VII SA/Wa 1660/20

PostanowienieWSA w Warszawie2020-12-18

Skład orzekający: Sędzia WSA Izabela Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pisma Rzecznika Praw Pacjenta, informujące o braku podstaw do podjęcia sprawy lub o braku naruszenia praw pacjenta, mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do jego właściwości. Pisma Rzecznika Praw Pacjenta, które mają jedynie charakter informacyjny i nie rozstrzygają o prawach lub obowiązkach stron, nie mieszczą się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA, w tym nie stanowią decyzji administracyjnej ani postanowienia kończącego postępowanie.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na pisma Rzecznika Praw Pacjenta dotyczące nieudostępnienia dokumentacji medycznej oraz na bezczynność organu. Rzecznik Praw Pacjenta wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że podjął sprawę i poinformował skarżącego o przysługujących mu środkach prawnych, a następnie uznał sprawę za zakończoną po analizie. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na pisma Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] maja i [...] maja 2020 r., znak: [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] maja 2020 r. P. M. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na pisma Rzecznika Praw Pacjenta z [...]maja i [...]maja 2020 r. dotyczące utrudniania przez [...] w [...]dostępu do dokumentacji medycznej skarżącego poprzez nieudostępnianie uwierzytelnionych odpisów wyciągów z księgi gabinetu zabiegowego, zawierające wyniki pomiarów ciśnienia tętniczego oraz na bezczynność organu w tym przedmiocie. Skarżący zarzucił organowi niepodjęcie zgłoszonej sprawy. W odpowiedzi na skargę Rzecznik Praw Pacjenta wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność. Wskazał, że organ podjął przedmiotową sprawę, mimo że nie zostało wszczęte postępowanie wyjaśniające, a skarżący został poinformowany o przysługujących mu środkach prawnych. W kwestionowanym piśmie z [...]maja 2020 r. skarżący został bowiem poinformowany o przepisach prawa dotyczących udostępniania dokumentacji medycznej. Natomiast w piśmie z [...]maja 2020 r. podkreślono, że po dokonanej analizie niniejszej sprawy nie stwierdzono uprawdopodobnienia naruszenia praw pacjenta i uznano sprawę za zakończoną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jednocześnie na gruncie art. 4 omawianej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Równocześnie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym (§ 3 omawianego przepisu). Analizując przedmiotową sprawę Sąd stwierdził, że nie wyczerpuje ona żadnego z kryteriów określonych powyżej oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Przedmiotem niniejszej skargi są bowiem pisma kierowane do Rzecznika Praw Pacjenta w zakresie nieudostępnienia skarżącemu dokumentacji medycznej. Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2020 r. poz. 849), Rzecznik po zapoznaniu się ze skierowanym do niego wnioskiem może: 1) podjąć sprawę, 2) poprzestać na wskazaniu wnioskodawcy przysługujących mu lub pacjentowi środków prawnych, 3) przekazać sprawę według właściwości, 4) nie podjąć sprawy - zawiadamiając o tym wnioskodawcę i pacjenta, którego sprawa dotyczy. W ocenie Sądu organ prawidłowo przyjął, że ustawodawca nie przewidział żadnego środka odwoławczego na powyższe czynności. Sąd stwierdził, że pisma z [...]maja i [...]maja 2020 r. miały jedynie charakter informacyjny. Wystąpienia takie nie mają charakteru władczego rozstrzygnięcia, decydującego o prawach i obowiązkach zindywidualizowanego podmiotu. Stąd też, zdaniem Sądu, nie mieszczą się one w katalogu spraw określonych w k.p.a. i nie mogą być przedmiotem skargi do niniejszego sądu. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło