strony, organ winien ocenić decyzję organu I instancji pod kątem zarzutów odwołania, tj. m.in. ocenić charakter działki nr ewid. [...] sąsiadującej z inwestycją na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, biorąc pod uwagę również argumenty inwestora wskazane w licznych pismach znajdujących się w aktach, podać fakty i okoliczności jakie pozwoliły mu przyjąć, że działka ta stanowi obszar kolejowy zdefiniowany w art. 4 pkt 8 ww. ustawy, do którego odnoszą się wymogi określone w art. 53. Organ kategorycznie oceniając działkę sąsiadującą z projektowaną inwestycją nie dokonał żadnych ustaleń, nie odniósł się do obszernych pism inwestora, przedstawianej dokumentacji fotograficznej, argumentów i twierdzeń odnośnie charakteru działki nr ewid. [...]. Nie przedstawił własnych argumentów, które pozwoliłyby uznać szczególny charakter obszaru sąsiadującego z inwestycją który wymaga zachowania wymogów określonych w art. 57 ustawy o transporcie kolejowym – co pozbawia Sąd możliwości kontroli rozstrzygnięcia w tym zakresie. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji zarzucił organowi I instancji wydanie decyzji sprzecznej z wnioskiem inwestora o wydanie pozwolenia na budowę, odnosząc się jedynie do wniosku z dnia 23 czerwca 2008 r. który oprócz działek nr ewid.: [...], [...], [...] , [...] i części działki nr ewid. [...] wymienia również działkę nr ewid. [...], pomijając w swojej analizie szereg następnych pism inwestora, m.in. wniosek z dnia 25 lutego 2009 r., precyzujący wniosek pierwotny. W ocenie Sądu wobec naruszenia przy wydaniu zaskarżonej decyzji podstawowych zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 7, 77 k.p.a. i art. 107 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy zaskarżana decyzja winna zostać uchylona. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.