VII SA/Wa 1661/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-11-22

Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Małgorzata Miron, Tadeusz Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć części rozstrzygnięcia organu odwoławczego, która nie została zawarta w komparycji decyzji, mimo że została wspomniana w uzasadnieniu?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli dotyczy części rozstrzygnięcia organu odwoławczego, która nie została zawarta w komparycji decyzji, nawet jeśli została wspomniana w uzasadnieniu. Komparycja decyzji stanowi o treści rozstrzygnięcia, a uzasadnienie, choć stanowi jej integralną część, nie ma samodzielnego bytu. Brak rozstrzygnięcia w komparycji oznacza, że część ta nie istnieje jako przedmiot zaskarżenia, co uniemożliwia merytoryczną kontrolę sądu.
Stan faktyczny
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nakazał spółce udostępnienie pracownikom indywidualnych szafek do przechowywania posiłków. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, rozpoznając odwołanie, uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej szafek przy biurowcu i umorzył postępowanie w tym zakresie, natomiast w pozostałej części (dotyczącej szafek przy dziale) nie zawarł rozstrzygnięcia w komparycji decyzji, jedynie odniósł się do tego w uzasadnieniu. Spółka złożyła skargę na decyzję organu odwoławczego w części, w której utrzymała ona w mocy decyzję organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A.O. [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu dokonania czynności postanawia odrzucić skargę. Sygnatura akt VII SA/Wa 1661/10 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nakazał [...] Spółce z o.o. wykonanie w jadalniach przy dziale [...] i tzw. biurowcu lub przy nich udostępnić pracownikom indywidualne zamykane szafki przeznaczone do przechowywania w higienicznych warunkach własnych posiłków pracowników - w terminie do dnia 31 grudnia 2010r. Odwołanie od tej decyzji złożyła [...] z o.o. w [...] wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] - po rozpoznaniu odwołania [...] z o.o. w [...] uchylił decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].04.2010r. w części zobowiązującej do udostępnienia pracownikom w jadalni przy tzw. biurowcu indywidualnych zamykanych szafek przeznaczonych do przechowywania własnych posiłków pracowników i w tym zakresie umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: W dniu 30 marca 2010r. pracownicy Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...] przeprowadzili kontrolę w firmie [...] Spółka z o.o. w zakresie dotyczącym warunków przechowywania posiłków pracowników. Stwierdzono, że w jadalniach przy dziale [...] i tzw. biurowcu lub przy nich brak jest indywidualnych zamykanych szafek przeznaczonych do przechowywania w higienicznych warunkach własnego posiłku pracowników. W związku z powyższym Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].04.2010r. zobowiązał do udostępnienia szafek j.w. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę wobec wniesienia odwołania stwierdził, że decyzja organu I instancji dotycząca indywidualnych zamykanych szafek przeznaczonych do przechowywania w higienicznych warunkach własnych posiłków pracowników korzystających z jadalni przy dziale [...] jest prawidłowa. -1- Jadalnia dla pracowników przy dziale [...] spełnia warunki klasyfikacji określone w §30 pkt. 2 załącznika nr 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy jako typ II tzn. przeznaczona jest do spożywania posiłków własnych i wydawania napojów. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podzielił natomiast stanowisko zawarte w odwołaniu, że pomieszczenie do spożywania posiłków w biurowcu nie spełnia warunków do zakwalifikowania do jadalni typu I, II lub III. Zgodnie z §30 pkt. 1,2 i 3. Pomieszczenie do spożywania posiłków w biurowcu należy traktować jako stołówkę przeznaczoną dla pracowników spółki i innych osób, w której to pracownicy mogą odpłatnie spożywać posiłek przygotowany przez firmę zewnętrzną. Jak wynika z protokołu kontroli stołówka ta służy głównie pracownikom biurowym. Pracownicy produkcyjni, jak wykazano w trakcie kontroli, nie korzystają ze stołówki w biurowcu z uwagi na krótki czas przerwy w pracy i odległość hal produkcyjnych od stołówki. Zgodnie z §24 pkt. 4 pracodawca nie ma obowiązku zapewnić pomieszczenia do spożywania posiłków dla pracowników wykonujących prace o charakterze wyłącznie biurowym [...]Spółka z o.o. z siedzibą w [...] złożyła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2010r. konkretyzując ją na rozprawie dnia 22 listopada 2010r. w ten sposób, że skarga dotyczy w/w decyzji w części, w której utrzymuje ona w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji w tej części wskazując na naruszenie: przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy a to art. 27 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zw. z §34 załącznika nr 3 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26.09.1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy poprzez bezprawne nałożenie na skarżącego obowiązku udostępnienia dodatkowych indywidualnych szafek przeznaczonych do przechowywania w higienicznych warunkach własnych posiłków. naruszenie przepisów kpa - tj. art. 6,7,8,77§1, 80 w zw. z art. 136, oraz 107 poprzez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sposób dostateczny niewyjaśnienie wszystkich okoliczności prawnych i faktycznych sprawy i wydanie decyzji w sprzeczności z materiałem dowodowym oraz niedostateczne uzasadnienie nie zaskarżonej decyzji umożliwiające poznanie przyjętej przez organ wykładni przepisów prawa zastosowanych przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. -2- nie zaskarżonej decyzji umożliwiające poznanie przyjętej przez organ wykładni przepisów prawa zastosowanych przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł po jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.dalej: P.p.s.a.) Sąd odrzuci skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Obowiązkiem Sądu przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy jest formalne badanie skargi. Niespełnienie bowiem wskazanych przepisami prawa warunków formalnych uniemożliwia merytoryczną kontrolę i skutkuje koniecznością odrzucenia skargi to jest wydania postanowienia wprawdzie kończącego postępowanie w sprawie jednakże mającego charakter jedynie procesowy. Oczywistym wydaję się i takie stanowisko jest prezentowane również w doktrynie, że badanie przez sąd zaistnienia przesłanki dopuszczalności zaskarżonego aktu (lub czynności/bezczynności) organu administracji publicznej musi być poprzedzone ustaleniem przez sąd istnienia dwóch faktów: * istnienia przedmiotu zaskarżenia * istnienia aktu zaskarżenia. Brak któregokolwiek z w/w przesłanek skutkuje brakiem możliwości merytorycznej kontroli działalności organu administracji (z wyjątkiem sytuacji skargi na bezczynność organu). Taka sytuacja zaistniała w okolicznościach niniejszej sprawy. Uszło wszak uwadze skarżącej spółki, że zaskarżona decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia, którego dotyczy skarga. I tak - jak skonkretyzował pełnomocnik na rozprawie dnia 22.11.2010r. Spółka żąda uchylenia decyzji w części, w której organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Tymczasem komparycja kontrolowanej decyzji jednoznacznie wskazuje, że organ uchylił decyzję organu I instancji jedynie w części dotyczącej zobowiązania do udostępnienia pracownikom w jadalni szafek do przechowywania własnych posiłków przy tzw. biurowcu i w tym zakresie postępowanie I instancji umorzył. W pozostałym zakresie odwołanie -3- skarżącej nie zostało rozpoznane. Należy bowiem podkreślić, że decyzja organu I instancji nakładała na spółkę obowiązki udostępnienia indywidualnych zamykanych szafek zarówno co do pomieszczeń jadalni przy dziale [...] jak i przy biurowcu. Skarżąca zaskarżyła decyzję organu I instancji w całości. Tymczasem rozpoznając odwołanie i uchylając decyzję w części dotyczącej obowiązków co do jadalni przy tzw. biurowcu (i umorzenie postępowania przed organem I instancji w tej części) organ odwoławczy nie rozstrzygnął co do obowiązków dotyczących jadalni przy dziale [...]. Wprawdzie w uzasadnieniu decyzji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny odniósł się do decyzji organu I instancji również w tej części jednakże uzasadnienie nie może zastąpić treści rozstrzygnięcia. Innymi słowy - pomimo, iż w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż "Decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] dotycząca zapewnienia indywidualnych zamykanych szafek przeznaczonych do przechowywania w higienicznych warunkach własnych posiłków pracowników korzystających z jadalni przy dziale [...] jest prawidłowa" to nie zawarł co do tej części żadnego rozstrzygnięcia z wymienionych w art. 138 kpa w tym również utrzymującego decyzję organu I instancji w mocy. Należy przy tym podkreślić, że to komparycja decyzji stanowi o treści rozstrzygnięcia, uzasadnienie stanowi jej integralną część ale nie ma samodzielnego bytu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga dotyczy nieistniejącej części rozstrzygnięcia organu odwoławczego i jako taka jest niedopuszczalna. Bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje fakt, że skarżąca została pouczona w zaskarżonej decyzji o możliwości wniesienia skargi do sądu i z prawa tego skorzystała. W tym stanie rzeczy Sąd nie mógł skontrolować czy zaskarżona decyzja w części opisanej wyżej została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi. W części rozstrzygniętej - co do szafek przy jadalni brak jest skargi zaś w części skarżonej - brak jest rozstrzygnięcia, do którego skarga ta się odnosi. Dopiero po rozpoznaniu odwołania również w pozostałej części (dotyczącej obowiązków zapewnienia szafek przy dziale [...], jak w decyzji) Sąd będzie uprawniony - w razie wniesienia skargi do merytorycznego ustosunkowania się do zawartych zarzutów. -4- Z tych względów w oparciu o art. 58 pkt. 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło