VII SA/Wa 1659/07

Referendarz sądowy - Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : odmówić P. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 6 marca 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu wraz z dołączonym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 17 marca 2008r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie z czego lub przy czyjej pomocy się utrzymuje, czy żona wnioskodawcy uzyskuje jakiekolwiek dochody, jeśli tak, należało podać z jakiego tytułu i w jakiej wysokości, czy też jest osobą bezrobotną, czy wnioskodawca podejmuje prace dodatkowe, dorywcze, sezonowe, a jeśli tak, to należało podać jakie uzyskuje z tego tytułu dochody, czy wnioskodawca uzyskuje pomoc ze strony rodziny, znajomych, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak, należało podać od kogo, w jakiej wysokości lub formie, jakie wnioskodawca ponosi miesięczne koszty stałe związane z utrzymaniem domu, należało je wyszczególnić i podać ich wysokość, czy wnioskodawca lub jego małżonka posiadają pojazdy mechaniczne, jeśli tak należało podać ich markę, wartość rynkową, rok produkcji oraz miesięczne koszty związane z utrzymaniem. Ponadto, wezwano wnioskodawcę do nadesłania wyciągu z konta/kont bankowych jego oraz małżonki z trzech ostatnich miesięcy. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. Z akt sądowych wynika, że wnioskodawca otrzymał wezwanie do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 26 marca 2008r. Wnioskodawca nie nadesłał jednak żądanych wyjaśnień oraz dokumentów. W niniejszej sprawie zważono co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Do Sądu należy przy tym ocena, czy informacje podane we wniosku są wystarczające do rozstrzygnięcia tego wniosku. Sąd może bowiem zażądać od strony przedstawienia dodatkowych danych obrazujących jej rzeczywistą sytuację materialną (art. 255 ww. ustawy). W niniejszej sprawie skorzystano z tej możliwości wzywając skarżącego pismem z dnia 17 marca 2008r. do udzielenia dodatkowych informacji. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania skarżący nie nadesłał dodatkowych informacji oraz dokumentów. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Wnioskodawca podał, że posiada dom o powierzchni 70 m - usytuowany na działce o powierzchni 164 m - . W formularzu wniosku PPF w punkcie 10 - dochody, wnioskodawca nie wskazał jednak żadnego dochodu miesięcznego, jak również nie wyjaśnił w jaki sposób, z czego lub przy czyjej pomocy utrzymuje siebie i rodzinę. W uzasadnieniu swojego wniosku wnioskodawca jedynie poinformował o braku płynności finansowej na skutek utraty pracy. W celu ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej wnioskodawcy wezwano go do złożenia dodatkowych wyjaśnień oraz dokumentów, gdyż uznano, że informacje podane przez wnioskodawcę w nadesłanym formularzu nie zawierają dostatecznych danych niezbędnych do oceny rzeczywistych możliwości płatniczych oraz stanu majątkowego wnioskodawcy. Zważyć należy, że Sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane uniemożliwiają pełną ocenę stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy. Jak już bowiem wskazano powyżej, sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z powyższych względów uznano, że skarżący nie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.